به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین ؛ نمایش "بیبر" به نویسندگی و کارگردانی علیرضا داوری از شهرستان رودان در بخش برگزیده مناطق سی و دومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به صحنه میرود.
داوری به هنرآنلاین گفت: این اثر نمایشی آئینی است درباره یک بیماری پوستی که برای خوب شدن فرد باید جگر نوزادی را بخورد. در اجرای این نمایش، از تاثیراتی که آیین بر روح، روان و زندگی اجتماعی فردی که اجراکننده آیین است، میگذارد استفاده شده است.
او در مورد داستان نمایش گفت: خلاصه نمایش این است که شهرکهای صنعتی و بیکاری، باعث مهاجرت افراد از دیار خود شده که این جابجایی با انتقال فرهنگ نیز همراه بوده است. دو برادر لُر چند سالی است که برای کار به بندرعباس مهاجرت کردهاند و در شرکت کشتیسازی به عنوان جوشکار مشغول به کار هستند. طی نزاعی که در محل کار با افراد بومی در می گیرد، یکی از برادران کشته , خانواده مقتول طبق رسم دیرینه به مراسم "خون بس" رضا میدهند. مرد به زندگی با دختر جنوبی در بندرعباس، ادامه می دهد و هر دو شب ازدواج با دو حقیقت مواجه میشوند. مرد متوجه می شود که دختر به بیماری نادری به نام "بیبری" مبتلاست که همیشه باید درون آب باشد و بنا بر اعتقاد بومیان آن منطقه تنها راه درمانش خوردن جگر نوزاد تازه به دنیا آمدهی انسان است و دختر پی میبرد که مرد بر اثر تماس زیاد با گاز آرگُن عقیم شده است. مرد طبق شرط خانوادهی عروس سه ماه وقت دارد بچهدار شود وگرنه شرایط خون بس منتفی است.
این کارگردان درباره شیوه اجرایی این نمایش گفت: روش اجرایی این طرح در از درآمیختن نظریات "میرهولد" و "استانیسلاوسکی" برای رسیدن به تئاتری واقعگرا، سرشار از زندگی، متکی بر بازیگری و تئاتری که در فضای خالی اتفاق میافتد شکل گرفته است. با این تفاوت که روش اجرایی "استانیسلاوسکی" یک بازی واقعگرایانه است و اجرای بنا بر تفکر "میرهولد"، بر خلاف جهت متن اصلی بخش بخش و پاره پاره است. اما چیزی که ما به دنبال آن هستیم - مثل اجراهای واختانگوف- محتوای متن را آشکار میسازد و در عین حال به نویسنده وفادار باقی میماند. در این شیوه اگر چیزی نباشد که تماشاگر را با خود ببرد، کاری بدون حس از آب در خواهد آمد. تکیه بر محتوای درونی نمایش همراه با کاوش مداوم برای دست یافتن به حقیقت ناب درونیات شخصیتها، هدف اصلی گروه اجرا است. زیرا که هنر در ذات خود کاووش است، نه یک شکل نهایی.
او در ادامه افزود: ما در این اثر به قول "فرانتس مارک" در پی آن هستیم که آینه زندگی را چنان بشکنیم که بتوانیم مستقیم به چهرهی هستی بنگریم. هر چند که دانش انسان درباره روان هنوز بینهایت محدود است، اما دست کم تجربیات باید متقاعدمان کند که چه آسان تحت تاثیر کیفیات روانی خود قرار میگیریم و در رفتارمان تا چه حد بیمنطق و غیر قابل پیشبینی میشویم. این نمایش در فضایی خالی برگزار میشود و با حرکاتی سرشار از شور، حرکت و انرژی، به این نظریه خواهد پرداخت.
در این نمایش کوروش سلمانی ، مریم سالاری نسب، ابوذر احمدی، ساجده حاجیزاده ایفای نقش میکنند.
انتهای پیام/