به گزارش هنرآنلاین/ سینما، از بدو تولد، کودک ناقصالخلقهای بود که اگر هنرهای دیگر، به ویژه ادبیات، نقاشی، مجسمهسازی، عکاسی، موسیقی و تئاتر به عنوان دایههای دلسوز، زیر بال و پرش را نمیگرفتند و راه رفتن را به آن نمیآموختند، شاید در همان روزهای آغازین تولد میمرد. این حقیقتی است که در تاریخ سینما ثبت شده است. سینما را بدان خاطر هنر هفتم میدانند که تحت تعلیم 6 هنر دیگر به بلوغ رسیده است. سینما اگر چه امروز در عرصه جهان یکهتازی میکند، اما هنوز متکی به هنرهای دیگر است و بدون آنها نمیتواند جولان دهد.
نقاشی و مجمسهسازی از هنرهایی هستند که تاثیر زیادی در پیشرفت سینما داشتهاند. این دو هنر پایهگذار طراحی صحنه در سینما هستند. تعدادی از نقاشان و مجسمهسازان به کمک سینما شتافته و از هنر خود در ساخت و برپایی دکور صحنه فیلمها استفاده کردند. از زمانی که استودیوهای فیلمبرداری راهاندازی شدند، هنر نقاشان و مجسمهسازان باعث شد تا این استودیوها رونق بگیرند. در طی چندین دهه که اکثر فیلمها در این استودیوها ساخته میشد، در صحنههای عظیم نقاشان با استفاده از هنر خلاق خود، بخشی از صحنهها را نقاشی کرده و باعث شدند کارگردان با استفاده از این نقاشیها، پلانهای بهتر و کم دردسری را به تصویر بکشند. نمونه این نقاشیها را می شود در فیلم به یاد ماندنی "چه سر سبز بود سرزمین من" مشاهده کرد که بخشهایی از شهر توسط نقاشان کشیده شده و در پس زمینه از آنها استفاده شد.
یکی از موارد مهمی که سینما مدیون هنرهای تجسمی است، استفاده از تابلوهای قدیمی نقاشی در زمانهای مختلف است. طراحان و کارگردانان با استفاده از این تابلوها توانستند، لوکیشنها و لباسهای قدیمی فیلمهای تاریخی را بازسازی کنند. اگر نبود این آثار باقی مانده، هرگز فیلمهای تاریخی عظیم ساخته نمیشدند.
بخشی از سینما که امروزه در جهان بسیار طرفدار دارد و هنوز فیلمهای آن بسیار پر فروش است، انیمیشن یا همان کارتون است. این شاخه پرطرفدار سینما، نود درصد حیات و موفقیت خود را مدیون نقاشی است، زیرا پایه آن روی نقاشی استوار است، چه آن زمانی که با قلم روی طلق نقاشی میکردند، چه این زمان که توسط کامپیوتر این کار صورت میگیرد. گونهای دیگر از انیمیشن وجود دارد که وابسته به هنر مجسمهسازی است، به خصوص انیمیشنهایی که توسط موم ساخته میشوند. زیرا عروسکهایی که در این انیمیشن مورد استفاده قرار میگیرند، توسط افراد آشنا با مجسمهسازی تغییر شکل داده میشوند تا بعد از آنها فیلمبرداری شود. بنابراین به جرات میتوان گفت بدون نقاشی و مجسمهسازی انیمیشن هرگز ساخته نشده و اینگونه در میان مخاطبان طرفدار پیدا نمیکرد. در سینمای ایران نیز از نقاشی و مجسمهسازی استفاده شده، اما هرگز آن گونه که باید مورد بهرهبرداری قرار نگرفته است. در کشور ما هم برخی از نقاشان و مجسمهسازان جذب سینما شده و به عنوان طراحان صحنه با پروژهها همکاری می کنند، اما اصل نقاشی و مجسمهسازی از سینما دور شده است. در میان کارگردانان مطرح ایرانی، تنها میتوان انگشت روی نام علی حاتمی گذاشت که از این دو هنر همواره در فیلمهایش بهره می برد.
بهترین دلیل برای اثبات این ادعا، سریال مطرح و تکرار نشدنی "هزار دستان" است. علی حاتمی برای ساخت این سریال از نقاشان، مجسمهسازان و خطاطان دعوت کرد تا او را برای ساخت این سریال عظیم یاری دهند. آنان نیز تمام سعی خود را به کار بردند تا سریالی موفق ساخته شود. برخی از پلانهایی که مرحوم حاتمی گرفته حکم یک تابلو نقاشی را دارند، به خصوص در فیلم "مادر" و "دلشدگان". با فوت علی حاتمی این دو هنر دیگر کاربرد خود را در سینما از دست دادند. برای ساخت یک فیلم خوب باید از تمام هنرهای موجود، در حد خود استفاده کرد، اگر غیر از این باشد، فیلم خوب از کار در نخواهد آمد. فیلمسازان جوانی که به تازگی وارد عرصه سینما شدهاند، باید بدانند موفقیت آنان در گرو استفاده از هنرهای دیگر در آثارشان است. سینما برآیند چند هنر است و بدون آنها موفق نخواهد بود.
انتهای پیام/
سیدرضا اورنگ