سرویس سینما هنرآنلاین ،قصه از کجا شروع شد؛ از آنجایی که 30 سال پیش فیلمی به نام "شهر موش‌ها" توسط مرضیه برومند ساخته شد و مورد توجه کودکان و بچه ها قرار گرفت. در همان دوره وضعیت سینما به شکلی بود که همدلی و همرایی میان هنرمندان بیشتر از امروز دیده می‌شد. اگر فیلم خوبی روی پرده سینما می‌رفت و اکران عمومی می‌شد، به واسطه شناخت مخاطب از فیلم روی پرده، فروش آن هم قابل درک بود.

حالا در سال 1393 شمسی به سر می‌بریم. دوره‌ای که فیلم "شهر موش‌ها ‌2" بیشتر از یک هفته است اکران عمومی شده و باز هم این فیلم در جدول، صدر فروش دیگر فیلم‌های اکران شده، قرار دارد.

تا پیش از ساختن فیلم "شهر موش‌ها 2" توسط مرضیه برومند، صحبت‌های زیادی مبنی بر ساخت دکور ادامه زندگی شخصیت موش‌ها و غیره شنیده می‌شد. در همان دوره عده‌ای هم سر مخالفت برداشتند و پیش از ساخت "شهر موش‌ها 2" حرف‌هایی مبنی بر نوع پرداختن به داستان این فیلم و غیره را مطرح کردند و حرف و حدیث درباره فیلمنامه که اول چه کسی طرح آن را مطرح کرد، به گوش رسید

مخالفت عده‌ای برای ساخت فیلم "شهر موش‌ها 2" بیشتر بر سر این موضوع بود که چرا از سازندگان اولین "شهر موش‌ها" دعوت به همکاری نشده است.

محمدعلی طالبی از جمله هنرمندانی است که در "شهر موش‌ها" کنار مرضیه برومند و در سمت کارگردان همکاری می‌کرد. او یکی از کسانی بود که در ابتدای امر سعی کرد تا مخالفت خود و دلخوری‌اش را به نوعی به گوش سازندگان این فیلم برساند، اما با هیچ واکنشی روبرو نشد.

طالبی سال گذشته در پی مقدمات ساخته شدن "شهر موش‌ها 2" به ایسنا گفت: متاسفانه در ایران چیزی به نام کپی‌رایت‌ وجود ندارد تا کسانی که در پروژه‌ای کار می‌کنند حقوق‌شان در نظر گرفته شود.

در همین میان طالبی سکوت را برنتابید و طی تماسی از احمد میرعلایی رئیس بنیاد سینمای فارابی سابق پیگیر حق کپی‌رایت فیلمش بود. میرعلایی تاکید کرد که طالبی به صورت قانونی به دنبال حق و حقوق فیلم خود باشد و سعی کند حاشیه‌ای در مطبوعات درست نکند، اما طالبی در برابر این حرف هم تاب نیاورد و گفت: تا امروز همواره ساکت بوده‌ام و اساسا علاقه‌ای به پاسخ دادن ندارم، اما از آنجا که این روزها برای گفتن حقیقت مورد حمله واقع شده‌ام؛ سکوت را جایز نمی‌دانم.

این کارگردان کودک و نوجوان نیز به بانی‌فیلم آنلاین گفته است: اینکه آقای میرعلایی از ما می‌خواهند در مطبوعات حرفی نزنیم به خاطر این است که می‌خواهند از زیر مسئولیت‌هایی که بر دوش‌شان بوده شانه خالی کنند. در دوران مدیریت ایشان همه فیلمسازان به خاک سیاه نشستند و امکان کار کردن نیافتند.

او گفت: واگذاری "شهر موش‌ها" به خانم حکمت و آقای سرتیپی فقط یک تصمیم شخصی بوده و به تنها چیزی که در این واگذاری توجه نشده، اصل هنر سینماست.

در ادامه میرعلایی مدیر سابق بنیاد سینمای فارابی باز هم سکوت اختیار کرد. این موضوع در مطبوعات گسترش پیدا کرد، اما پایانی نداشت تا خبرهایی مبنی بر پیش فروش بلیت سینما پیش از اکران این فیلم دوباره سر و صدا به پا کرد.

منیژه حکمت تهیه‌‎کننده این فیلم در ادامه در خصوص این طرح بیان کرده بود: این پیش‌فروش کمک می‌کند تا سازندگان برآورد دقیق‌تری نسبت به اقبال عمومی و ظرفیت فیلم‌شان ‌و در آغاز فروش نیز طراحی‌های تازه‌ای برای فروش داشته باشند، ولی شورای صنفی نمایش اعلام کرد که پیش‌فروش بلیت فیلم سینمایی "شهر موش‌ها ۲" پیش از صدور حواله سینما‌ها غیرقانونی است.

در ادامه این مخالفت‌ها غلامرضا فرجی در گزارش سایت تابناک گفته است: سینماداران قبل از پخش حواله شورای صنفی نمایش برای یک فیلم نمی‌توانند اقدام به پیش‌فروش بلیت از طریق اینترنت و یا از هر طریق دیگری کنند. به همین دلیل، پیش‌فروش بلیت فیلم سینمایی "شهر موش‌ها ۲" تا قبل از آنکه حواله شورای صنفی نمایش برای هر سینما صادر شود، غیرقانونی خواهد بود. هر سینما زیرگروه بعد از اخذ حواله می‌تواند تا سقف ۱۰ هفته برای فیلم‌ها به صورت اینترنتی و یا هر شکل دیگری برای مخاطب بلیت پیش فروش کند.

تعویق سه هفته‌ای در اکران فیلم "شهر موش‌ها2 " گمانه‌زنی‌ها را برای مخالفت شورای صنفی نمایش با این فیلم بیشتر کرد، اما باتوجه به نزدیک شدن فصل مدارس تهیه‌کننده فیلم سعی کرد تا سکوت را پیش بگیرد و فیلم بدون دردسر روانه اکران شد.

اما آنچه مد نظر است این موضوع خواهد بود که اگر قرار است فیلمی با فروش خوبی هم روبرو شود، گاهی اختلافات درون سینمایی هنرمندان نمی‌گذارد و قطع این امر به ضرر کل سینما خواهد بود.

طی هفته‌های اخیر سایت تابناک گزارشی مبنی بر طرح‌های نو را منتشر کرده بود که سینمای ایران بیش از هر زمان، نیازمند طرح‌های نو برای فروش است و پیش فروش با مسئولیت سرمایه‌گذاران نیز یکی از همین طرح‌هاست که در بد‌ترین حالت ممکن فیلم مذکور اکران نمی‌شود و پول بلیت سینما به خریداران بلیت بازگردانده می‌شود؛ همان‌گونه که همین سازوکار برای کنسرت‌ها نیز اجرا می‌شود. انعطاف عمل در مقابل چنین ابتکارهایی، کمترین انتظار از یک نهاد صنفی است و اگر حتی در این حد نیز همکاری نباشد، اقتصاد سینمای ایران، چگونه رنگ تحول به خود خواهد دید؟

انتهای پیام/

صبا شادور