به گزارش هنرآنلاین، این آلبوم در سه دستگاه شور، همایون، سه گاه و آواز بیات ترک و با سنتور علیرضا فلسفی و ضرب مرتضی آقاباقری عرضه شده است.

منصور صارمی سال 1313 در رشت متولد شد و در دو سالگی پدرش را از دست داد و تحت سرپرستی برادرش روزگار را سپری کرد.

وی پس از چندی همچون بهمن رجبی همراه خانواده به تهران رفت و در دوران کودکی به شنیدن سنتور از رادیو علاقه‌مند شد.

همین علاقه و پشتکار و تمرین‌های مکرر موجب شد که پیشرفتی قابل تحسین در نواختن این ساز پیدا کند به طوری که برادرش در نواختن از او عقب می‌ماند.

او مدتی جهت شاگردی و تعلیم نزد مش سیف الله رفت.

چندی بعد با احمد ابراهیمی، که شاگرد استاد غلامحسین بنان بود و در فرهنگ و هنر به هنر آموزان تعلیم آواز می داد آشنا شد و نواختن ردیف‌های آواز موسیقی ایرانی را نزد او آموخت.

دیری نگذشت که احمد ابراهیمی، صارمی را به استاد مرتضی خان محجوبی معرفی کرد و چند سال زیر نظر این استاد کار کرد و با صلاح‌دید محجوبی، سنتور را طوری کوک می‌کرد که با پیانو پس از این کوک روی سنتور پیاده می‌شد که در این خصوص می‌توان از چهار مضراب‌ها و ضربی‌ها نام برد .

منصور صارمی جهت اعتلا و شناساندن سنتور به کشورهایی چون پاکستان، افغانستان، ترکیه، دوبی، کویت و اردن، مسافرت و برنامه‌هایی در رادیوهای این کشورها اجرا کرد و در حد و توان خود در بداهه‌نوازی خدمت شایانی به موسیقی اصیل و سنتی کرد.

پایان پیام/45