به گزارش هنرآنلاین، ارتباط و تعامل جشنواره فیلم فجر با جشنوارههای معتبر دنیا در زمینه تبادل فیلم، تکنیک و اندیشه موجب معرفی بهتر و بیشتر سینمای ایران به جهانیان خواهد شد.
هاشم عطار فیلمبردار سینمای ایران در گفت و گو با ستاد خبری سی و یکمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر گفت: جشنواره فیلم فجر نشاندهنده سیاستهای سال آینده سینمای ایران است؛ به گونهای که وقتی فیلمهایی در بخشهای مختلف جایزه میگیرند، حکایت از آن دارد که سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که متولی اصلی سینمای ایران است تمایل به تولید و حمایت از چه آثاری را دارد، اما متاسفانه در چند سال اخیر جشنواره فیلم فجر از این هدف دور شده است. این جشنواره با انتخاب چند گونه محدود از فیلمها، دست سینماگران را در تولید آثار متنوع بسته است. همین امر باعث شده که جشنواره فیلم فجر رونق و شور و نشاط سابق را نداشته باشد که امیدواریم این رویه در سال جاری اصلاح شود.
وی که امسال با فیلمبرداری فیلم سینمایی «بزرگمرد کوچک» در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، در مورد رونقبخشی جشنواره فیلم فجر تصریح کرد: با ایجاد تنوع در فیلمهای راه یافته به بخشهای مختلف جشنواره و همچنین با داوری منصفانه و به دور از حُب و بغض و گرایشات شخصی میتوان شور و نشاط بیشتری به جشن ملی سینمای ایران بخشید.
هاشم عطار، عدم تنوع در سوژهها، نبود بازیگران حرفهای و متنوع، نداشتن نگاه نو در قصهپردازی و کارگردانی، کمبود سالنهای سینما و امکانات رفاهی و تفریحی در این سالنها و همچنین نادیده گرفتن گروههای سنی به عنوان مخاطب و عدم تولید و اکران فیلم برای مخاطبان کودک و نوجوان، میانسال و کهنسال را از مهمترین عوامل ریزش مخاطب در سالهای اخیر عنوان کرد.
فیلمبردار فیلم سینمایی «شور شیرین» درمورد بازار فیلم فجر اظهار داشت: اگر شرکتکنندگان در این بازار از کشورهای مختلف باشند و آثار متنوعی در این بازار عرضه شود، به طوری که خرید و فروش رونق یابد، بیشک بازار مفیدی خواهد بود و حتما هم تلاش دستاندرکاران این جشنواره همین خواهد بود و گرنه فقط یک بیلان کار برای جشنواره به شمار خواهد آمد.
این عکاس و فیلمبردار سینمای ایران در مورد برگزاری جشنواره فیلم فجر در شهرستانها گفت: معمولا جشنوارههای بینالمللی در یک شهر خاص برگزار میشوند، لذا برگزاری جشنواره فیلم فجر در شهرهای مختلف هر چند باعث میشود سینما دوستان با فیلمهای جدید سینمای ایران آشنا شوند اما باید به این نکته هم توجه داشته باشیم که همین موضوع میتواند باعث کم رونق شدن اکران عمومی این فیلمها در شهرستانها و بخصوص مراکز استان شود.
*جشنواره فیلم فجر محلی برای کشف نویسندگان و منتقدان سینمایی
عباس کریمی روزنامهنگار در گفتگو با ستاد خبری سی و یکمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر زوایای مختلف جلسات پرسش و پاسخ فیلمها را بررسی کرد.
وی در ادامه گفت: وجود جلسه نقد و بررسی در جشنواره از پایه صورت مسئلهای غلط است؛ چرا که به دلیل فضای جشنوارهای و خستگی مفرط حضار به ویژه اهالی رسانه بستر مناسبی برای نقد وجود ندارد و باید به صورت جلسات پرسش و پاسخ باشد تا حاضران پرسشهای خود را پیرامون ابهامات یا مسائل مربوط به فیلمها بپرسند؛ چرا که حضور عوامل فیلم فرصت مغتنمی برای این موضوع است اما نقد را میشود با حضور منتقد به تنهایی یا با یکی از عوامل نیز بعدها برگزار کرد.
کریمی دلیل اصلی اینکه فیلمسازان از منتقدان فاصله میگیرند را مشروعیت نداشتن نقد در سینما از دیدگاه عمده اهالی سینما دانست و گفت: بسیاری از کارگردانان نسبت به مقوله نقد نظر مثبتی ندارند و از شروع جلسه نسبت به منتقد گارد میگیرند. از سویی برخی مناسبات ناسالم موجود در فضای نقد سینمای ایران از قبیل حضور منتقدنماها، نبود مرز حقیقی میان خبرنگار با منتقد و افراط و تفریط در نقد که باعث نامنصفانه بودن آن میشود، به این مسئله دامن میزند.
وی در راستای بهبود جلسات پرسش و پاسخ جشنواره اذعان کرد: این جلسات باید فقط حالت پرسش و پاسخ داشته باشند و از دادن مانیفست و نظرات شخصی و دغدغههای خاص فردی در آنها جلوگیری شود. پرسش کنندگان باید با توجه به محدودیت زمانی پرسش خود را روشن و بدون اظهار نظر و تحلیل بیان کنند و عوامل فیلم هم باید با صداقت و بدون جبههگیری پاسخ دهند.
وی ادامه داد: متاسفانه فضای نقد سینمای ایران متاثر از خود آن است و افرادی که بنا به هر دلیلی به شهرت میرسند حس مالکیت بر نقد سینمای ایران را پیدا میکنند و نمیتوانند حضور افکار تازه و منتقدان دیگری را که قلمی توانا اما ارتباطاتی محدود دارند، تحمل کنند. متاسفانه عمده جشنوارهها یا همایشهای مربوط به سینما نیز فقط از این افراد استفاده میکنند و این میشود که بقیه در سایه میمانند. برخی از خبرنگاران نیز به صرف داشتن اطلاعات سینمایی احساس منتقد بودن کرده و مشکل را دو چندان میکنند.
او در پایان گفت: در این میان بیشترین ضربه را منتقدانی متحمل میشوند که بنا بر ضرورت شغلی کار رسانهای خبری دارند که نه خبرنگار محسوب میشوند و نه منتقد! در حالی که برخی از این دوستان قلمهای توانایی دارند که متاسفانه به دلیل تنگ نظری برخی دیگر یا نبود محل ارائه مناسب نقد بلااستفاده مانده است. جشنواره فیلم فجر میتوانست محل خوبی برای کشف این افراد و بهرهوری صحیح از قلم آنها باشد که البته تاکنون این اتفاق نیفتاده است.