هوشنگ جاوید، پژوهشگر در گفت و گو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین گفت: همان طور که می دانیم ساز تار به اسم آذربایجان ثبت شده است ، جغرافیای بین المللی، تغییرات فراوانی دارد و کشور آذربایجان تا 100 سال پیش، متعلق به ایران بوده و باکو یکی از استان‌های ایران محسوب می شده تا اینکه این کشور از طریق شوروی سابق از ایران جدا شد و اگر آذربایجانی‌ها، سازی را به نام کشور خود به ثبت رساندند در واقع این ساز متعلق به ایران بوده است.

این پژوهشگر در ادامه افزود: به طور کلی تار ترکی با تار ایرانی متفاوت است زیرا کاسه آن کوچک تر است و روی دست نواخته می شود و بهتر است بگوییم تار ترکی با تار ایرانی از نظر ساختار متفاوت است . همچنین چندین سال قبل تغییراتی ر روی تار ایرانی صورت گرفت که نوازندگان این ساز را بر پاهای خود می گذارند و می نوازند پس در نتیجه این موضوع سبب شد تا تار ترکی به نام کشور آذربایجان به ثبت برسد.

گردآورنده کتاب " موسیقی رمضان " در ادامه تاکید کرد: به نظر من هر چه به اسم کشور آذربایجان به ثبت رسیده برای ایران کهن است اما به دلیل جدا شدن ایران و آذربایجان نمی توانیم این ادعا را ثابت کنیم.

جاوید در ادامه با اشاره به این که سازمان میراث فرهنگی باید پاسخگو باشد ، گفت: متاسفانه سازهای ما مورد توجه سازمان میراث فرهنگی قرار نگرفته و این کم توجهی سبب شده است که ادوات و هنر موسیقی ما مهجور واقع شود. به طور مثا،ل ما تنها کشوری هستیم که کمانچه پنج سیم داریم و فقط یک کمانچه پنج سیم در ایران وجود دارد در نتیجه اگر کم کاری کنیم ممکن است توسط کشور دیگری به ثبت برسد.

این پژوهشگر در ادامه خاطرنشان کرد: سازهای دیگری از جمله دهل، نفیر، طبل ها، کوس ها، سنتور، سه تار را می توانیم به ثب برسانیم اما به علت بی توجهی سازمان ها و مسئولین فقط می توانیم افسوس بخوریم زیرا طراح ، متفکر ، پیشنهاد دهنده و دلسوز واقعی وجود ندارد تا برای تاریخ این مرز و بوم دلسوزی کند.

هوشنگ جاوید درباره علت بی توجهی سازمان میراث فرهنگی گفت: متاسفانه این سازمان از هم پاشیده شده است و تمام اولویت ها نیز از بین رفته است به همین دلیل بیشتر کارمندان دچار سرگردانی شده اند و تا این سازمان بخواهد به روال عادی برگردد 10 سال طول می کشد و این موضوع باعث می شود هنرهای ایرانی به تاراج برده شود.

وی در ادامه با شاره به اینکه مسئولین باید بیشتر به این موضوع رسیدگی کنند، گفت: ثبت یک اثر به ماندگاری آن کمک می کند و این اقدام سبب می شود تا پس از ثبت آثار یا ادوات موسیقی سازمان یونسکو هزینه هایی را در جهت حمایت و پشتیبانی به دولت ها اختصاص دهد ، همچنین ثبت یک اثر یا یک ساز سبب می شود تا در کل جهان اسم آن ساز را به نام یک ساز ایرانی بشناسند.

این پژوهشگر با اشاره به اینکه ما می توانیم ساز تار را به اسم خودمان به ثبت برسانیم، در پایان گفت: متاسفانه خیلی از پژوهشگران آثار زیادی برای ثبت ارائه کرده اند اما هیچ نهادی نیست تا از این آثار ارزشمند و تاریخی حمایت کند.

پایان پیام/46