سهیل عباسی، طراح لباس بینالمللی و یکی از 50 عضو "IFF Islamic Fashion Festival" در غرفه جهاد دانشگاهی استان البرز به خبرنگار هنرآنلاین گفت: آثار ارائه شده در جشنواره باید با دقت و مطالعه بیشتری خلق شود. یکی از عللی که در این امر زیاد موفق نیستیم این است که زمان بندی مناسبی برای جشنواره نداریم.
او بیان کرد: فراخوان جشنواره باید از 6 ماه قبل ابلاغ شود و در آن استانداردها و اهداف جشنواره مشخص شود تا طراحان با مطالعه و دقت آثار مطابق با خواسته داوران را خلق کنند. اما وقتی تنها دو هفته قبل از برگزاری جشنواره فراخوان داده میشود اصلا فرصت مناسبی برای خلق اثر نیست و طراحان آثار از پیش طراحی شده و بدون استاندارد لازم را ارائه میکنند.
عباسی افزود: حتی اگر جشنواره از ماهها قبل فراخوان خود را اعلام کند طراحان باید آگاهی کامل را برای خلق اثر داشته باشند، که این مسئله مهمی است. در حال حاضر فارغ التحصیلان دانشگاهها نمیتوانند طرحهای قابل توجهی ارائه کنند، چراکه آموزشهای دانشگاهها متعلق به 30 سال گذشته است و باید به روز شوند.
او یکی از راههای بالابردن آگاهی طراحان لباس را ایجاد "موزه لباس" دانست و گفت: کشورهای دیگر آثار طراحان لباس بزرگ خود را هم حتی در موزهها قرار میدهند. اما ما با داشتن فرهنگ 2500 ساله، چنین منبعی نداریم.
این مدرس رشته طراحی لباس، توضیح داد: دانشجوهای ما باید برای کسب اطلاعات منبعی داشته باشند و آثاری که خلق میشود باید شناسنامه داشته باشد. همانطور که آثار محلی ما در نوع خود شناسنامهای دارند که طی تحقیقات مشخص شده است. برای مثال در زیربغل آستین مردهای قوم بختیار سوراخی طراحی شده بود که این به علت رد و بدل شدن هوا بوده است. در ضمن جنس این لباسها از پارچه نخ پشمی بوده که انتخاب آن از روی آگاهی کامل بوده است. نخ پشمی جنسی از پارچه است که در تابستان خنک و در زمستان گرم است.
او اضافه کرد: گیوه در سنت ایرانی از جنس روده حیوانات ساخته میشد که این کار باعث میشد پای فرد از سنگ و کلوخها آسیب نبیند. امروز، با وجود این که در کشور ما گیوه منسوخ شده است، یکی از برندهای خارجی کفشی با برداشت از گیوه ساخته است که به قیمتهای بالایی فروخته میشود و طرفداران بسیاری هم دارد.
مدرس جهاد دانشگاهی استان البرز گفت: باید طراحان این آگاهی را پیدا کنند تا بتوانند طرحهای بهتری بزنند. هم اکنون گاهی تفاوت کت و مانتو را هم نمیدانند. در زمینه لباسهای محلی مناطق مختلف ایران در دوران های مختلف هم نه کتاب داریم و نه سایت و هیچ منبع دیگر و کاملی. پس این همه لباس و تنوع کجا رفته است؟
این طراح بینالمللی لباس مسئله "مهندسی فشن" را مهم دانست و توضیح داد: اثری در غرفه ما به نمایش گذاشته شده است که در طراحی آن از سفال استفاده شده که کاملا مطابق با فرهنگ 2500 ساله ایرانی است. ما موزه نداریم، اما میتوانیم از این نشانههای قدیمی استفاده کنیم و در مجامع بینالمللی آن را به نمایش بگذاریم. همین سفال جهت نشان دادن است، بعد میتوان از آن در سگک کیف، کمربند و غیره استفاده کرد. بخش دانشگاهی ما میتواند ببند چطور میتوانیم سادهتر اینها را تولید کنیم؟
او افزود: مثلا دقالبابهای ایرانی که برای خانم و آقا متفاوت بود. این ایده است که میتواند حداقل به صورت سگک روی لباس آورده شود. یا از آینهکاریهای سنندج در زیورآلات استفاده کنیم. اما اینها بحث کلی پشت خود دارند که مثلا چرا در پنجرههای اورسی شیشههای رنگی استفاده میشد!؟ هر کدام از آثار پر از علائم و نشانهها است که اگر به آنها علم داشته باشیم میشود آثار نوین و جذابی خلق و تولید کرد.
او یکی دیگر از مسائلی که میتواند به طراحان کمک کند را ایجاد کردن شرایط برای خلاقیت آنها دانست. به این صورت که برای مثال آکواریومی در دانشگاه داشته باشند از ماهیهای مختلف، یا دانشجویان را به چنین محلی ببرند تا دانشجویی که امکانات دیدن پدیدههای متفاوت خلقت را ندارد با دیدن آن ایدههای تازهای به ذهنش برسد و خلاقیتش بالا برود.
این عضو فستیوال فشن اسلامی معقتد است در وهله اول باید سطح علمی دانشگاهها برای آموزش به طراحان لباس بالا رود. در قدم بعدی این طراحان هستند که باید تمام تلاش خود را برای خلق آثار بهتر به کار گیرند. اگر کار طراح هم حرفهای باشد، تولیدکنندگان داوطلب برای همکاری میشوند.
او همچنین مطرح کرد: میشود با همین هزینههای جشنواره سولهای هدفمند را به طور ثابت ساخت که در آن تیمی تشکیل شود تا برای جامعه پوششی مناسب با استانداردها و ایدهآلهای ایرانی اسلامی طراحی کنند. این مسئله از دورههای مختلف جشنواره مد و لباس هم زودتر به نتیجه خواهد رسید.
مدرس مد و لباس جهاد دانشگاهی استان البرز، در آخر از چیدمان جشنواره انتقاد کرد و گفت: برای مثال بخش دانشگاهی کنار بخش نمایشگاهی است، اما بخش نمایشگاهی به نر بزرگی را نصب کرده که درست در ورودی بخش دانشگاهی است و همین مسئله باعث میشود توجهها از بخش دانشگاهی گرفته شود و طوری به نظر برسد که هیچ غرفهای اینجا وجود ندارد. درحالیکه غرفههای دانشگاهی از مهمترین غرفههای جشنواره مد و لباس محسوب میشوند.
انتهای پیام/38