رامین صدیقی در گفتگو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین گفت: رکود بازار موسیقی به دلیل شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه است که چه از سوی تولید و چه از سوی مصرف به موسیقی فشار آورده است. این هزینهها به قدری بالاست که در تولید آثار شنیداری ایجاد مشکل کرده است.
وی تاکید کرد: هزینههای مختلف اعم ازکاغذ، چاپ، تکثیر و ...(که در این زمینه با بخش کتاب مشترک است)، به قدری گزاف شده است که نسبت به سالهای گذشته تقریبا دو برابر شده است.همچنین هزینههای محتوایی اعم از استودیو، دستمزد نوازنده آب، برق و اجاره وسایل و ...نسبت به یکی دو سال گذشته دوبرابر و شاید چیزی حدود 60 تا 70 درصد افزایش داشته است که رقم اندکی نیست.
صدیقی درباره ارتباط هزینهها با افزایش قیمت کالای تولید شده موسیقی گفت: به همان مقدار که هزینههای تولید بالا میرود، تهیه کننده ها مجبورند قیمت موسیقی تولید شده را افزایش دهند اما با افزایش قیمتها دیگر انگیزه ای برای خرید موسیقی از سوی مردم باقی نمی ماند. به جرات می توان گفت حتی مخاطبان اصلی فرهنگ نیز در شرایط اقتصادی نامناسب قادر به خرید محصولات موسیقی با قیمت بالا نیستند چون نمی توانند از هزینه نیازهای اولیه بگذرند؛ بنابراین برای تامین نیازهای ثانویه خود به مشکل بر می خورند.
مدیر نشر هرمس با اشاره به اینکه قدرت خرید مردم برای آلبوم کم کم به مرز صفر می رسد، یادآور شد: در حال حاضر قدرت خرید شرکتها نیز پایین بیاید و هیچ بعید نیست که این شرکتها یکی پس از دیگری ورشکست شوند. اما یادمان نرود که فصل تابسات به رغم آنچه که همه فکر میکنند، فصل خوبی برای موسیقی نیست. چرا که با تعطیلی مدارس و دانشگاهها و ...عملا خرید محصولات موسیقی نیز تعطیل میشود. ما به طور سنتی تابستانهای راکدی داریم و شرایط بازار را باید از ماه مهر به بعد سنجید ولی شواهد نشان میدهد که امسال بازار موسیقی راکد است و نسبت به سالهای گذشته موسیقی کساد خواهد بود.
صدیقی با اشاره به اینکه کیفیت آلبومها هیچ تاثیری در فروش آنها ندارد، متذکر شد: با وجود بازار راکد موسیقی، هر از گاه آلبومهای خوبی منتشر میشوند ولی خوب یا بد بودن آنها دلیلی برای فروش خوب آنها نیست و حتی از آلبومهای خوب هم نسبت به قبل استقبال کمتری میشود. چنین چیزی نشان دهنده این است که بحث فروش آلبومها بر سر محتوا نیست و فقط کافی است مردم بدانند میتوانند یک آلبوم موسیقی را بخرند یا نه؟ این روزها بیش از هر چیز بحث بر سر توانایی و قدرت خرید مردم است و نه چیز دیگر. وقتی پای هزینهها در میان باشد دیگر مقوله کیفیت و مرغوبیت بی اهمیت میشود.
پایان پیام/43