به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، مجید بشکال با اعلام این خبر گفت: طبق برنامه ریزی هایی که انجام داده ایم نیمه دوم تیرماه این نمایش را به روی صحنه خواهم برد. ابتدا قرار بود نمایش "خانواده" استریندبرگ را اردیبهشت ماه به روی صحنه ببریم اما بنا به دلایلی اجرای مجدد با تاخیر روبه رو شد و زمان دقیق اجرای آن مشخص نیست.

وی در رابطه با تئاتر استان هرمزگان بیان کرد: مسئولین در هرمزگان به دلیل شرایط اجتماعی این شهر، یک نگاه تجاری دارند نه یک نگاه هنری و آرتیستیک. البته این نکته قابل ذکر است که از یک سال گذشته اتفاقات و تغییراتی در این زمینه رخ داده است که ناشی از تصمیماتی بوده است که خود بچه های تئاتر آن را رقم زده اند و در نتیجه توجه آنها به مخاطب و اجراهای عمومی بیشتر شده است.

وی افزود: امیدواریم این تغییرات به سمتی برود که سرمنشاء مناسبی برای تئاتر بشود؛ زیرا تئاتر هرمزگان، همواره در تهران و جشنواره ها حضور پررنگی داشته است. از نظر اجرای عمومی در خود شهرستان کمبودهایی داشته است که در این یک سال روند بهتری گرفته است.

بشکال ادامه داد: دو سالن در شهر وجود دارد که به بخش خصوصی واگذار شده است. بخش خصوصی هزینه های خودش را طلب می کند. اجراهای عمومی در شهرستان درآمد ندارد که بتواند جوابگوی هزینه های بخش خصوصی باشد. یک پلاتو کوچک به نام پلاتو "آفتاب" وجود دارد که اکثر اجراهای عمومی در آن به روی صحنه می رود. این پلاتو هم برای تمرین و هم برای اجرا به کار می رود، به همین دلیل ترافیک اجرایی زیادی ایجاد می شود و مشکلات خاص خود را به وجود می آورد.

وی درباره نحوه اجرایی نمایش تئاتر کاغذی"عروسی خون" بیان کرد: با توجه به امکانات و شرایط تصریح کرد: این یک کار جدید است و به مانند یک تجربه تازه است. امیدوارم نتیجه بخش باشد. ما تئاتر کاغذی را در ورک شاپ "آلن لوکو" جشنواره مبارک کار کردیم. بعد از آن پیگیر بودم تا متنی که قابلیت این کار داشته باشد را انتخاب کنم . در این نمایش کل متن اجرا نمی شود اما چهارچوب کار همان است. اداره ارشاد هنوز مبالغ سال گذشته را پرداخت نکرده است و این مسئله مشکلات هزینه ای را ایجاد کرده است. نمی دانم در روند اجرایی چه چیزی پیش می آید. می خواهم بینندگان را غافلگیر کنم.

این فعال تئاتری در پایان یادآور شد: فضای نمایشنامه لورکا به شدت به فضای سنتی هرمزگان نزدیک است؛ زیرا آنچه در این نمایش هست بحث سنت گرایی است. فضای سنتی بیشتر کاملا قابل لمس است. این نمایش به نوعی بومی است.

انتهای پیام/