به گزارش هنرآنلاین، "حسین رحمانی" ناب گرایی را محور عکاسی طبیعت قلمداد کرد. وی انعکاس طبیعت محض، اجتناب از نشان دادن ابزار و امکانات ساخته دست بشر را جزو اصول عکاسی طبیعت برشمرده گفت: مهمترین جنبه کلیه شاخه های عکاسی وجه استنادی آن است. وی افزود: عکاسی طبیعت اصول و چارچوب های نظری خود را دارد ،اگر بخواهیم در این شیوه کار کنیم و بعنوان عکاس طبیعت شناخته شویم و عکس هایمان برای آیندگان قابل استناد باشد، باید به قانون مندی های آن نیز پایبند باشیم، بر اساس تعریف فدراسیون بین المللی هنر عکاسی ، هنرمند عکاس به مکان های طبیعی، زندگی وحوش و تصاویری از بافت های طبیعی می پردازد که خالی از حضور انسان یا عناصر مرتبط با انسان( راه، ساختمان و حتی حیوانات دست آموز و پارک ها و باغ های ساخته دست بشر) باشد. وی خاطرنشان کرد: شرط اصلی کلیه مجامع معتبر عکاسی، مستند بودن عکس طبیعت است به همین دلیل حضور مستقیم و غیر مستقیم انسان، دخل و تصرف، ویرایش و پردازش در عکس جنبه استنادی آنرا از بین می برد. وی با بیان تأثیر عکس در ساختارهای اجتماعی و دغدغه های فرهنگی گفت: مرور تاریخ معاصر نشان می دهد، برخی عکاسان توانسته اند افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهند، عکس های جنگ ویتنام باعث اعتراضات در داخل آمریکا شد و یا عکس هایی از مناطق دست نخورده و بکر طبیعت باعث گردید تا افکار عمومی برای حفظ و نگهداری از محیط اقداماتی انجام دهند به همین دلیل عکس به عنوان ابزار بیان اگر به درستی شناخته و بکار گرفته شود می تواند سال ها و دهه ها ذهن و فکر عموم را متأثر از خود کند. وی عکاسی طبیعت را از جذاب ترین شاخه های عکاسی برشمرد که می تواند -یک عمر از عکاس را- به خود مشغول کند. در این جلسه عکس هایی از آنسل آدامز (عکاس طبیعت 1920-1984) به صورت اسلاید پخش و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت.

انتهای پیام/28