سرویس سینما هنرآنلاین/ با تدبیر و درایت رییس سازمان سینمایی چند وقتی است که فیلم هایی که در دولت قبلی توقیف شدند، در روزهای پنج شنبه برای اهالی رسانه و صاحبان قلم اکران می‌شود. برگه های نظر سنجی میان اهالی رسانه توزیع می شود تا آنها بر اساس ارزیابی خود از فیلم هایی که اجازه اکران عمومی ندارند، نظز خود را بازگو می کنند تا فضای دیالوگ و تعامل شکل بگیرد. پیش از این در زمان مرحوم سیف الله داد شاهد چنین اتفاقات مثبتی در سینمای ایران بوده ایم و این حرکت ارزشمندی از سوی سازمان سینمایی بوده است.

در هفته ای که گذشت آخرین ساخته علیرضا امینی "بلوک 9 خروجی 2" برای اهالی رسانه اکران شد. فیلمی که محصول سال های گذشته نیست و جز تولیدات سال 91 سینمای ایران محسوب می شود.

فیلمی که هیئت انتخاب سی و دومین جشنواره فیلم فجر آن را کنار گذاشت و این فیلم را فاقد کیفیت مطلوب سینمایی دانست و "بلوک 9 خروجی 2" نتوانست جواز حضور در سی و دومین جشنواره فیلم فجر را کسب کند.

معیار انتخاب صحیح فیلم ها در سینمای ایران بستگی به سلیقه هیئت انتخاب و سیاست های جشنواره فیلم فجر دارد و ما هم به سلیقه آنها احترام می گذاریم. هر جشنواره ای سیاست های خاص خودش را دارد و در تمام دنیا از "کن تا ساندنس"، "ونیز تا اسکار" حکایت همین است و فیلم ها بر اساس سلایق و استانداردهای جهانی انتخاب می شوند.

علیرضا امینی کارگردان جوانی از نسل سوم سینمای ایران که در فیلم های قبلی اش هم ثابت کرده است که دغدغه سینمای اجتماعی دارد و فیلمساز صاحب تفکری است، معضلات اجتماعی دغدغه او است. فیلمساز باید آینه تمام نمای جامعه خودو انعکاس تصویر جامعه اش به زبان تصویر در سینما باشد.

امینی در فیلم تازه اش به سراغ مضمون طلاق و آسیب هایی که گریبانگیر فرزندان طلاق خواهد شد رفته است و این ماجرا را به راحتی و بدون ادا و اطوار و ترس از تلخ بودن بیان می‌کند. معضلی که امروز در جامعه به مشکل اساسی بدل شده است و در تهران از هر سه ازدواج یکی از آنها به طلاق منجر خواهد شد. بی شک فیلم "بلوک 9 خروجی 2" یکی از مهمترین فیلم هایی است که تا به امروز در سینمای ایران ساخته شده و به این آسیب اجتماعی پرداخته است و رک حرفش را می زند.

قهرمان قصه یک دختر ده دوازده ساله است که نمی تواند پدرو مادرش را در کنار هم داشته باشد و در حسرت یک سینما رفتن دست و پا می زند. دختری که تمام دنیای او مادربزرگش است و بعد از نابودی او همه دنیا خود را تیره تار می بیند.کودکی همه چیز را متوجه می شود و تصنعی قرار گرفتن پدر و مادرش در کنار او برای بهبودی حالش بهم می ریزد و یه سمت نابودی پیش می رود. سکانس ها و لحظه های نابی در این فیلم به تصویر کشیده که نیازمند شناخت دقیق از این مسئله اجتماعی و تحقیق و صحبت با روانشناسان و مددکاران اجتماعی است و نمی توان گفت که امینی بدون پیشینه و تحقیق به سراغ چنین سوژه ای رفته است. قصه ای که رئال است و برآیند یک اتفاق واقعی از جامعه است. بازی درخشان کودک این فیلم یکی از بازی های ماندگار است، امینی پیش از این ثابت کرده بود که در بازی گرفتن از کودکان تبحر و توانایی خاصی دارد و در این فیلم نقش اصلی فیلمش را به یک کودک سپرد که بازی امیر جعفری و پانته آ بهرام تحت الشعاع بازی این کودک قرار می گیرد.

ممکن است کسی فیلم را در بحث تکنیک، فرم و محتوا کسی نپسندد و آن را قبول نداشته باشد، کسی منکر این مسئله نخواهد شد. نمی گویم که علیرضا امینی یک شاهکار سینمایی خلق کرده است، اما فیلم به لحاظ مضمون مهم ترین فیلم اجتماعی در خصوص با مسئله "طلاق" است.

یکی از ایرادهایی که به این فیلم گرفتند لحن تلخ و گزنده آن است که می گویند به دلیل تلخی بیش از حد، این فیلم از جشنواره کنار گذاشته شد که فکر می کنم مسئولین از روی هوشمندی این حرف را زدند و دلیل اصلی این اتفاق چیز دیگری است. به احتمال زیاد نگرانی از واکنش های احتمالی است و برای دفع این خطر چاره ای اندیشیده نشده. وقتی می خواهیم درباره آسیب های اجتماعی و موضوعی مانند طلاق سخن بگوییم نمی توانیم در فیلم از شادی و خنده حرف بزنیم و یا سکانس تولد و مهمانی و شادی به فیلم بچسبانیم. "سیاه نمایی" واژه ای بود که اواسط دولت قبل به فرهنگ واژگان سینمایی اضافه شد و فیلم های بسیاری بودند که در این تعریف گنجانده می شدند اما فیلم "بلوک 9 خروجی 2" در این تعریف نمی گنجد چون هشدار و آگاهی می دهد و تلنگری است برای خانواده هایی که در آستانه فرو پاشی هستند.

"بلوک 9 خروجی 2" فیلم مهمی است و حتی می تواند بر خلاف نظر مدیران سینمایی باعث شود از طلاق های در حال انجام جلوگیری شود. مخاطب فهیم ایرانی این قدر باهوش است که بتواند درک کند که چه فیلمی سیاه نمایی می کند و چه فیلمی از دل اجتماع بیرون آمده است و هشدار می دهد.

این فیلم کیفیت اش از لحاظ محتوا و ساختار ،خیلی بالاتر از فیلم های جشنواره سی و دوم بود و ای کاش هیئت انتخاب با مهر و مهربانی و تامل بیشتری این فیلم را به تماشا می نشستند و در انتحاب هایشان کمی دقت می کردند.

این روزها صحبت از "سینمای امید" است، سینمایی که مورد نظر شخص رییس جمهور است. کمی بادقت تر عمل کنیم و دست از احتیاط برداریم، اگر فیلمی همانند "بلوک 9 خروجی"2 اکران شود و دو خانواده در حال فروپاشی بعد از تماشای این فیلم به زندگی برگردند، فیلمساز به هدف خود رسیده و امید هم به جامعه برگشته است.

انتهای پیام/

سام بهشتی/