سرویس سینمایی هنرآنلاین :تصور کنید مدام شنیده می شود که سینما یکی از تفریحات متداوم مردم است و حداقل روزهای تعطیل، مردم سینما را جزو برنامه های تفریحی خود قرار می دهند.با این حال خیلی از شهرستان ها و استان ها با مشکل عدم سالن های سینما روبرو و فاقد سالن هستند.

با یک بررسی اجمالی، می‌توان گفت که هیچ ردی از تأثیرات افزایش رویکرد و نیز بودجه فرهنگ و هنر در مهم ترین عرصه کشور محسوس نبوده و حاکی از استمرار مظلومیت فرهنگ و هنر است، چرا که در اغلب حوزه‌های زیرمجموعه فرهنگ و هنر همچون سینما ، همچنان مشکلات بسیاری هست.

طبق بررسی های آماری در فضای مجازی، از 870 شهر ایران، تنها 80 شهر سینما دارند! و این در حالی است که حداقل به هفتصد سینما در سراسر کشور نیاز داریم و تا سه هزار سالن نداشته باشیم نمی توانیم به استاندارد ها نزدیک شویم.

در این میان حرف های زیادی هم مبنی بر کمبود سالن های سینما در شهرها شنیده می شود. موضوعی که پخش‌کنندگان نیز با آن همنوا هستند و از این امر ابراز نارضایتی می‌کنند.

با این حال در شهر بزرگ تهران در طول سال با ساخت و ساز های پردیس سینمایی روبرو هستیم؛ نه اینکه این اتفاق خوشایند نباشد اما بحث اینجاست که چطور می شود هنوز هم شهرهایی از سالن سینما بهره مند نباشند.پیش از هر چیز آنچه اهمیت دارد بررسی این موضوع است که چه تعداد از شهرها فاقد سالن سینما هستند.

در این میان علیرضا سجادپور در دوره ای که مدیر اداره نظارت و ارزشیابی بود، اعلام کرد که تعداد شهرهای فاقد سینما هستند، به سه و یا چهار شهر می رسد. اکثر شهرها از سالن سینما بهره مند هستند و یک سالن سینما فعال دارند.

اما واقعیت موضوع دیگری را به ما گوشزد می کند که اگر طبق صبحت های او هر شهری یک سالن سینما داشت، پس در طول سال آنچه شهرستان ها از برآورد هزینه فروش و اکران فیلم خرسند بودند هم نتیجه می داد!

کافی است وقتی به یکی از کلان شهرها یا شهرستان‌های ایران سفر می‌کنید نگاهی به اطراف بیندازید و به‌دنبال سالن‌های سینمای آنجا باشید. اگر یکبار این کار را کردید متوجه عمق فاجعه می‌شوید! در وهله اول شاید به ذهن برسد به خاطر پردیس‌های چشم نواز سینمایی که چند سالی است در پایتخت شروع به کار کرده‌اند این همه دلزدگی از دیدن سینماهای دیگر شهرها به شما دست می‌دهد اما در نگاهی عمیق‌تر متوجه می‌شوید که واقعا تفاوت بسیار زیادی بین سینماهای تهران با شهرستان‌ها وجود دارد آن هم در شرایطی که اهالی سینما از وضعیت فعلی سالن‌های نمایشی در پایتخت اعتراض سر می‌دهند! مصطفی شایسته تهیه کننده سینما در نگاهی به وضعیت سینماهای شهرستان‌ها و کمبود سالن در آنها به خبرگزاری فارس گفته بود: در حال حاضر استان‌های مازندران و گیلان در تمام بخش‌های خود نیاز به ساخت سینما دارند. همچنین استان‌های اردبیل، آذربایجان شرقی و غربی، لرستان، سمنان، خراسان‌های جنوبی و شمالی، سیستان و بلوچستان و هرمزگان همه به سالن احتیاج دارند به‌دلیل اینکه یا فاقد سالن نمایش هستند و یا اگر سالنی در آنها وجود دارد از کیفیت مناسب برخوردار نیست. شایسته در ادامه به این موضوع اشاره کرده بود که از بین سالن‌هایی که در حال حاضر در این شهرستان‌ها موجودند تنها 15 سالن است که امکان پخش فیلم در آنها وجود دارد.

پردیس بسازیم یا سینما؟

با توجه به تجربه‌ای که در این چند سال پردیس‌های سینمایی با خود همراه داشته اند به‌نظر می‌رسد ساخت این مکان‌ها کارایی بیشتری نسبت به سینما داشته باشد چراکه امکان بهره‌وری بیشتری برای سرمایه‌گذاران خواهد داشت. شایسته در این خصوص گفته است: در حال حاضر می‌توانم بگویم ساخت سالن‌های سینما به تنهایی کارایی ندارد و منجر به اتفاق خاصی نمی‌شود. پردیس‌های سینمایی که متشکل از یک مجموعه هستند مانند پردیس زندگی، اریکه ایرانیان، ملت، آزادی، جوان و... می‌توانند هم برای سینمای ایران مفید باشد و هم برای انجام کارهای دیگر. سالن‌های سینمای ما باید به آخرین تکنولوژی روز از نظر صندلی‌ها، نور، صدا و... مجهز باشند و این طور نباشد که هزینه هنگفتی را صرف ساخت سینمایی کنیم که وقتی در انتها مورد بازدید قرار می‌گیرد ببینیم فاقد تمام این ویژگی‌هاست.

در همین زمینه هنرمندن زیادی مشکل عدم فروش فیلم های خود را کمبود سالن سینما می دانند.حمید مدرسی از جمله دیگر تهیه کنندگان سینما است که به سایت سوره مهر گفته بود،مقوله‌ی پخش مستقیماً به مراکز فرهنگی پخش که همان سالن‌های سینما هستند برمی‌گردد. پس از انقلاب، برخی از سالن‌های سینما از بین رفت، بخش عمده‌یی از آن‌ها به دست حوزه‌ی هنری افتاد و تعدادی را بخش خصوصی اداره کرده است. ما متأسفانه در زمینه‌ی سالن سینما بسیار فقیریم و برای کشوری مثل ایران که در عرصه‌ی سینما در دنیا افتخارات زیادی کسب کرده و صاحب نام و اعتباری شده، خوشایند نیست که برای ۷۰ میلیون نفر تنها چند سالن با کیفیت نسبتاً خوب داشته باشد. در کشوری مانند فرانسه برای هر فیلم در زمان نمایش، حدود ۵ هزار نسخه کپی می‌زنند، ولی در ایران بالاترین آمار ۵۰ کپی است و تازه تهیه‌کننده و پخش‌کننده با ترس و لرز این کار را می‌کنند. مطمئن باشید مادامی که ما در زمینه‌ی سینما و سالن‌سازی با این شیوه پیش برویم، واحد پخش فیلم به همین صورت عقیم خواهد ماند. البته گویا مدیران فرهنگی برای احداث سالن‌های سینما قول‌هایی داده‌اند و کارهایی هم صورت گرفته است.

محسن علی اکبری تهیه کننده سینما نیز پیش از این به هنر آنلاین گفته است،مشکل اصلی سالن سینماست. باید تعداد سینما‌ها افزایش یابد یا دست کم تعداد گروه‌ها به 8 یا 10 برسد تا این تعداد فیلم به پرده سینماها برسند.برای رفع این مشکل باید سرعت سالن‌سازی‌‌مان بیشتر از این باشد.

انتهای پیام

صبا شادور