سرویس تجسمی هنرآنلاین: سارا اشرفی هنرمند نقاش که مجموعه آثار او به زودی در سوییس به نمایش گذاشته خواهد شد درباره این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: این چهارمین نمایشگاه انفرادی من است که در گالری دولتی "maison de la treille"در شهر سیون کشور سویس با حمایت اداره توریست و فرمانداری شهر سیون از دوم تا هشتم تیرماه ١٣٩٥ برگزار خواهد شد و در آن ٢٠ اثر نقاشی روی بوم در ابعاد حداقل ٦٠در ٨٠ و حداکثر ٢١٠ در ١٠٠ سانتی‌متر به نمایش گذاشته خواهد شد. این نمایشگاه "متولدین مرموز دنیای ذهن " نام دارد. درباره این عنوان باید بگویم که چشم‌ها اولین دروازه‌های ورود تصویر به ذهن هستند و از آن پس زندگی ماندگار خود را در سرزمینی بی انتها و عمیق آغاز می‌کنند. وی درباره مضمون مجموعه آثار خود نیز اظهار کرد: موضوع نقاشی‌ها همان داستان‌های قبلی کارهای من است، من کارهایم را به صورت مجموعه‌های مجزا تفکیک نمی‌کنم، کارهای من یک جریان معمولی و آرام دارد و همیشه دنباله همان کارهای قبلی در کارهای جدیدم نیز دیده می‌‏شود. البته سوژه اصلی کارهای من تا به امروز بیشتر درباره آدم‌ها و هر آنچه مربوط به آدم‌هاست بوده است. این هنرمند با بیان این جمله که چشم‌های ذهن همیشه بیدار هستند اظهار کرد: در ذهن‌های ما تصاویری هست که زاده درون‌مان است، تصاویری که هرگز از چشم‌ها وارد نشده‌اند و دنیای بیرون را تجربه نکرده‌اند، تصاویری که زنده‌اند، اما حساس و منزوی و گاه اندکی غمگین هستند. آنها با کسی حرف نمی‌زنند چون می‌ترسند؛ حتی نور را ندیده‌اند، این تصاویر، ساکنان مرموز درون هستند، دنیایی که هیچ قانونی ندارد.

اشرفی ادامه داد: نقاشی‌های من همواره تصور واکنش موجودات درون‌مان در مقابل دیده شدن است. آشکار شدن در دنیایی بیرون از ذهن، جایی که هیچ تعلقی به آن ندارند.

سارا اشرفی متولد ١٣٦٠ در تهران و فارغ‌التحصیل گرافیک از دانشگاه آزاد اسلامی است. او که عضو انجمن نقاشان ایران نیز هست کار هنری را با تصویر سازی از ١٣ سالگی با مطبوعات و روزنامه‌های مختلف آغاز کرد، اولین نمایشگاه انفرادی او در ١٨ سالگی در گالری طرح نو برگزار شد و از آن پس به صورت همزمان نقاشی و تصویر سازی می‌کرد.

او درباره خود نوشته است: " ١٩ سالم که بود مدیر هنری روزنامه گنبد کبود شدم (تنها روزنامه نوجوانان ایران) کار در روزنامه گنبد کبود فصل جدیدی را در زندگی من آغاز کرد من داستان‌های کوتاه سورئال برای نوجوانان می‌نوشتم و تصویرسازی می‌کردم این کار باعث شد ساختار مفهومی کارهای من شکل تازه‌ای به خود بگیرد و خطوط ساده و گرافیکی جای خود را به نقاشی‌های جدی‌تری بدهند، پس باید زمان بیشتری را برای نقاشی کردن سپری می‌کردم بنابراین از مطبوعات که یک رودخانه خروشان بود به ناچار فاصله گرفتم. نقاشی‌های من از روی کاغذ بیشتر روی بوم رفته بودند و ابعاد کارهایم بزرگتر شده بود . گواش و آبرنگ اولین رنگ‌های من برای نقاشی کردن بودند ، آنقدر با گواش کلنجار رفته بودم تا مثل رنگ روغن و اکریلیک از آن برای ساخت و ساز استفاده می کردم و حالا که با اکریلیک و رنگ و روغن کار می کنم می فهمم چه کار سختی می‌کردم ... من نقاشی را تجربی یاد گرفتم و همه چیز را خودم کشف کردم و این دست یافته‌هایم برایم بسیار با ارزش است . دومین نمایشگاه انفرادی من در گالری نار و در سال ١٣٩٢ برگزار شد. پس از آن در گالری نگاه لواسان سومین نمایشگاه انفرادی‌ام را برگزار کردم .از آن پس در نمایشگاه های گروهی زیادی در خارج از کشور و ایران شرکت کردم ، دیدن مخاطبان مختلف و نظرات و انتقادات مختلفشان برای من جالب و قابل ستایش بود و هست."