سرویس سینمایی هنرآنلاین: امیر عسگری کارگردان فیلم سینمایی "بدون مرز" که این روزها در حال اکران در گروه هنر و تجربه است، درباره این فیلم به هنرآنلاین گفت: "بدون مرز" به مرز 10 سالگی رسیده است. زمانی که از تئاتر به سینما آمدم تصمیم داشتم فیلمنامه‌ای بنویسم و جرقه این فیلم در همان سال‌ها زده شد. به این دلیل که یکسری تجربیات شخصی داشتم و دوست داشتم در همان فضا فیلمنامه را پیش ببرم. من فرزند خانواده‌ای هستم که پدرش نظامی است و در تمام سال‌های جنگ در مناطق جنگی زندگی کردیم و فضای جنگ، سایه سنگینی روی زندگی من داشت. در واقع "بدون مرز" پرداخت شخصی من از این ماجراها و فضاهاست.

وی با اشاره به اینکه سینما هنرصنعت است و بسیار گران است، درباره حضور خود در این عرصه و سختی‌های آن بیان کرد: سینما به خودی خود فضای دشواری است نه در ایران بلکه در همه جای دنیا. دوستانی دارم که در خارج از کشور فیلمساز هستند و مشکلات آن‌ها را نیز دیدم و لمس کردم که چقدر برای ساخت فیلمشان با مشکل روبه‌رو هستند، این سختی به این دلیل است که سینما صنعت گرانی است. سینما صنعتی است که برای هر ثانیه‌اش باید بها پرداخت کنید. فیلمسازی و سینما هنر شخصی نیست و یک هنر صنعت گروهی است و با یک حرکت گروهی می‌توانی یک فیلم را روی پرده ببینی، به عنوان یک فیلمساز اول باید اعتماد خیلی‌ها را جلب کنی تا بتوانی فیلمت را بسازی.

عسگری در ادامه افزود: "بدون مرز" در ابتدا قرار بود یک فیلم ویدئویی کم‌خرج باشد، اما خوشبختانه ما توانستیم با همان بودجه و دریافت پروانه سینمایی یک فیلم سینمایی تولید کنیم. من مرز بین فیلم ویدئویی و فیلم سینمایی را متوجه نمی‌شوم به نظرم تنها تفاوت آن داشتن یا نداشتن پروانه ساخت است به این معنی که تو در خلق نمی‌توانی بین کارهایت فرق قائل شوی. برای فیلمساز دغدغه‌مند سینما سینماست چه با پروانه ویدئو چه با پروانه سینمایی.

این کارگردان در پاسخ به این سؤال که فیلم روایتی از جنگ است و به نظر می‌رسد نسل امروز جنگ‌زده است برای جلب نظر بیننده چه تدابیری اندیشیدید، گفت: یکی از دلایلی که نسل ما جنگ‌زده است و خیلی دوست ندارند جنگ را ببینند، این است که آن را تجربه تلخی می‌دانند و دوست ندارند دوباره برایشان بازسازی شود، اما نسل بعدی نیاز دارد بداند که در جنگ تحمیلی و این تجاوز چه بر سر سرزمین و مردمشان آمده و ضرورت است برای نسل‌های بعدی که فیلم‌های ژانر دفاع مقدس را ببیند و بداند که چه گذشته است. "بدون مرز" خیلی به این بخش ورود نمی‌کند، چرا که سعی کردم بیشتر درباره ریشه‌ها صحبت کنم تا شاخ و برگ آن، اما بهر حال تا زمانی که ایران هست و فیلمسازها هستند باید درباره دفاع مقدس فیلم ساخته شود و آسیب‌شناسی شود و موشکافی شود تا به یک مفهوم واحد برسیم. تا وقتی به‌طور مثال درباره واژه شهید صحبت می‌کنیم یک کودک متولد دهه 80 نیز بداند درباره چه صحبت می‌کنیم و مفهوم آن را تنها در یک عکس و کتاب خلاصه نکند و آن را درک کند. متأسفانه تاکنون چنین اتفاقی نیفتاده و به غیر از یکی دو فیلمساز باقی به این عرصه آسیب زده‌اند و مخاطب را بیشتر از این فضا دور کرده‌اند.

وی ادامه داد: در سال‌های گذشته به خاطر ممیزی کمتر و بودجه‌ای که برای تولید فیلم دفاع مقدس در اختیار فیلمسازان قرار گرفت، بیشتر فیلمسازان برای ورود به عرصه سینما و تلویزیون این‌گونه از فیلمسازی را به اشتباه انتخاب کردند چرا که ناآگاه بودند و نمی‌دانستند که چه انتخاب سختی کرده‌اند. به همین دلیل نیز در آن دوره آسیب به شدت جدی به سینمای دفاع مقدس وارد شد.

عسگری همچنین درباره استفاده از نابازیگر برای فیلمش اظهار کرد: استفاده از نابازیگر یک حسن دارد و یک ضرر. سختی کار آنجایی است که با نابازیگری طرف هستید که اصلاً بازیگر نیست و تکنیک را نمی‌داند و تو باید هر آنچه می‌خواهی را با ورود به فضایی که نابلد است قطره‌چکانی به او تزریق کنی تا به آنچه می‌خواهی دست یابی و حسن کار نیز این است که ناآشنا به فضا و تکنیک است و مانند کاغذ سفیدی است که می‌توان روی آن نقاشی کرد تا بهترین بازی را ارائه دهد که ممکن است یک بازیگر توانا به دلیل آگاهی نتواند آن را ارائه دهد.

کارگردان فیلم کوتاه "باشه برای بعد" درباره فعالیت‌های اخیر خود بیان کرد: در حال حاضر مشغول نوشتن فیلمنامه جدیدم هستم. تم ذهنی من همواره تنهایی است و قطعاً در فیلم جدیدم نیز به سراغ این موضوع خواهم رفت.

وی در پایان درباره گروه هنر و تجربه عنوان کرد: به نظرم هنر و تجربه و شکل‌گیری آن یک نعمت است برای فیلمسازانی که تجربه‌گراتر هستند و بدون دغدغه و متفاوت‌تر کار می‌کنند. چرا که می‌دانند جایی وجود دارد که حرفشان در آنجا شنیده و دیده می‌شود.