سرویس سینمایی هنرآنلاین: جواد نوروزبیگی سال گذشته با سه فیلم در جشنواره فیلم فجر حضور داشت؛ سه فیلمی که هر کدام را با شرایط مالی سختی ساخته شد، اما به گفته خودش کمک دولت به فیلم‌هایش چندان مبلغ قابل توجهی نبود.

این تهیه‌کننده سینما درباره تبلیغات فیلم‌های سینمایی و نیز معضلات جشنواره فیلم فجر در اکران فیلم‌هایش به صحبت پرداخت که در زیر می‌خوانیم.

وضعیت اکران فیلم ها را تاکنون چطور می بینید؟

امسال شرایط نامطلوبی در اکران حاکم است. همانطور که می‌بینید ما انتظار داشتیم فیلم‌ها بیشتر از این‌ها بفروشد. حداقل بخش عمده اکران خوب این است که اگر تبلیغات خوب داشته باشیم، جمعیت بیشتری برای دیدن فیلم‌ها به سالن سینما بیایند. سازمان صدا‌و‌سیما رسما همکاری لازم را انجام نمی‌دهد. از طرفی شهرداری کار فرهنگی بسیار خوبی کرده، شهر را با آثار هنرمندان پر کرده است، اما سینما را هم باید بخشی از هنر ببینیم. ای‌کاش شهرداری بخشی از این تابلو‌ها و بیلبورد‌ها را اختصاص به سینما می‌داد که سینما هم از این کار هنری که شهرداری انجام داده است، بهره‌مند شود. هزینه تابلوهای تبلیغات بیشتر از کار تولید می‌شود و این رقم نجومی پیش می‌شود. من اگر ۱۰۰ تیزر پخش کنم، بالغ بر دو تا سه میلیارد تومان باید هزینه کنم. به همین خاطر می‌گویم این هزینه بالا‌تر از تولید یک فیلم می‌شود. به نظرم رقم‌های تبلیغاتی کار‌شناسی شده نیست.

آیا برای این هزینه‌های بالا تهیه‌کننده‌ها تاکنون اعتراضی داشته‌اند یا خیر؟

از این اعتراض بالا‌تر که فیلمسازان روی آورده‌اند به شبکه‌های خارجی؟ تیزر فیلم‌ها از این شبکه‌ها در حال پخش است، اما این موضوع واقعا اشتباه است؛ وقتی تبلیغات درست اجرا نمی‌شود، فیلمسازان مجبور هستند به شبکه‌های خارجی روی بیاورند.

برای این وضعیت تبلیغات فیلم‌ها چه پیشنهادی دارید؟

واقعا دوست دارم وزیر محترم ارشاد به صورت جدی و نیز رئیس محترم صداو سیما و نیز شهردار عزیز، سینما را حمایت کنند. سینما واقعا در این بخش بلاتکلیف است. ببینید من چقدر می‌توانم مقاومت کنم تا به سمت شبکه‌های بیگانه نروم، مشکل من و امثال من بالا بودند هزینه‌های تیزر در تلویزیون جمهوری اسلامی ایران است. آنقدر تعرفه‌ها را بالا برده‌اند که کاری از دست من بر نمی‌آید. وقتی یکبار تیزر پخش می‌شود، بنده باید نزدیک ۵۰ میلیون تومان هزینه کنم. واقعا نمی‌دانم این چه رقم نجومی است! اصلا یک فیلم چقدر درآمد دارد که اگر ده بار هم بخواهد تیزر فیلم در تلویزیون پخش شود، این همه هزینه شود. بعد به این نتیجه می‌رسیم که چرا باید با این شرایط فیلم بسازیم، مگر اینکه فیلم‌های دولتی باشد که هزینه آن را دولت می‌دهد. فکر می‌کنم تبلیغات مسئله حادی در سینما شده است و امیدوارم به فکر ما سینماگران باشند.

در مقایسه با دیگر هنر‌ها، سینما مخاطب خود را هنوز دارد؟

شما وقتی مقایسه می‌کنید سالن‌هایی که در آن تئا‌تر اجرا می‌شود، درآمد خیلی بیشتری از سینما دارند. یک سئانس تئا‌تر اجرا می‌شود، اما درآمد آن بیشتر از فروش یک فیلم در یک روز درسینما می‌شود.

