سرویس تجسمی هنرآنلاین: اعظم شادپور هنرمند عکاس که نخستین نمایشگاه انفرادی او در گالری شماره شش برگزار شده است درباره این نمایشگاه که "نا-پیدا" نام دارد به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: در این نمایشگاه 57 عکس به نمایش گذاشته شده است که بخشی از آنها 25 در 25 و گروهی دیگر 25 در 50 سانتی‎متر هستند. من به مدت یک سال روی پروژه پنجره‌ها کار کردم و از آغاز تصمیم گرفتم که روی شهرک‎های مسکونی کار کنم که از میان همه شهرک‌ها، اکباتان را به دلایل شرایط خاصی که دارد انتخاب کردم. وی ادامه داد: اتفاقاتی که پشت پنجره‎های اکباتان شاهد هستیم در جاهای دیگر کمتر مشاهده می‌شود و همین موضوع آن را به نمونه‌ای مناسب برای عکاسی تبدیل کرده است. اشیایی پشت این پنجره‎ها قرار دارند که معلوم نیست چرا آنجا هستند، مشخص نیست در آینده دور قرار است دور انداخته شوند یا صرفا برای دور بودن از مقابل چشم به پشت پرده‎ها انتقال یافته‎اند. گویی صاحب خانه آنها را برای تماشای رهگذران استیج کرده است.

این هنرمند عکاس با بیان اینکه این اشیا و فضایی که پشت پنجره‏‌های ایجاد کرده‌اند، بسیار شخصی هستند اظهار کرد: کاملا می‎توان به روحیات آدم‎های درون خانه‌ها از طریق این اشیا پی برد و این برای من بسیار جالب توجه است. این اشیا در طول روز پیدا هستند اما حتی خود اهالی شهرک نیز به این موضوع توجه نکرده‎اند و این سوژه برایشان جالب است. کسانی که عکس‎ها را می‎بینند نیز در موقعیت جالبی قرار دارند آنها هم می‌‏توانند خود را جای کسی قرار دهند که داخل خانه و صاحب این اشیا است مخاطبی که از پشت پنجره به تماشای این اشیای عجیب ایستاده است.

شادپور افزود: اشیایی که پشت پنجره‌های اکباتان هستند دارای نوعی هماهنگی خاص هستند گویی یک روحیه مشترک موجب شده است که اشیای مشترکی نیز پشت پنجره‎ها دیده شود. مثلا آینه و شمعدان و عروسک بسیار زیاد هستند، اما به جز این اشیا مشترک بین خانه‌ها چیزهایی نیز هستند که بسیار عجیب‌اند مثلا پرنده تاکسیدرمی شده پشت یک پنجره فضا را وهم‏‌آلود می‏‌کند که بسیار قابل انتظار نیست.

وی درباره شکل‌گیری مجموعه حاضر نیز گفت: من عکس‏‌های بسیاری گرفتم اما به دلیل اشتراکات بسیاری که در اشیا پشت پنجره‌ها وجود داشت، دست به انتخاب زدم و مجموعه‌ای که اکنون به نمایش گذاشته شده است را کار کردم. پروژه من پنجره‏‌ها بود و به نظرم پنجره‎ها درون افراد خانواده‌ای که در یک خانه زندگی می‎کند را نشان می‌دهد. بسیاری از اشیا در اکباتان به شکل معمول توجه افراد را به خود جلب نمی‎کنند اما با ابزاری مثل دوربین می‏‌توان آنها را ثبت کرد، فکر می‏‌کنم افرادی که این نمایشگاه را می‎بینند از این پس با دقت بیشتر به آنچه پشت پنجره‌های این شهرک قرار دارد نگاه کرده و به محیط اطراف خود بیشتر توجه می‌کنند.

این هنرمند عکاس در بخشی از یادداشتی که درباره نمایشگاه خود نوشته، آورده است: "ما به تمام چیزهایی که عاشق‌شان هستیم عشق می‌ورزیم. می‌دانم که این جمله اندکی نامتعارف به نظر می‌آید، اما حقیقت دارد. همانطور که لاینوس شخصیت اصلی مجموعه داستان‌های مصورِ "بادام زمینی" به پتوی دوران کودکی‌اش وفادار بود، هرکدام از ما نیز چیزهایی داریم که ممکن است دیگر برایمان کارایی نداشته باشند و تنها به دلیل نوعی وابستگی نوستالژیک آنها را در نزد خود نگاه داشته‌ایم. برنامه تلویزیونی مستندی وجود دارد که جزئیات زندگی و چالش‌های "ذخیره کنندگانی" را نشان می‌دهد که به صورتی ناخواسته و وسواسی هر چیزی را که دم دست‌شان می‌رسد در اطراف ذخیره می‌کنند. این افراد همواره با وسواسی کشنده دست و پنجه نرم می‌کنند چراکه صرفا نمی‌توانند توده چیزهایی که از دید دیگران "جنس‌های بنجل" است و به زعم خودشان "گنجینه‌های ذخیره شده"، را "رها کنند."

نمایشگاه "نا-پیدا" تا 4 تیرماه در گالری شماره شش به نشانی خیابان میرزای شیرازی،کوچه بیستم، پلاک 2،طبقه همکف ادامه دارد. گزارش تصویری مرتبط