به گزارش خبرنگار موسیقی هنرآنلاین/ دومین شب از بیست و نهمین جشنواره موسیقی فجر در سالن ایوان شمس تهران با اجرای کوارتت "وولفرت بردروده" هلندی سپری شد. اجرایی که با همراهی چهار جوان اروپایی همراه بود و موسیقی ناب و اصیل خود را برای ما به ارمغان آورده بودند.
اجرا بی‌هیچ مقدمه‌ای آغاز می‌شود. صدای دلنشین پیانو اجرا را کلید می‌زند و در ادامه همراه با نوای کنترباس می‌شود. پس از آن‌ها کلارینت و سازهای کوبه هم اضافه می‌شوند. اجرای پیوسته گروه همراه با تک‌نوازی‌های اعضا، فضایی دلنشین را در سالن حاکم می‌کند. برای لحظاتی حتی فراموش می‌کنیم اینجا ایران است و با پیش زمینه‌ای که از قاب سینما و یا تلویزیون داریم گاهی خود را در آمستردام، گاهی در برن و گاهی در اسلو می‌یابیم. قطعات به گونه‌ای پیش می‌رود که کمتر پیش می‌آید، بدانیم گروه چه ریتمی را دنبال می‌کند.
در قید و بند نبودن و خود را اسیر یک چارچوب خاص نکردن از جمله ویژگی‌های این اجراست که به عنوان نقطه قوت آن به شمار می‌آید. گویی این چهار جوان می‌خواهند مرزهای جدید را برای خود تعریف کنند و چندان درگیر مرسومات نشوند. اجرا که ادامه پیدا می‌کند، اگر کسی علاقه‌مند به سینمای اروپای باشد ناخودآگاه مشغول مرور خاطرات خود در لابه لای فیلم‌هایی می‌شود که آن‌ها را دیده است. نوازندگان وقتی با احساس خود می‌نوازند، زیبایی اجرا را دوچندان می‌کنند. تک تک اعضای گروه غرق در نوازندگی هستند و شاید اگر می‌شد تا صبح هم می‌توانستند با هم همراه شوند. موسیقی‌ای که بر حفظ جریان طبیعی قریحه نوازندگی اصرار دارد و خود را متعصب نشان نمی‌دهد، شنیدنش همیشه لذت‌بخش است. آنجا که لازم باشد اوج می‌گیرد و آنجا که بخواهد فرود می‌آید. گاهی کلارینت صدای گیتار الکتریک می‌دهد و گاهی کنترباس نقش ساز کوبه‌ای را بازی می‌کند. حتی سازهای کوبه‌ای هم نقشی فرای خود بازی می‌کنند و تا جایی پیش می‌روند که صداهایی ابداعی را از آن‌ها می‌شنویم.
همین است که اجرای جمعه شب تالار ایوان شمس را متفاوت می‌نماید و حس می‌کنیم این سبکی است که بر دل می‌نشیند. حتی اگر این موسیقی همخوان با فرهنگ ما نباشد. مهم نیست که هم وطن نیستیم، مهم نیست که زبان هم را نمی‌فهمیم بلکه مهم آن است که زبان موسیقی را همه می‌فهمیم و برای این زبان نیاز به مترجم نداریم. ساز‌ها بی‌واسطه با ما حرف می‌زنند و ما را هزاران کیلومتر آن سو‌تر به قلب اروپا می‌برند. گاهی این سفر فرای جغرافیا می‌شود و مرز تخیل‌مان با شنیدن صدای ساز‌ها به ناکجایی دور در تاریخ می‌رود.
چهار جوان اروپایی که در قلب پایتخت ایران موسیقی غربی را به صدا درآوردند، برای کسانی که جمعه شب خود را در تالار ایوان شمس سپری کردند، شبی لذت بخش را ساختند. این را می‌شد از چهره‌های راضی حاضران در سالن فهمید. در این اجرا علاوه بر دبیر جشنوراه موسیقی فجر دکتر حسن ریاحی، پیمان یزدانیان موزیسین و نوازنده صاحب سبک ایران و تنی چند از چهره‌های سینمایی نیز حضور داشتند. وولفرت بردروده پیانیست مشهور هلندی از سال ۱۹۹۶ در زمینه آهنگسازی و اجرای موسیقی فعالیت دارد و امروز به یکی از منحصر به فرد‌ترین چهره‌های موسیقی پیش رو هلند تبدیل شده است. شیوه نوازندگی متمرکز و موجز و پرهیز از چارچوب‌های از پیش تعیین شده، ذهنیت روشن نسبت به سبک‌های مختلف موسیقی و عطش برای کشف عرصه‌های جدید از او شخصیت موسیقایی متفاوتی ساخته است. بردروده با هنرمندان مطرح بسیاری از جمله دیوید لیب من، ژآن لی، آروه هنریکسن، مارک فلدمن، ارنست ریسیگر و... همکاری داشته است کوارتت مشهور "وولفرت بردروده" را که خود در این اجرا نوازندگی پیانو را برعهده داشت، کلودیو پونتین (کلارینت) و ساموئل روهرر (سازهای کوبه‌ای) هر دو از سوئیس و متس آیلرتسن از نروژ (کنترباس) همراهی می‌کردند.
گزارش تصویری مرتبط انتهای پیام