به گزارش سرویس موسیقی هنرآنلاین :

آموزش موسیقی دچار سردرگمی شده است زیرا آموزشگاه‌های موسیقی روز به روز بیشتر می‌شوند و اساتید مختلف در این زمینه فعالیت می‌کنند، ولی این افراد اصلا نمی‌توانند هنرجویان خود را در مسیر درست هدایت کنند. در زمینه آموزش موسیقی کمیت خوب شده است ولی کیفیت نسبت به گذشته پایین آمده است.

در گذشته با اینکه اساتید در حوزه موسیقی کمتر از تعداد انگشتان دست بودند ولی به هنرجویان زیادی آموزش می‌دادند که اگر نگاهی به گذشته بیندازیم متوجه می‌شویم که چه زحماتی برای موسیقی این مملکت کشیده‌اند زیرا با جان و دل کار می‌کردند و تنها هدف‌شان رشد و تعالی موسیقی بود در حالی که امروزه بیشتر آموزشگاه‌های موسیقی به دنبال کسب درآمد بیشتر هستند و این موضوع سبب شده است آن طور که باید و شاید به موسیقی توجه نشود.

هنرجویان موسیقی هر روز بیشتر می‌شوند اما مهم‌ترین مسئله رشد و پرورش این افراد است که گاهی بعضی از افراد که آگاهی چندانی از تدریس ندارند سبب می‌شوند هنرجویان در هر سنینی از موسیقی دلزده شوند و این هنر والا را در میان راه رها کنند در صورتی‌که اگر هنرجویان نزد اساتید به نام آموزش ببینند خواهیم دید که آیندگان موسیقی روز به روز پیشرفت می‌کنند.

وجود آموزشگاه‌های موسیقی زیاد سبب می‌شود هنرجویان گمراه شوند در صورتی‌که باید برنامه مدونی در نظر بگیریم و با نظارت مسئولین آموزش موسیقی را به سمت درست هدایت کنیم در غیر این صورت موسیقی درجا می‌زند و رشد نمی‌کند.

مقوله دیگری که در آموزش موسیقی به اشتباه رایج شده است مسئله صداسازی است و خیلی‌ها فکر می‌کنند اساتید می‌توانند صدا بسازند! کسی که صدا ندارد نمی‌تواند بخواند و صداسازی به معنای پرورش صدا است یعنی اینکه هنرجو باید به صورت ذاتی صدا داشته باشد تا اساتید بتوانند کمک کنند تا از این موهبت الهی در جهت درست استفاده کنند.

همچنین در چند سال اخیر بسیاری از اساتید تقلید را آموزش می‌دهند اما هر حنجره بافت خاص خودش را دارد و اگر کاری کنیم تقلید فراگیر شود موسیقی افت می‌کند در نتیجه باید از تکنیک‌ها استفاده کنیم ولی در کنار تکنیک اساتید هر خواننده‌ای باید نوآوری خودش را داشته باشد و با صدای خودش بخواند.

پایان پیام/46

مظفر شفیعی