به گزارش هنرآنلاین ؛شمس لنگرودی که رمان ˝آن‌ها که به خانه‌ من آمدند˝ نوشته او به تازگی وارد بازار نشر شده است، درباره علاقه‌هایش به هنر و نویسندگی به صحبت پرداخته است. این شاعر و نویسنده به ایلنا گفته است: هر عرصه‌ هنری، امکانات ویژه‌ خود را دارد که عرصه‌ دیگر آن امکانات را دارا نیست. شعر اساساً از کلیات صحبت می‌کند و رمان از جزئیات سخن می‌گوید. برای مثال در شعر می‌گویی از دوریِ تو دلتنگم،‌ اما در رمان باید این دلتنگی را شرح بدهی و آن را با جزئیات بیان کنی. در کنار این‌ها، سینما امکان بیشتری دارد، اما این مسئله دلیل مزیت یکی بر دیگری نیست، بلکه توجه ما را به امکانات بالقوه جلب می‌کند.

او ادامه داد: با توجه به این امکانات بود که به سمت داستان‌نویسی آمدم. نگارش رمان برای من بی‌سابقه نبود. در سن دوازده سالگی برای مجله اطلاعات هفتگی، داستانی فرستاده بودم که هنوز هم آن را دارم. بعد از آن در سال‌های پنجاه، داستان‌های زیادی نوشتم. بنابراین با تجربه‌ نوشتن بیگانه نبودم.

او در پاسخ به این سؤال که از بین هنرهایی که امروز به آن مشغول هستید مثل سینما، شعر و رمان، کدامیک بیش از همه علاقه‌ شما را به خود جلب می‌کند، گفت: باید بگویم که هر سه این‌ها را به یک اندازه دوست دارم. روزگاری شعر تمام وجودم بود و هنوز هم هست. اما امروز هر سه‌ این هنرها، مشغله‌ ذهنی من است.

این شاعر، نویسنده و بازیگر سینما در پایان با اشاره به فعالیت‌هایی که در حال حاضر انجام می‌دهد، بیان کرد: شعر جزء جسم من شده و سرودن آن دیگر دست من نیست. سینما و داستان هم مشغله‌ام است.

انتهای پیام/