به گزارش هنرآنلاین، روز گذشته مصطفی کمال پور تراب و حسین علیزاده، دو تن از اعضای شورای عالی خانه موسیقی از دومین نمایشگاه موسیقی و آثار شنیداری که همزمان با سیزهمین سالگرد تاسیس خانه موسیقی در محوطه بازخانه هنرمندان برگزار شده است بازدید کردند. این دو موسیقیدان پس از بازدید از غرفه شرکت‌های مختلف نشر آثار موسیقی در غرفه خانه موسیقی حاضر شدند و با علاقمندان به گفتگو پرداختند.

حسین علیزاده، سخنگوی شورای عالی خانه موسیقی در پایان بازدید و دیدار با مردم گفت: از مردم علاقمندی که باعث بقای موسیقی هستند و در کوچه و خیابان با هنرمندان صحبت می‌کنندو باعث دلگرمی‌ما هستند تشکر می‌کنم. به آنها بگویم در این سالها فقط این انرژی بود که به ما انگیزه داد و ما را نگه داشت. سرمایه اصلی ما همین شوقی است که مردم به ما می‌دهند.

این آهنگساز در ادامه با اشاره به وضعیت نشر و شرکت‌های انتشار دهنده آثار موسیقی در کشور گفت: اغلب ناشران کارشان را با تداوم و پیگیری در این سالها ادامه داده اند. ادامه دادن نشر موسیقی در کشور ما بسیار سخت است و وضعیت ثابتی ندارد و در برخی موارد جنبه اقتصادی آن در درجه دوم قرار می‌گیرد. باید از کسانی که در این کار قدم گذاشته اند و طی سالها این کار را ادامه داده اند قدردانی کرد.

وی افزود: آثار منتشر شده موسیقی در واقع انعکاس وضعیت موسیقی در کشور است و قطعا بسیاری از این آثار مصرفی است و برخی دیگر هم جنبه آموزشی و هنری دارد. اما این آثار تفکیک شده نیست ولی این نمایشگاه شاید تنها جایی باشد که می‌توان برای این موسیقی‌ها تفکیکی قائل شد.

علیزاده با انتقاد از نحوه اعطای مجور به آثار هنری گفت: برای اینکه جامعه را با انواع موسیقی آشنا کنیم باید مجوز ارشاد را حذف کنیم تا عده ای تعیین نکنندکه مردم چه چیزی می‌توانند گوش دهند. اگر مواد غذایی را می‌توان با درجات مختلف تعیین کرد پس غذای روح هم به همین صورت است که درجات مختلف دارد. سوال اصلی من این است که طی این سال‌هایی که مجوز برای انتشار آثار گذاشته شده آیا تاثیر مثبتی داشته یا فقط سیاست را دنبال کرده است؟ من فکر می‌کنم مساله فقط سیاست بوده نه موسیقی. اگر اثری مجوز می‌گیرد الزاما ارزش موسیقی آن بالا نیست بلکه تایید یک شورای بخصوص است. بعد از این سال‌ها نباید به جامعه موسیقی شک داشت.

عضو شورای عالی خانه موسیقی افزود: من همیشه می‌بینم که مسئولین از مردم صحبت می‌کنند و چه خوب است مردم و سلیقه شان را هم قبول داشته باشیم و اگر فکر می‌کنیم باید سلیقه آنها بهتر از این باشد آن را از سنین پایین و از مدارس تغییر دهیم. متاسفانه موسیقی در برنامه‌های دولت جدی گرفته نمی‌شود و علت ایراد‌هایی که به آن گرفته می‌شود برنامه ریزی‌هاست نه موسیقی.

وی در پاسخ به سوالی در خصوص مقایسه نشر در داخل و خارج از کشور گفت: این مساله از دو جنبه قابل بررسی است و اولین جنبه اینکه آیا ما قوانین درستی در رابطه ناشر و صاحب اثر داریم؟ اگر قوانینی داشته باشیم آیا ناشرین این اصول را رعایت می‌کنند؟ معمولا در در آثار هنری به تنها کسی که از نظر اقتصادی بیشتر صدمه می‌خورد خود صاحب اثر است. در مقایسه با دیگر کشور‌ها باید بگویم این قوانین آنقدر در آنجا جا افتاده است که بسیاری از اوقات حق و حقوقی که به ما تعلق می‌گیرد کاملا جایش محفوظ است. مثلا سالانه برای من و هنرمندان دیگری که در آنجا اثری دارند نامه می‌آید که چند دقیقه در رادیویی در یک کشور اثری از ما پخش شده و حقوق آن را هم می‌پردازند بدون اینکه ما خبر از پخش آنها داشته باشیم. حتی بعضی از فیلم‌های ایرانی که من ساخته ام وقتی برای پخش به کشور‌های مختلف رفته، پخش کننده آن را قبول نکرده چون امضای من در آن وجود نداشته است.

این آهنگساز با اشاره به لزوم رعایت اخلاقی و فرهنگی ناشران به حقوق صاحبان آثار گفت: مساله فرهنگی در اینجا قابل مقایسه است چون هر چقدر قرارداد را سفت و سخت بگیریم، ناشرین باید نسبت به صاحب اثر وفادار باشند. رفتار ناشرین با نسل جوان اصلا شایسته نیست. تا آنجایی که من اطلاع دارد جوانان برای انتشار اثرشان گاهی به ناشر چیزی هم پرداخت می‌کنند. باید قوانین بوجود بیاید که ناشر به اصطلاح خدای هنرمندان نشود. به جوانان توصیه می‌کنم که برای بستن قرارداد با ناشرین روی این مساله مطالعه داشته باشند چون نسل ما تجربه خوبی روی این موضوع ندارد.

وی درباره نقش خانه موسیقی در وضع قوانین نشر آثار موسیقی گفت: خانه موسیقی در درجه اول باید در این زمینه متخصصینی را دعوت کند و هنرمندان را به این مساله آگاه کند، زیرا بسیاری از ما از منافع مالی خود آگاه نیستیم و بیشتر برای ما انتشار اثر مهم است. خانه موسیقی می‌تواند به هنرمندان آگاهی دهد و ضمن اینکه آنجا خانه ای برای همه کسانی است که با موسیقی سر و کار دارند پس ناشرین هم عضوی از خانه موسیقی هستند. باید این دوطرف را روبری هم قرار داد و از قوانین و فرهنگ و اخلاقیات آنها را آشنا کرد و اگر قانونی در این زمینه نداریم، بطور سنتی رعایت معرفت این مساله را داشته باشیم.

حسین علیزاده، نخستین مدیر عامل خانه موسیقی، در پایان دیدگاه خود را درخصوص لغو جشن سیزدهمین سالگرد تاسیس خانه موسیقی بیان کرد و گفت: من فقط شنیدم که این جشن لغو شد و دلیل آن هم هیچ وقت گفته نمی‌شود ولی این مساله خیلی عجیب نیست که کنسرتی یا جشنی لغو شود. وقتی جلوی جشن خانه موسیقی که مکانی برای حمایت از موسیقی درست و جدی است، گرفته شود باید به حال دیگر حوزه‌ها نگران بود.

پایان پیام/45