در چند مصاحبه خوانده بودم که شما گفته‌اید، سینما از این مملکت در حال حذف شدن است. این حرف را براساس وضعیت تبلیغات فیلم‌ها گفتید و یا تغییر مدیریتی که در این یکی دو سال با آن روبرو بودیم؟

مدیران فرهنگی ما با هم هماهنگی ندارند. همه یک سیاست کاری دارند که جداگانه پیش می‌روند. در عرصه سینما باید هماهنگی مطلق باشد، باید شورای سیاستگذاری درستی باشد. فیلم من در حالا حاضر مجوز اکران دارد، اما چه امتیازی برای اکران فیلم به من خواهند داد؟ به همین دلیل گاهی ترجیح می‌دهم که فیلمم را اکران نکنم. حتی خیلی از دوستان من به همین دلیل به سمت شبکه خانگی روی می‌آورند. یا آمار و ارقام تولید ما غلط است که شاید به این شکل باشد. چرا که این رقم‌ها با آنچه برای فیلم‌ها هزینه می‌شود، قابل قیاس نیست.

این آمار را اصولا پخش‌کننده‌ها منتشر می‌کنند، چه طور می‌شود اشتباه باشد؟ در واقع چه سودی برای سینما دارد که رقم‌های عجیب را بشنویم؟

من برای فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" رقم واقعی را اطلاع‌رسانی می‌کنم. اما این فیلم باید چند میلیارد بفروشد تا به پول و هزینه اولیه برسد. تلویزیون که کمتر فیلم‌های سینمایی را خریداری می‌کند و هر فیلم سینمایی را با توجه به سیاست‌هایی که در پیش می‌گیرد، پخش نمی‌کند. شبکه نمایش خانگی هم با هزینه پائین فیلم‌هایمان را خریداری می‌کند. کم کم به این نتیجه می‌رسم که نگرشم را دوباره عوض کنم. و‌‌ همان تهیه کننده‌ای بشوم که دولت برای من فیلم مهیا کند و تهیه کننده دولت باقی بمانم و بخش خصوصی را کنار بگذارم. از زمان فیلم "طبقه حساس" هر چه در آمد داشتیم برای فیلم‌های امسال گذاشته‌ام که ۶ فیلم بود که تهیه کننده آن را برعهده داشتم. همه سرمایه شخصی من تهیه کننده در این سینما از بین می‌رود و کسی هم توجه ندارد. امیدوارم به داد شرایط اکران برسند، چرا که اوضاع نابسامانی در سینما حاکم است.

با توجه به شرایط موجود، شما به عنوان تهیه کننده برای حل مشکل فروش فیلم و تبلیغات آن به چه کسی مراجعه می‌کنید؟ به نظر می‌رسد در سینما یک نفر تصمیم گیرنده نیست...

من فکر می‌کنم عده‌ای خوشحال می‌شوند که ما فیلم نسازیم. بودجه‌ای که امسال دولت برای سینما اختصاص داده است، چقدر سهم تولید است و چند فیلم با آن ساخته می‌شود؟ پس به نظر می‌رسد دولت با ساخت چند فیلم در طول سال راضی‌تر باشد. ما اگر در سینما فعالیت می‌کنیم علاوه بر علاقه شخصی، می‌خواهیم این صنعت را زنده نگه داری و آن را حفظ کنیم. سینما می‌تواند منابع درآمدی خوبی باشد هم برای جامعه و هم برای دست‌اندرکارانی که در آن به فعالیت می‌پردازند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی باید توجه داشته باشند که چراغ سینما را بخش خصوصی روشن نگه داشته است. واقعا ناراحت و عصبانی هستم که این شرایط به شکلی غیر عاقلانه در سینما پیش می‌رود.

شما فکر می‌کنید تعداد زیادی پردیس که با چند سال در تهران فیلم‌ها را نمایش می‌دهند، به شرایط سینما کمک می‌کنند؟

بله واقعا کمک بزرگی به سینما شده است که در هر نقطه‌ای از تهران فیلم به نمایش گذاشته می‌شود و وقتی خانواده‌ای به مجتمع خرید برود، نگاهی هم به فیلم‌هایی که در سالن‌ها اکران می‌شود، می‌اندازند.

با افزایش قیمت بلیت سینما هم موافق بودید یا خیر؟

به نظر من در جامعه ما سینما را باید صنعت ارزان و رایگانی ببینیم که در دست مردم قرار بدهیم، اما قیمت بلیت سینما حداقل پولی است که یک شهروند باید آن را پرداخت کند و یک فیلم ببیند. به هر حال سالن سینما هزینه دارد، کسانی که فیلم ساخته‌اند، هزینه زیادی کرده‌اند، پس این مبلغ در مقابل یک فیلم فرهنگی واقعا پولی نیست. در مقایسه با کشورهای اطرافمان که تماشارگان نزدیک به ۱۵ دلار می‌دهند، ما شاید کمتر از دو دلار پول بلیت می‌دهیم.

