به گزارش هنرآنلاین به نقل از ارتباطات و اطلاع رسانی سی وسومین جشنواره بین المللی فیلم فجر، در کارگاهی که در اولین روز جشنواره مستقل بین المللی در پردیس ملت برگزار شد، پیت رایو، از تهیه کنندههای نیوزلند در کارگاهی به بررسی دلایل تولید مشترک با دیگر کشورها پرداخت.
وی با اشاره به اینکه منظور از تولید مشترک، تولیدی است که بیش از یک گروه در مسائل تولید و مالی آن درگیر باشند، عنوان کرد: با اینکه نیوزلند کشور کوچکی است و در آن سمت دنیا واقع شده، اما تجربیاتی در این زمینه دارد که میتواند کمک کننده باشد.
پیت رایو با بیان اینکه برای ساخت به دلیل بودجههای بالا و حمایتهای دولتی کشورها نمیتوانند فیلمی را که به دنبال ساخت آن هستند، بسازند، گفت: تولید مشترک میتواند راهی برای ساخت فیلمهایی باشد که نیاز به بودجههای بیشتری دارند. برای مثال کشوری مانند ایران تولیدات داخلی خودش را دارد، اما با تولید مشترک برای مخاطب جهانی فیلم میسازد.
این تهیه کننده نیوزلندی یکی از منفعتهای تولید مشترک را این گونه عنوان کرد: در تولید مشترک آثار ساخته شده در کشورهای دیگر هم دیده میشود و هکچنین در کشور داخلی هم مخاطب بیشتری دارد و بیشتر مورد توجه قرار میگیرد. این فیلمها همچنین سرمایه گذاری بهتری هم دارند و مطمئنا برگشت مالی موثرتری هم خواهند داشت.
رایو با بیان اینکه خیلیها فقط بحث مالی در تولیدات مشترک را مهم میدانند، اظهار کرد: جنبههای دیپلماسی، سرمایه گذاری و خلاقیت از بحثهایی است که در تولیدات مشترک مورد توجه هستند و بخشی به دولتها هم مربوط میشوند.
وی با ذکر نمونهای از تولید مشترک نیوزلند و آلمان گفت: ویل رایدر فیلمی است که در سال ۲۰۰۲ به شکل مشترک ساخته شد و در آن زمان د رحدود ۹ میلیون دلار نیوزلند برای آن بودجه شد، بعد از اکران توانست نزدیک به ۴۰ میلیون دلار در اروپا و امریکا بفروشد.
رایو ادامه داد: این فیلم نه بازیگر آلمانی و نه لوکیشن آلمانی داشت، اما آلمان در بحث پس تولید نقش داشت و تدوین گر فیلم هم در آلمان این کار را انجام داد. اما موفقیتهای فیلم در جشنوارههای مختلف دلیلی شد که آلمان و نیوزلند قرار داد رسمی برای تولید مشترک فیلم با هم امضا کنند.
وی همچنین افزود: از درسهایی که میتوان از تولید این فیلم گرفت، این است که هر کشوری میتواند با حفظ اصالت فرهنگی خودش، به دنبال مخاطب جهانی هم باشد.
انتهای پیام/