عزیزالله حمیدنژاد جزو نسل دوم سینماگران دفاع مقدس است که با تزریق نگاه شاعرانه و انسانی فصل جدیدی را در سینمای دفاع مقدس رقم زد. اشک سرما و هور در آتش فیلمهایی مثال زدنی کارنامه حمیدنژاد هستند. این فیلمساز با تجربه بعد از ساخت فیلم آناهیتا مدتها درگیر ساخته شدن یک فیلم تاریخی است. با حمیدنژاد در باره برگزاری جشنواره فیلم فجر و نمایش فیلمها گفتوگویی انجام دادهایم.
آیا حضور گسترده فیلمسازان جوان در عرصه فیلم سازی به نفع سینمای ایران است؟
حضور فیلمسازان مختلف اعم ازفیلمساز با تجربه و جوان میتواند حاوی نکات و اثرات مثبتی برای سینمای ایران باشد. منتهی این مسئله که همه گروهها و نسلهای در جشنواره حضور داشته باشندنمیتواند متضمن برگزاری یک جشنواره پر بار و خوب باشد. سینما مقتضیاتی دارد که باید در ساخت فیلمها به آن توجه شده باشد و فیلمساز طبق اصول و قواعد استاندارد و مطلوب کارگردانی کرده باشد و در فیلم خلاقیت، جذابیت و داستان و فیلم نامه مناسب وجود داشته باشد. با این رویکرد میتوانیم شاهد فیلمهایی برجسته و درجه یک باشیم. بنابراین نمیتوانیم مدعی شویم به صرف حضور توامان کارگردانهای صاحب نام و با سابقه سینما و فیلم سازان جوان میتوانیم به برگزاری یک جشنواره ایدهل و خوب امید داشته باشیم. در سالهایی با تعداد کمتری فیلم در جشنواره مواجه بودیم اما جشنواره با کیفیت و درجه یکی داشتیم.
ساخته شدن فیلمهایی با مضامین یکسان و موضوعات تلخ و گزنده اجتماعی چه تاثیراتی بر وضعیت سینما خواهد داشت؟
فیلم ساختن در ژانر اجتماعی نکتهای منفی نیست. البته باید فیلم ساز از نگاه و ساختار سردستی، خامدستانه، باری بههرجهت و موج گونه پرهیز کند. فیلمسازی در هر ژانری اگر توام با تفکر، تعمل و تعقل باشد ماحصل خوب و مثبتی خواهد داست و میتواند در ژانرهای کمدی، خانوادگی، دفاع مقدسی و یا کودک باشد. متاسفانه سینمای ایران در کوتاه مدت همیشه تحت تاثیر عوامل و مسائل مختلفی قرار گرفته که در رویکرد و سیاست گذاری سینما اثر گذار بوده است و باید گفت همیشه دچار افراط و تفریط بوده است. در دورهای اغلب تولیدات سینما منحصر به ساخت فیلمهای ملودرام و یا کمدی بود و سالهایی هم تمام تمرکز فیلمسازان معطوف به ساخت فیلمهای اجتماعی است. هیچ موقع دراین سه چهار دهه که از عمر سینمای نوین ایران میگذرد تعادل و بالانس درژانر تولیدات سالیانه وجود نداشته است. در این رویه و رویکرد سیاست گذاری مسئولین اثر گذار بوده و سالهایی شاهد بودیم مسئولین با اعمال قوانین و مقررات سخت امکان ساخته شدن فیلمهای اجتماعی را از فیلمسازان گرفتهاند. در جشنواره سی و دوم فجر هم شاهد تعداد زیادی فیلم اجتماعی هستیم که نشان میدهد رویکرد مسئولین تغییر پیدا کرده است. مهم این است فیلمها در هر ژانری که ساخته میشوند فیلمساز با رعایت استاندارد و ملزومات جذب مخاطب کارش را انجام بدهد.
به نظر شما تم فراگیری که در فیلمهای جشنواره امسال وجود دارد چه موضوع و تمی است؟
اغلب فیلمسازان ما به خصوص جوانها تحت تاثیر سینمای اجتماعی ایرانی که در جشنوارههای خارجی و مراسم اسکار مورد توجه قرار گرفته است به فیلمسازی پرداختهاند و ردپای فضا و سبک فیلمسازی اصغر فرهادی در بسیاری از فیلمها دیده میشود. در صورتیکه یک فیلمساز برای موفقیت در کارش باید از مولفههای خودش استفاده کند و از زاویه دید و جهان بینی خاص خودش در فیلمش بهره برداری کند. با این رویکرد است که شاهد تعداد زیادی فیلم با فضا و ساختار یکسان نخواهیم بود و سینمای ایران به تنوع و گوناگونی موضوعی و ژانری خواهد رسید که این روند به طور حتم میتواند در ارتقاء سطحی کیفی سینما، بهتر دیدن شدن فیلمها در مجامع و جشنوارههای بین المللی و اکران مناسب و پر مخاطب موثرباشد.
انتهای پیام/
احمدمحمد اسماعیلی