سرویس سینمایی هنرآنلاین: فیلم سینمایی "ایستاده در غبار" ساخته محمدحسین مهدویان فیلمی درباره حاج احمدمتوسلیان یکی از فرماندهان دوران جنگ ودفاع مقدس است.

بهترین فیلم در جشنواره سی و چهارم فیلم فجر و برنده چهار سیمرغ بلورین این جشنواره، روایتی است مستند از زندگی احمد متوسلیان که خدمات ارزنده او در زمان جنگ و دفاع مقدس هرگز از اذهان پاک نمی‌شود. اما این فیلم یک فیلم جنگی نیست و در زمره هیچ یک از فیلم‌های دفاع مقدسی که در چند ساله اخیر در سینمای ایران ساخته و پرداخته شد، نمی‌گنجد.

"ایستاده در غبار" روایتی دارد از دل تاریخ، محوریت اصلی قصه این فیلم احمد متوسلیان است از کودکی تا زمان مفقودشدنش؛ محمد حسین مهدویان کارگردان جوانی است که "ایستاده در غبار" اولین فیلم بلند و سینمایی او محسوب می‌شود، اما این فیلم چنان با ظرافت و با دقت ساخته شده است که بعید به نظر می‌رسد، کاریک کارگردان فیلم اولی باشد. هرچند او سابقه تولید آثار دیگری را در این زمینه دارد و پیش از این نیز در حوزه مستند آثار متفاوتی خلق کرده است، اما پرداختن به موضوعی از جنگ آنهم به شیوه مستند داستانی و درست در زمانی که مخاطب خیلی حال و حوصله دیدن آثار جنگی و دفاع مقدسی را ندارد یک شاهکار است.

مهدویان با ذکاوت و هوشمندی تمام اثری خلق کرده است که مخاطب را تا انتها پای کار می‌نشاند و با هیجان اثرش را دنبال می‌کند.

امروزه ساخت آثار سینمایی آنهم با نگاتیو و آنهم از نوع 16 میلی متری آن یک اتفاق نادر است، چرا که هم هزینه بالایی در بر دارد و هم بسیار سخت است، با وجود دوربین‌های دیجیتال و انواع و اقسام فناوری‌ها، دیگر کسی به سراغ تولید و ساخت این گونه فیلم‌ها نمی‌رود، اما مهدویان با درایتی مثال زدنی برای ایجاد حس نوستالژی در مخاطبش به سراغ این نوع از فیلمبرداری رفته است و انصافاً هم خوب این حس را برای مخاطبی که درآن دوران زندگی کرده است و حتی جوانانی که آن دوران را حس نکرده‌اند و شاید تنها در فیلم‌ها و عکس‌ها دیده باشند، تداعی می‌کند.

در واقع "ایستاده در غبار" شما را به سال‌های دور می‌برد، به سه دهه قبل، درست زمانی که مردم درگیر و دار انقلاب و جنگ بودند. فیلم از زمانی شروع می‌شود که احمد یک پسر آرام و سر به زیر است که در کنار پدر و برادرانش برای امرار معاش خانواده کام مردم محل را شیرین می‌کنند و بعد آرام آرام فیلم با بزرگ شدن احمد مخاطب را همراه می‌کند تا آنجا که احمد تبدیل به یکی از محبوب‌ترین فرماندهان جنگ می‌شود و درنهایت نیز این فرمانده بدون هیچ نشانی در تاریخ محو می‌شود.

محبوبیت حاج احمد متوسلیان در میان مردم غرب کشور و کردها بدون حتی ردوبدل شدن کوچک‌ترین دیالوگی به وضوح در اثر نمایان است.

در واقع" ایستاده در غبار" فیلمی است ک دیالوگ ندارد، اما راویان متعددی دارد. از خانواده احمد متوسلیان تا همرزمانش، عدم استفاده از دیالوگ هرچند کار را برای بازیگران اثر بسیار سخت کرده است، اما برای مخاطب نه تنها آزاردهنده نیست، بلکه او با اثر همراه می‌شود. صدای حاج احمد متوسلیان در جای جای اثر به گوش می‌رسد، دغدغه‌ها و نگرانی‌هایش دیده می‌شود و این میسر نیست مگر با موسیقی که همراه تصاویر شده است.

به نظر می‌رسد موسیقی رکن اساسی در این فیلم باشد، موسیقی که انتخاب شده است در واقع بسیار اثرگذار است.

علاوه بر این انتخاب بازیگران نیز بسیار متفاوت است. هادی حجازی فر در نقش احمد متوسلیان به زیبایی ایفای نقش کرده است، به نظر می‌رسد این بازیگر خود را در احمد متوسلیان غرق کرده باشد. او در این نقش درخشیده است و احمد متوسلیان را بیش از پیش برای مخاطب باورپذیر کرده است.

در مجموع می‌توان گفت "ایستاده در غبار" فیلمی است که هرچند از دیدگاه تخصصی اشکالاتی هم دارد، اما در نگاه کلی یک کار خوش‌ساخت و تمیز است که مهدویان به زیبایی ادای دین کرده و به خوبی از پس آن برآمده است. او نشان داد که می‌توان مخاطب را بار دیگر با آثار جنگی آشتی داد و می‌توان اثری تولید کرد که مخاطب با علاقه به سالن‌های تاریک سینما برود و از دیدن آن سرمست شود. سمیرا افتخاری