آرش حق دوست، خطاط و تاپیوگرافیست لباس، درباره ارائه متون زبان فارسی با سبک خطاطی به هنرآنلاین گفت: کار خطاطی و طراحی بر روی لباس به خاطر ارتباط تنگاتنگ و نزدیکی که با اصالت و فرهنگ ما ایرانیان دارد می‌تواند باعث کمرنگ شدن برندهای خارجی در کشور شود. وی در ادامه افزود: استقبالی که از اینگونه لباس‌ها به خصوص در میان قشر خانم‌ها داشتیم بیانگر این بود که این طرح‌ها نه تنها انعکاس دهنده اصالت ایرانی است بلکه قابلیت ارتباط برقرار کردن با همه اقشار جامعه را نیز دارا است چرا که هنوز هم بحث‌های ارزشی به خصوص در حوزه هنر و متون ادبیات فارسی در بین مردم وجود دارد. حق دوست با ابراز نارضایتی از عدم تمرکز بر مبحث هنر در کشور اظهار داشت: متاسفانه برنامه‌ریزی های انجام شده در حوزه هنر متمرکز نیست و به محض تعویض مدیران نیز تغییر می‌کند که این امر به خودی خود بر تمامی عرصه‌های هنر کشور تاثیر گذاشته است. این خطاط تبلیغات گسترده در عرصه فرهنگ را نیاز اصلی جامعه امروز دانست تصریح کرد: برای گسترش هنر به طور قطع نیاز به تبلیغات گسترده است چرا که به وسیله این کار می‌توان توجه اذهان مردم را به سمت فرهنگ جلب کرد و آرام آرام به بطن جامعه نفوذ کرد. وی تاثیر نهادها و سازمان‌های فرهنگی را به موازات یکدیگر و یکسان دانست و اعلام کرد: تنها یک سازمان نمی‌تواند متولی امر هنر باشد و به طور حتم نیاز به حرکت همسو در این راستا احساس می‌شود کما اینکه صدا و سیما برای جا انداختن هنرهای تجسمی چون خطاطی چقدر بر روی این مسائل مانور می‌دهد؟ ما حتی در حوزه موسیقی که من در آن نیز فعالیت دارم با این معضل رو به رو هستیم. چرا که به جای رسانه‌های داخلی، این رسانه‌های خارجی هستند که این خلا را پر می‌کنند و بر روی هنرهای وارداتی و برندهای خود تاکید می‌کنند. به این ترتیب بیننده با تفکرات دلخواه آنان اشباع می‌شود و در نتیجه تضادهای فرهنگی موجود اتفاق می‌افتد. حق دوست خطاطی و تایپوگرافی بر روی لباس را گام مثبتی برای بها دادن به زیبایی شناسی در جامعه خواند و بیان کرد: به نظر من اینکه تنها خطاطی و هنر آن را مختص به تابلوهای تزئینی بدانیم، تعصب غلطی است چرا که وقتی جامعه در حال حرکت است نمی‌توان هنر را راکد نگاه داشت بنابراین ما می‌توانیم برای نگاه داشتن هنر در همان قالب آن را با خلاقیت و برنامه‌های جدیدی ارائه دهیم. چه اشکالی دارد اگر به جای خطاطی خشک بر دیواره‌های شهر طرح‌های خطاطی و مینیاتور را با اشعار غنی فارسی بر روی لباس به عنوان یک هنر کاربردی پیاده کنیم. وی درباره سبک کار بر روی لباس‌ها، افزود: بیشتر از سبک شکسته نستعلیق استفاده می‌کنم چرا که قابلیت بیشتری برای ارائه شعر نو یا سپید را دارد که خط نستعلیق از آن طراوت برخوردار نیست. این خطاط جوان ادامه داد: قبل از همکاری با آقای رنجبر مدیر عامل برند پرشه کارهایی را در این سبک دیده بودم اما فکر کردم با استفاده از سبک نقاشی- خط های سبک استاد شیرچی می‌توانم بهره بیشتری از طرح‌ها در لباس‌ها ببرم به همین خطر طرح‌ها را با سبک مینیاتور نیز ارائه می‌دهم. وی کپی برداری از آثار و طرح های تولید شده را معضل مهمی در حوزه مد و لباس دانست و بیان کرد: به طور حتم ارائه خلاقیت در مدل ها و لباس ها وسیله‌ای برای جذب مشتری است که متاسفانه در کشور ما هر کس به دلخواه با استفاده از طرح‌های دیگران به آن می‌رسد که موجب می‌شود افراد خلاق به سمت انزوا سوق داده شوند و در نتیجه وضعیت لباس راکد شود. انتهای پیام/۶۱