سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: رحیم معینی کرمانشاهی که طی یک سال گذشته به دلیل کهولت سن، نفس‌تنگی و ناراحتی سینه دائم در حال استراحت بود امروز ۲۶ آبان ماه در بیمارستان جم دارفانی را وداع گفت.

رحیم معینی ملقب به معینی کرمانشاهی، فرزند کریم خان معینی و نوه حسین خان معین الرعیا بود. رحیم معینی، که تخلص "امید" را در شعر برگزید، در سال ۱۳۰۱ خورشیدی در کرمانشاه دیده به جهان گشود. "امید" از سال ۱۳۴۱ به کار نقاشی پرداخت و در این راه پیشرفت کرد و تابلوهایی نیز به یادگار گذاشت که از آن جمله می‌توان به تابلو حضرت مسیح (ع) با کار سیاه قلم اشاره کرد. او ضمن کارهای نقاشی به نظم شعر نیز می‌پرداخت و قسمتی از آثار ادبی و اجتماعی او در روزنامه "سلحشوران غرب" به چاپ رسید و داستان "اختر و منوچهر" را در چهار تابلو به رشته نظم کشید و در آن حقایقی از اجتماع زمان را مجسم کرد.

امید شاعری توانا و خوش ذوق و دوست داشتنی است و ضمن سرودن شعر چندی به تصنیف سازی پرداخت و تصانیف او که توسط خوانندگان رادیو خوانده می‌شد از شهرت به سزایی برخوردار شدد. از آثار او چهار مجموعه شعر به نام‌های: "ای شمع‌ها بسوزید"، "فطرت"، "خورشید شب" و "حافظ برخیز" طبع و نشر شد.

استاد معینی کرمانشاهی تخلص "عشقی" و بعد از مدتی "شوقی" و سپس "امید" و بالاخره "معینی" را برای خود برگزید. وی در کنار استاد علی تجویدی ۴۰ ترانه ماندگار بر جای گذاشته و با اساتیدی چون پرویز یاحقی و همایون خرم نیز همکاری داشته است.