مانلی شجاعی فرد کارگردان فیلم سینمایی "میگرن" در گفت وگو با هنرآنلاین در باره شخصیت پردازی آدم های فیلم گفت: این آدمها را بر اساس نوع نگاهم نوشتم و خیلی با برخورد شخصی به آنها نپرداختم. این آدمها به صورت واقعی و عینی در دور وبرم دیده بودم. به عبارتی موقعیت این آدمها را تجربه کرده بودم که ممکن است واکنش های متفاوتی از خودم در قبال این موقعیتها بروز داده باشم. شرایطی که زنان فیلم با آن درگیر شده اند را به واسطه زن بودن خودم تا حدی تجربه کرده ام.

این نویسنده با اشاره به تنهایی شخصیتهای فیلم عنوان کرد: زندگی هر کدام ازآدم های سه خانه می توانست موضوع مستقل ساخت یک فیلم باشد و از اول تا آخربه یکی از این آدمها پرداخته شود و در آخر هم می توانستیم به یک جمع بندی کامل برسم.

شجاعی فرد ضمن تاکید بر داشتن جذابیت داشتن برخی از شخصیت های فیلم برای مخاطب تصریح کرد: پرداختن به شخصیتهای مثل مادر بزرگ و نوه اش به دلیل ویژگی های شخصیتی که دارند برای مخاطب عام جذابیت زیادی دارد. من سه داستان مجزا را در فیلم "میگرن" روایت کردم و روی هیچ کدام از شخصیت‌های فیلم فوکوسی انجام ندادم و به صورت گذری به آنها پرداختم.

این کارگردان با اشاره به تنهایی آدمهای فیلم "میگرن" افزود: برایم روایت تنهایی آدم های مختلف در فیلم مهم بود. اینکه تنها شدن آدمها مربوط به قشر خاصی نیست و می تواند در تمام قشرهای جامعه دیده شود، باید در نظر داشته باشیم اگر برخی از اصول را رعایت نکنیم به طور حتم تنها می شویم و تنهایی در زندگی ملال آور است.

انتهای پیام/