گروه موسیقی هنرآنلاین؛ در ایران نمی توان نسبت به کار گروهی خوشبین بود و این ربطی به هیچ صنفی از هنر مشخصی نیست که بتوان گفت مثلا در موسیقی کار گروهی جواب نمی دهد و یا در سینما و در تئاتر وهنری دیگر، بلکه کلا کار گروهی در هیچ هنری در ایران جوابگو نیست و نخواهد بود. من نیز بر همین اساس به هیچ کار گروهی ای خوشبین نیستم. ناگفته نماند که در حوزه کاری ما ؛که موسیقی است کار گروهی به دودسته تقسیم می شود.

دسته اول پاپ‌ها هستند که بر اساس بازده مالی تشکیل می شوند و به دنبال سود اقتصادی هستند اما دسته دوم که دسته راک و جاز و کلا دسته هایی اینچنینی هستند، بر مبنای عشق و علاقه به وجود می آیند که هیچ سودی عایدشان نمی شود. گروهایی که به دنبال سود مالی هستند اتفاقا دوام طولانی ای نیز دارند، چون پایه و مبنای مالی دارند و همین موجب ماندگاری اشان می شود.من طی سالها فعالیت در گروه‌های مختلف این تجربه را به دست آورده ام. حتی به جرات می توانم بگویم بیشتریدوام را در میان گروههای موسیقی، گروههایی دارند که در مراسم و مجالس عروسی شرکت می کنند.

خیلی وقتها دوستان از گروه آریان و علتهای عدم حضور این گروه درعرصه موسیقی کشور می‌پرسند، گریزی نیست جز گفتن اینکه چاره ای جز این نبود، چون اینجا ایران است. آنها قراردادی با آقای محسن رجب پور داشتند که این قرارداد در یک بازده زمانی مشخص به پایان رسید و این گروه به همین راحتی از هم پاشیده شد . ضما این که دوهسته اصلی گروه در رشته های دیگر بیزینس و فعالیت می کنند و کارشان جز موسیقی چیز دیگری است . به همین دلیل برروی آن متمرکز شدند. اصولا کار گروهی کردن در ایران از این جهت سخت است و دوام نمی آورد که فرهنگ آن در ایران نیست. معمولا گروههای که در ایران فعالیت می کنند نیز مورد بی مهری قرار می گیرند و حمایت نمی شوند و از سویی دیگر سنگ اندازی هایی از سمتهای مختلف می شود و نمی توانند جلو بروند. نبودن امکانات و سالن تمرین و شرایط مالی مناسب نیز مزید بر علت است تا یک گروه نتواند به روند پیشرفت و تکامل خود ادامه بدهد.

اما آنچه درباره گروه «دیوار» که خود از اعضای اصلی آن هستم ، باید بگویم این است که «دیوار» گروهی است که نیامده است تا به این زودی ها برود، بلکه گروهی ماندگار است که اتفاقا به ماندگاری آن ایمان داریم و آمده است تا بماند. چون تک تک افراد این گروه آدمهایی هستند که جاهای دیگر هم مشغول هستند و زیاد به بازده مالی فکر نمی کنند . برای ما خیلی مهم نیست که از «دیوار» پول در بیاوریم یا نه! برای اعضای گروه «دیوار» بیش از هرچیزی اعتبار مهم است و اینکه اعتبارمان را اضافه کنیم و توانایی خود را نشان بدهیم. شاید به جرات بتوانم بگویم که مخاطب در درجه دوم اهمیت است و بعداز خودمان این مخاطب است که اهمیت دارد.

اگر کارمان برای خودمان اهمیت داشته باشد مخاطب نیزمی تواند برای کارمان اهمیت قائل شود درغیر این صورت او نیز نمی تواند کارما را دوست داشته باشد. اما این نیز مهم است که چه تعداد مخاطب کارمان را گوش کند. اگر تعداد کمی مخاطب داشته باشیم که چندان برایمان اهمیتی ندارد چون آن وقت مجبور می شویم خودکشی دسته جمعی کنیم. مخاطب همواره برای سازندگان موسیقی اهمیت داشته است درغیر این صورت سازندگان موسیقی برای خودشان موسیقی می ساختند ، و خودشان آنها را گوش می کردند و هیچ اثری از آنها منتشر نمی شد و به بازار نمی آمد تا امروزه ما شاهد این همه آثار موسیقی در بازار موسیقی نباشیم.

اگر قرار بود گروههای موسیقی در ایران دوارم می آوردند، تا الان گروههای بسیاری وجود داشتند که هر کدام تجربه های بسیاری در زمینه موسیقی داشتند که می توانستند سطح موسیقی را بالا ببرند و وضعیت موسیقی از این که هست بهتر بود .

بابک ریاحی پور، نوازنده و آهنگساز

پایان پیام/