گلایه ها در بزرگداشت ها زخم کهنه بود و انگار نه شیشه اتاق مدیر آژانس که شیشه دل حاجی ترک برداشته بود.روزهای بزرگداشت به شب های تقدیر سنجاق شدند اما تیتر خبرها انگار باور کردنی نبود.حاج ابراهیم اول جشنواره و مدیرانش را خطاب قرار داد و بعد از آنهم حکایت دلخوری ها به قصه جواب های غیر رسمی در مجالس رسمی بدل شد و خلاصه گلایه های آتشین تا روز اکران عمومی ادامه داشت.

از پنج فیلم اکران نوروزی وضعیت "چ" با این همه تبلیغات و مصاحبه های آتشین از همه عجیب تر است.اگر بپذیریم که "با دیگران" که در رتبه آخر فروش نوروزی قرار دارد اصلا تاب رقابت نداشته و سازندگانش از همان ابتدا هم تنها به اکران محدودش راضی بوده اند، آخرین ساخته حاتمی کیا را باید شکست مطلق اکران نوروز قلمداد کرد.برای چرایی این موضوع اصلا نباید تسلیم بودن یک فیلم جنگی در برابر دو رقیب کمدی در اکران نوروزی را فراموش کرد و البته از کشش نه چندان بالای چنین فیلم هایی در تعطیلات برای خانواده ها غافل شد اما شاید یک موضوع دیگر هم در این ماجرا دخیل باشد و آنهم خود حاتمی کیا است.او با حرف های مدام و گلایه های دائمی فیلمی که لااقل از نظر فنی فیلمی قابل اعتنا است را به حاشیه برد.

حاج ابراهیم من و ما به شهادت شناسنامه هایمان همسن پسر شماییم.همسن ابوذری که تاب بی تابی های پدرش را نداشت.همسن فیلم هایی که هنوز نام کارگردانش "بلبل عاشق" بود.می دانم و می دانیم که شاید گاهی برای سینمایی که می گویید برای شما آرمان نیست کف زده ایم ،ذوق کرده ایم و خشمگین شده ایم اما اگر بخواهیم ساعت مان را با ساعت شما تنظیم کنیم به وقت ما ابراهیم حاتمی کیا فیلمسازی است که اگر همین الان فیلمسازی را هم مثل سیمرغ های جشنواره فجر بگذارد لب طاقچه خانه اش باز هم در لیست بهترین فیلم های ایرانی، یکی دو یادگاری خواهد داشت.ما قبله سینمایی مان را با فیلم خوب تنظیم کرده ایم و اگر بعضی فیلمسازان را دوست نداریم معتقدیم هرکس قبله خودش را بچسبد.

حاج ابراهیم گلایه هایتان را در مراسم مختلف شنیده ایم ،خوانده ایم و از نزدیک دیده ایم.ابوالفضل جلیلی و عباس کیارستمی فیلمسازان محترم ایران هستند اما شما حتی به آنها هم تاختید. اما از خودتان یاد گرفته ایم که خیبری سوز داره،دود نداره. ما منتظر فیلم های خوب شما هستیم نه نطق های آتشین تان.