طواق سعادتی، از بخشی‌های ترکمن است. او در گفت و گو با هنرآنلاین، خواندن دو رکعت نماز شکر را جزو آداب ویژه ترکمن‌ها در طولانی‌ترین شب سال می‌داند و می‌گوید: آداب و رسوم ترکمن‌ها متفاوت است ما آئینی ویژه برای شب یلدا نداریم حتی چون فارس‌ها، فال حافظ نمی‌گیریم و هندوانه و انار نمی‌خوریم، تنها دو رکعت نماز شکر به جا می‌آوریم و دور هم جمع می‌شویم. حتی شعری که خاص یلدا باشد هم در بین اشعار معروف ترکمن پیدا نمی‌شود. بخشی‌های ترکمن، شعرهای "مختومقلی فراغی" را می‌خوانند. سرپرست گروه "مقام چیلر" براین است که در روزگار کنونی، حوصله و زمانی برای مردم باقی نماده تا حماسه کوراوغلو بشنوند و ساعت‌ها به داستان‌های عاشقانه بخشی‌های ترکمن گوش دهند؛ جوانان ترکمن، موسیقی غربی و ارگ و گیتار را به دوتار ترجیح می‌دهند چراکه با این سازها آشناترند. بنابراین نه به دنبال این هستند که با داستان‌ها و حماسه‌های بخشی‌های ترکمن آشنا شوند نه دلشان می‌خواند نواختن دوتار را یاد بگیرند. افراد مسن هم به‌خاطر پاره‌ای تعصبات، موسیقی بخشی‌ها را حرام می‌دانند و نه به صدای آواز و ساز ما گوش می‌دهند نه ما را به عروسی‌هاشان دعوت می‌کنند. طواق سعادتی با گلایه از سازمان‌های دولتی و نهادهای فرهنگی می‌گوید: گاهی سازمان‌های دولتی به بهانه‌ها و در مراسم مختلف از گروه ما دعوت می‌کنند اما هیچ‌کدام، ریالی بابت اجرا به گروه مقام چیلر پرداخت نمی‌کنند. نه ارشاد و نه سازمان میراث فرهنگی، مکان کوچکی را به ما اختصاص نمی‌دهند تا در آن به علاقه‌مندان آموزش دوتار و داستان‌های ترکمن یاد بدهیم. نه حقوق ثابتی داریم و نه متولیان فرهنگی به دنبال ضبط ترانه‌هایمان هستند. حتی زمانی که تلویزیون استان گلستان از ما دعوت می کند دوتار و کمانچه‌مان را نشان نمی‌دهد و این اتفاق خوشایندی نیست