هوشنگ جاوید، پژوهشگر در گفت و گو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین در پاسخ به این پرسش که آیا قرائت قرآن بر روی دستگاه های موسیقی ایرانی درست است، گفت: به طور کلی بخش عظیمی از قرائت قرآن در دستگاههای ایرانی از جمله راست، سه گاه، چهارگاه، نهاوند، صبا و مقام عجم خوانده شده است و این سبک تا به امروز تاثیرگزاری بیشتری داشته است.

این پژوهشگر در ادامه بیان کرد: به عنوان مثال مقام عجم نزدیک به شور است و قاریان زمانیکه می خواهند به آیات بخشش اشاره کنند از این مقام استفاده می کنند.

جاوید در ادامه خاطرنشان کرد: همچنین قاریان در عراق و مصر در هنگام تدریس دستگاههای ایرانی را نیز آموزش می دهند زیرا بسیاری از قاریان از جمله موذن زاده اردبیلی این کار را به خوبی انجام داه اند که بسیار دلنشین است و همه توانستند با آن ارتباط برقرار کنند.

وی در ادامه گفت: همچنین اگر بخواهیم قرائت قرآن را از نظر سبک تقسیم بندی کنیم شامل مبسوط خوانی، ترکیز خوانی، متنوع خوانی، ترکیب خوانی و... می شود. به عنوان مثال در مبسوط خوانی قاری از دستگاه بیات آغاز می کند و وارد مقام راست می شود و یا در متنوع خوانی قاری نغمات را فقط منحصر به یک مقام و دستگاه نمی داند و دستگاهها تغییر می کنند.

این پژوهشگر در ادامه افزود: مقام راست معروف به ملک المقامات است و قاریان معروف که این مقام ها را خوانده اند شامل استاد محمد صدیق و استاد محمد انور است. همچنین در این مقام از بیات شروع می کنند و وارد مقام راست می شود و سپس به مقام چهارگاه می روند.

جاوید در پایان گفت: به طور کلی قرائت قرآن یا اذان در دستگاههای ایرانی تاثیرگذار است و می تواند به عنوان یک سبک تداوم داشته باشد و فقط باید کلمات را درست بیان کنیم.

پایان پیام/46