مونا غلامی طراح لباس در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: آنچه که بیش از هرچیز دراین نمایشگاه و جشنواره به چشم می‌خورد، استفاده از آثاری با شکل و شمایل و طرح وسبک لباس‌های عربی است . این درحالی است که بانوان ایرانی نمی‌توانند از این طرح‌ها استفاده کنند و ما نمونه‌ای ازاین سبک و مدل را در بازار نمی‌بینیم.

این طراح ادامه داد: اگر در کنار طراحان با تجربه که کارهای بسیاری ارائه کرده‌اند جایگاهی برای طراحان جوان نیز وجود داشته باشد تا درکنار اینکه طرح‌های خود را ارائه می‌دهند این فضا برایشان ایجاد شود تا درکنار طراحان پیشکسوت قرار بگیرند و بتوانند کسب تجربه کنند بسیار خوب است.

او افزود: برگزاری جشنواره می‌تواند تعامل مناسبی بین طراح و تولید کننده ایجاد کند به شرط آنکه اتفاقات خوبی دراین بین صورت گیرد و تولید کنندگان به طراحان اعتماد کنند و این اعتماد دوسویه باشد. باید فرهنگ بهره‌گیری از طراح برای تولید کنندگان جا افتاده واین حس نیاز را جواب بدهند. خوشبختانه دفترچه‌هایی که در جشنواره چاپ شد و دراختیار تولید کنندگان قرار گرفت برای اطلاع رسانی خوب بود ومی‌تواند دراین زمینه کمک کننده باشد.

غلامی اظهار کرد: اگر یکسری محدودیت‌ها را از طرح‌های جشنواره برداریم، قطعا می‌توانیم با شوهای زیر زمینی که مشغول فعالیت هستند رقابت درستی داشته باشیم. به نظر می‌رسد مدهایی که درجشنواره استفاده شده است بینابین نیست و کاملا با هم متفاوت هستند.

این طراح با اشاره به واردات بی‌رویه مانتوهای چینی به کشور گفت: متاسفانه برخی از تولید کنندگان خودمان دراین زمینه فعال هستند و به دلیل کاهش قیمت و مقرون به صرفه بودن آثار را در آنجا تولید و بعد وارد کشور می‌کنند اگر بتوان جلوی این واردات را گرفت، قطعا می‌توان در عرصه پوشاک شاهد اتفاقات خوبی بود.

غلامی در پایان خاطرنشان کرد: تولید کنندگان ایرانی اغلب طرح‌هایشان کپی از محصولات موجود در بازار است و خیلی تمایلی به استفاده از طراح ندارند، باید این فرهنگسازی ایجاد شود. اما تولیدکننده همیشه با این تردید همراه است که طرح طراح، مشتری عمده نداشته باشد. به همین دلیل مدام طرح ارائه شده تغییر می‌کند ودرنهایت تبدیل به آن چیزی می‌شود که دربازار می‌بینید. تولید کنندگان بیشتر دوست دارند همان کار بازاری را ارائه دهند چون امتحان پس داده است.