سرویس سینمایی هنرآنلاین : این روزها صحبت از شبکه فارسیزبان جم در داخل کشور بسیار زیاد شده است، به گونهای که این شبکه علاوه بر اینکه توانسته مخاطبان تلویزیون را از آن خود کند، حتی توانسته مخاطبان سینما را نیز به سمت خود بکشاند و حالا انگشت مستقیم این شبکه به روی شبکه نمایش خانگی زوم شده است.
پس از اینکه چند بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون به شبکه جم پیوستند، بازار ساختوساز سریالهای ایرانی در این شبکه رونق گرفت و حالا تولیدات این شبکه در بستهبندیهای مختلف در بازار ایران با مبلغی همانند سایر اقلام تصویری که در شبکه نمایش خانگی توزیع میشوند، در حال توزیع است.
چه خوب و چه بد، شبکه جم بخش مهمی از مخاطبان ایرانی را از آن خود کرده است. درست وقتی که تلویزیون به دلیل نبود مدیریت مناسب و با کمبود بودجه روبهرو بود، شبکه فارسیزبان جم پای گرفت و از همان زمان نیز تمرکز بر مخاطبان داخل کشور بود. جم در ابتدا با پخش سریالهای ترکی توانست مخاطبان ایرانی را از تلویزیون داخلی بگیرد و پای گیرندههای ماهوارهای بنشاند، این رویه چند سالی ادامه یافت و درست زمانی که مخاطبان میلیونی خود را به دست آورد، با پیشنهاد مبالغ بالا دست روی هنرمندان داخلی گذاشت و با جذب تعدادی از آنها شروع به ساخت سریالها و فیلمهای سینمایی با هنرمندان داخلی کرد. همین امر نیز موجب شده تا مخاطبان داخلی همچنان مشتریان پروپاقرص محصولات نه چندان دلچسب این شبکه باشند و حالا بدون اینکه پای گیرنده ماهواره بنشینند با پرداخت مبلغی اندک مخاطب سریالهای کمارزش این شبکه شوند.
از سوی دیگر شبکه جم تنها انگشت روی تولیدات تلویزیونی نگذاشت، از سال گذشته این شبکه با تبلیغ فیلمهای در حال اکران سینمایی درست در زمانی که تلویزیون با دریافت مبالغ هنگفت، تبلیغات سنگ جلوی پای سینماگران میانداخت، توانست با دریافت مبالغ بسیار اندک و همچنین بعدها به صورت رایگان تبلیغات سینمایی را نیز از آن خود کند، اما ماجرا به همین جا نیز ختم نشد و با ورود قوه قضاییه این لطف مدیران شبکه جم تبدیل به یک معضل بزرگ برای سینماگران داخلی شد و تا حدی پیش رفت که حتی جلوی اکران فیلمهای روی پرده سینما گرفته شد و در آخرین عملکرد نیز تا حد ممنوعالکاری بسیاری از سینماگران برجسته کشور نیز پیش رفت.
باز هم این آخر ماجرا نبود و نیست، چرا که شبکه جم علیرغم پیگیری تهیهکنندگان و سرمایهگذاران داخلی همچنان تولیدات سینمایی کشور را بارها و بارها تبلیغ میکند و از سویی این بار انگشت اشاره خود را به سمت برندهای داخلی گرفته است و حتی این روزها تبلیغ بانکهای دولتی و محصولات تولید داخل بارها و بارها از این شبکه در حال پخش است.
حال باید به این نکته بیش از پیش توجه کرد که آیا تبلیغات برندهای داخلی و محصولات داخل کشور از چنین شبکهای که توانست در طول مدت زمان کوتاهی بیش از نیمی از مخاطبان داخلی را از آن خود کند به نفع ماست یا به ضرر ما؟
اگر به نفع است، چرا رسانه ملی ما این کار را خود به عهده نمیگیرد و به کمک تولیدکنندگان داخلی نمیرود؟ چرا تلویزیون تلاشی برای بازگشت به روزهای اوج خود انجام نمیدهد و سعی نمیکند به آن روزهای طلایی که به خاطر پخش سریالهای شبانه خیابانهای شهر عاری از مردم میشد، بازگردد؟ چرا مسئولین فرهنگی تلاش نمیکنند تا با مذاکره و رایزنی با مسئولان تلویزیونی این مشکلات را از سر راه تولیدکنندگان و سینماگران بردارند تا آنها نیز بتوانند نفسی تازه کرده و کمر خود را از زیر بار هزینههای گزاف تبلیغات تلویزیونی راست کنند؟
و در آخر اینکه شبکه خانگی پس از تولید سریالهای موفقی چون"شهرزاد"،"دندون طلا"،" آسپرین" و... در تلاش است تا مخاطب قهرکرده را با این شبکه آشتی دهد و حالا با ورود سریالهای بیکیفیت شبکهای چون جم آیا مسئولان فرهنگی احساس خطر نمیکنند، از اینکه نهالی که دوباره در حال رشد است آسیب دیده و بار دیگر زمین بخورد؟ آیا مسئولان فرهنگی در این فکر نیستند که با تولیدات بیارزش شبکه جم فرهنگ، سینما و تلویزیون ما به خطر بیفتد؟ آیا بهتر نیست فکری به حال این عرصه نحیف و رنجور شود؟ آیا بهتر نیست با کم کردن برخی از خط قرمزها اجازه داده شود تا هنرمندانی که نامی خوش و درخشان در حوزه سریال سازی دارند، بار دیگر به این عرصه بازگردند و با تولید محصولات خوب و با کیفیت در مقابل این تهاجم فرهنگی که جم به راه انداخته است و ذرهذره در حال نفوذ در میان خانوادههای ایرانی است، بایستد.
امید میرود مسئولان فرهنگی به جای پررنگ کردن خط قرمزها و همچنین عدم همراهی با هنرمندان این سرزمین، با آنها همراه و همنفس شود تا شاید بتوان فرهنگ را از چنگال ماهوارهها خارج کرد و بار دیگر تلویزیون و سینمای داخلی را به روزهای اوج خود بازگرداند. سمیرا افتخاری