چرا تعاریف درستی از شاخه‌های سینما نداریم، جایگاه تهیه‌کننده و پخش کنند گاهی عوض می‌شود. چه طور می‌شود به این تعاریف درست رسید؟

ببینید تهیه کننده سینما باید به همه حوزه‌ها دسترسی داشته باشد. تهیه کننده باید آگاه باشد و یک فیلم را از صفر تا صد درست پیش ببرد. تهیه کننده باید با تفکر و مدیریت یک فیلم را پیش ببرد. تهیه‌کننده عنصر اصلی یک فیلم است. من خیلی از این فیلم‌ها را با حداقل بودجه می‌توانستم به تولید برسانم. به نظرم با این اوضاع اکران هیچ فرقی هم نمی‌کرد. عموما فیلم‌هایی که ساخته‌ام بالای یک میلیارد و نیم هزینه داشته‌اند. سه فیلم در جشنواره فجر داشته‌ام که دو فیلم من بالاری یک میلیار و نیم هزینه داشته است. اما دولت برای سه فیلم من سال گذشته تنها ۸۰ میلیون تومان وام داده است. این اتفاق جای تاسف دارد. حالا فیلم‌های من باید دوبرابر هزینه تولید آن بفرشوند تا بخش کمی از هزینه‌هایم برگردد. با این وضعیت اکران و تبلیغات امکان ندارد. حتی جمع فروش فیلم‌های ایران تا پایان سال فکر نمی‌کنم بیشتر از ۲۵ میلیارد تومان باشد. من معتقدم که تنها بخش خصوصی است که سینما را پویا نگه داشته است. من مطمئن هستم که همه تهیه کنندگان امسال ضرر خواهند کرد.

جشنواره فیلم فجر چه اعتباری به فیلم‌ها برای اکران عمومی می‌دهد؟

من به جشنواره فیلم فجر خیلی معترض هستم. در جشنواره چرا باید یک فیلم ۵۰ بار نمایش داده شود؟ وقتی فیلمی مدام در حال نمایش باشد، دیگر در زمان اکران عمومی چه جذابیتی برای مردم دارد؟ این موضوع‌‌ همان ضربه‌ای است که به فیلم‌های سینمایی وارد می‌شود. کلی اکران فوق العاده برای فیلم می‌گذارند اما هزینه آن در جیب دولت می‌رود. اعتراض هم کرده‌ام، اما کسی رسیدگی نمی‌کند. سال گذشته زمانی که سیمرغ را برای فیلم "من دیه گو مارادونا هستم" دریافت کردم پشت میکروفن رفتم و اشاره‌ای به این فیلم داشتم و گفتم که این فیلم "با دست گل می‌زند و بعد می‌گوید دست خداست" به نوعی تقلب می‌کند، خطاب به آقای ایوبی رئیس سازمان صدا و سیما گفتم که آقا مواظب باشید، توپ جمع کن‌ها هم به ما گل می‌زنند. کمی حواسمان را جمع کنیم. فیلم‌های من در دو بخش بودند چرا باید این همه اکران پیش از اکران عمومی داشته باشد؟ اگر بابت نمایش فیلم‌هایمان ریال پولی درکار بود، اشکالی نداشت، اما واقعا پولی در جیب تهیه کننده سینما نمی‌رود. اگر فیلم‌هایمان را واگذار نکنیم، آدم بد سینما می‌شویم، پس مجبوریم همکاری کنیم. جشنواره فیلم فجر یکی از معضلات سینما شده است.

چقدر با تصمیم‌های شورای صنفی نمایش در اکران فیلم‌ها موافق هستید؟

شورای صنفی نمایش هم تحت فشارهای زیادی است و همه تلاش را می‌کند که عدالت را در حوزه اکران برقرار کنند. شورا هم می‌خواهد تلاش کند تا فیلم‌ها را در فروش تکان دهد، اما بالاخره شورا هم زیر نظر شخص دیگری است که تصمیم گیرنده نهایی هستند. من تمام تلاشم را کردم تا فیلم من در عید اکران شود اما شورای صنفی می‌دانست که چرا این امکان فراهم نشد. به هر حال با توصیه ابوالحسن داودی من هم سکوت کردم. اما آیا نتیجه خوبی داشت؟ به نظرم این فیلم برای اکران در عید مناسب بود. آیا ترکیبی که برای اکران فیلم‌های نوروزی چیده شد، مناسب بود؟

از اکران فیلم "بهمن" و اعترافات ذهن خطرناک من "چه خبر؟

فیلم" بهمن را در فصل پائیز و در گروه هنر و تجربه اکران می‌کنیم. برای فیلم "اعترافات ذهن خطرناک من" منتظرم مذاکراتم با هومن سیدی تمام شود و بعد زمان اعلام اکران فیلم را خواهم گفت.

حرف پایانی دارید؟

دوست دارم فریاد بزنم و بگویم، مردم، فیلم من اکران شده، اگر آگاه نیستید، بدانید...

انتهای پیام/

صبا شادور