به گزارش هنرآنلاین/ در سراسر دنیا، جشنوارههای مختلف هنری برگزار میشود تا هنرمندان نتیجه زحمات خود را در آنجا به نظاره نشسته و یا به آنچه حقشان است برسند. در کشور ما نیز جشنوارههای مختلفی برگزار میشود که بیشک گل سر سبد آنها، جشنوارههای معظم سینما و تئاتر فجر است.
این دو جشنواره مهم سالهاست که محل توجه خاص هنرمندان و علاقهمندان است. هنرمندان در طول یک سال تمام تلاش خود را میکنند تا کاری شایسته تولید کرده که در جشنواره سینمای فجر روی پرده و در تئاتر به صحنه برود. چرا که ویترین سینما و تئاتر کشور، این دو جشنواره معظم هستند و هنرمندان میتوانند شایستگی خود را در آینه تمام قد آن به تماشا بنشینند. برگزاری این دو جشنواره، همواره شیرینیها و تلخیهای خاص خود را داشته است. شیرینیها که مشهود است و نیازی به توضیح واضحات نیست، اما تلخیها را باید گفت تا آنها را نیز با تدبیر درست به شیرینی تبدیل کرد.
اولین کدورتها پیش از آغاز جشنواره به وجود میآید، یعنی زمانی که گروهی به تماشای آثار مینشینند تا آنها را برای حضور در جشنواره انتخاب کنند. این رسمی است مرسوم که در تمام جشنوارههای دنیا اعمال میشود. منتهی آنچه باعث کدورت میشود، انتخاب نشدن برخی از آثار نیست، بلکه اعمال سلیقه هیات انتخاب در دستچین کردن آثار است. مطمئناً اگر هیات انتخاب عدالت و تخصص را مدنظر داشته و از اعمال سلیقه دوری کند، کسی معترض انتخاب آنان نخواهد بود، اما اگر بویی از اعمال سلیقه یا توصیه به مشامشان برسد، سریعاً جبهه گرفته و به هیات انتخاب بابت انتخاب سلیقهای و توصیهای می تازند. این حق آنان است و باید به این حق احترام گذاشت که تاکنون این اتفاق نیفتاده است. واقعاً چرا بعد از این همه سال، به خصوص در این دو دهه اخیر هنوز نتوانستهایم ریشه اعمال سلیقه و توصیه را در هیاتهای انتخاب و داوران بخشهای مختلف جشنوارههای سینما و تئاتر فجر بخشکانیم تا هر روز شاهد اعتراضات نباشیم؟
اگر میخواهیم این مشکل حل شود، باید یک بازنگری در شیوه برگزیدن هیاتهای انتخاب و داوری جشنوارهها داشته باشیم. نباید داشتن تخصص را تنها ملاک انتخاب هیاتهای انتخاب و داوری قرار دهیم، بلکه باید افرادی را برگزینیم که در بین هنرمندان و علاقهمندان از مقبولیت برخوردار بوده و به هیچ وجه توصیه پذیر و اهل اعمال سلیقه در داوری خود نباشند. تنها به این طریق است که میتوان به شکایات و اعتراضات پایان داد و یا به حداقل رساند.
انتهای پیام/
سیدرضا اورنگ