اما"نسیه و نقد"، فراتر می رود و گویی قیاسش نمی توان کرد با هر آنچه تا به امروز انجام داده ایم ... اولین زمزمه های کاری از جنس"نسیه و نقد"در تابستان سال 86 تنیده شد در تار و پود افکارمان و حتی شاید کمی عقب تر ... در آن پنج شنبه های جذاب خیابان اندیشه ... دهه 70 و 80 ... آموزشگاه استاد سمندریان.
همه چیز از همان سال ها شروع شد، شاگردی و سیاه مشق نزد استادی که فقط سینما را یادمان نمی داد، مشق زندگی می کردیم، هر پنج شنبه بی هیچ وقفه ای. و ما، که شاگردی در محضر استاد را با هیچ، عوض نمی کردیم. زندگی را تجربه می کردیم و سینما را، بی آنکه ذائقه استاد سایه افکند بر دیدگاهمان، باورهایمان، خودِ واقعی مان.
نه از آن کلاس هایی که باید دور شوی از آن، آنقدر که شاید یک روز برایت تبدیل شود به موهبتی و قدرشناسی را در پس سال های دور مشق کنی. همه وجودمان قدرشناسی بود و سپاس از استادی که زندگی و سینما را همان طور که هست به ما می شناساند بی آنکه سلیقه اش را به خوردمان بدهد و از ما یکی بسازد شبیه خودش. خودمان بودیم و خودمان ماندیم، صاحب باورها و اندیشه هایمان. تجربه ای بس ژرف و شگرف که تا سال ها شیرینی اش را مزه مزه می کنیم و دست نمی کشیم از مشق شاگردی نزد استادی که اندیشه هایش در ذهن مان هم هست و هم نیست. و جمله استاد به سختی راه به پسِ افکارمان می برد"همه کتابا رو باید بخونین بعد باید همه رو بریزین دور و ... کار خودتون رو بکنین."
و هر چه در"نسیه و نقد"پیش تر می رویم، بیشتر گره می خوریم به اندیشه های روز اولمان از ساخت فیلمی مستند من باب مردی که شبیه کسی نیست و خودش است و همیشه خودش می ماند، پر صلابت.
ادای دین به استاد مسلم زندگی مان، فقط اندیشه گذرایی نبود برای شروع پروژه ای مثل همه پروژه های دیگر ... میثاقی بود درونی برای قدردانی از مردی که هر آنچه داشت به ما می آموخت و مهمتر از همه بازی کردن نقش خودمان بود در همه لحظه های زندگی."نسیه و نقد"در مورد منتقدی است که بی تردید سینما را می شناسد و دوستش دارد اما استادی اش حکایت دیگریست. شاگردی اش فقط ثبت نام اسمی و مالی نمی خواهد در دفتر بزرگ آموزشگاه. باید از زیر ذره بین تیزبین استاد رد شوی و یا بمانی و یا بروی. تجربه مرموز و پرجذبه شاگردی استاد می ماند برای شاگردها و آنها که به اذن استاد ماندند و نرفتند."نسیه و نقد"پرتره ای از او را به تصویر می کشد، درست همان طور که هست، همان گونه که بوده ... بی هیچ قضاوتی.
همه چیز برای ادای دین به استاد شروع شد و تا اینجا آمد و سودای ادای دین همچنان در ذهن و روان ما جاری است و باقی.
و"نسیه و نقد"، ادای دین ماست به خسرو دهقان . . .
" نسیه و نقد "، پرتره ی مرجان گلستانی و پیام مستوفی درباره خسرو دهقان از منتقدین نسل دوم سینمای ایران است. تهیه کنندگی این فیلم که اولین مستند بلند درباره یک منتقد سینماست به عهده علی جویا بوده و بهرام دهقانی به عنوان مشاور پروژه در این فیلم همکاری داشته است. هم اکنون 90 درصد فیلمبرداری این مستند به اتمام رسیده و محمد نجاریان تدوین آن را به صورت همزمان انجام می دهد.
ضمن این که مسعود کیمیایی، آیدین آغداشلو، رضا کیانیان، فریدون جیرانی، پوران درخشنده، فاطمه معتمد آریا، کیومرث پوراحمد، ابولحسن داودی، علیرضا داود نژاد، رسول صدر عاملی و...نیز با حضور در مقابل دوربین این مستند درباره این منتقد به صحبت پرداخته اند.
انتهای پیام/55