سرویس سینما و تلویزیون هنرآنلاین، گاهی برایت اتفاقاتی می افتد که انتظارش را نداری، وقتی بعد از یک هفته تلاش، با خستگی از ماموریت بر می گردی و همین طور که دنبال صندلیت می گردی تا بنشینی ناگهان استاد سینما، تلویزیون و تئاتر را می بینی و یک باره خستگی از تنت در می آید. اما این اتفاق به همین جا ختم نمی شود و طبق معمول عادت خبرنگارا می پرسی استاد چه خبر و استاد رشیدی هم با مهربانی می گوید: این روزها مشغول بازی در کار خاصی نیستم و تمام تلاشم را بر اجرای یک تئاتر متمرکر کرده ام.

او در مورد این تئاتر گفت:چندی پیش که تئاتر"منهای دو"را روی صحنه بردم،دوست قدیمی ام احمد رضا احمدی برای دیدن آن آمد و وقتی نمایش را دید،پشت صحنه به من گفت که می خواهد برای اولین بار یک نمایشنامه بنویسد و می خواهد که من آن را اجرا کنم.اینگونه بود که نمایش"فرودگاه-پرواز شماره 707"توسط آقای احمدی نوشته شد و من قرار است آن را اجرا کنم.نمایشی بسیار زیبا که دلبستگی خاصی به آن دارم.

رشیدی در ادامه درباره زمان اجرای این نمایش به خبرنگار هنرآنلاین گفت:وقتی خواستم این نمایش را اجرا کنم برای تامین بودجه آن به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رفتم ولی در ارشاد به من گفتند بودجه ای برای اجرای این کار ندارند و تنها می توانند سالن برای اجرای این کار به من بدهند.به همین خاطر این روزها به دنبال اسپانسر برای اجرای این نمایش می گردم و پس از پیدا کردن حامی مالی،مقدمات تولید نمایش را آغاز خواهم کرد.

او که خاطره حضورش در فیلمها و سریال های زیادی از جمله ساخته های علی حاتمی را در ذهن ها زنده می کند،درباره احتمال بازی خود در این نمایشنامه گفت:معمولا وقتی تئاتری را کارگردانی می کنم دوست دارم بیرون از کار آن را تماشا کنم و علاقه ای به حضور روی صحنه ندارم.اما ممکن است شرایطی پیش بیاید که علاوه بر کارگردانی در "فرودگاه-پرواز شماره 707"بازی هم بکنم.

رشیدی چیزی درباره مضمون این نمایش نگفت و تنها "فرودگاه-پرواز شماره 707"را کاری متفاوت در تئاتر اعلام کرد.حالا باید دید اولین نمایشنامه احمدرضا احمدی که تاکنون با اشعارش شناخته شده بود،چه تاثیری در فضای تئاتر ایران خواهد داشت.

وقتی هواپیما به زمین می نشیند،رشیدی چمدانش را بر می دارد و در هیاهوی چمعیت گم می شود.در حالی که مشخص نیست می تواند تئاترش را روی صحنه ببرد یا نبود حامی مالی این کار را هم به تاریخ خواهد سپرد.

پایان پیام/