سرویس تجسمی هنرآنلاین: سمیه عبدالله‌پور هنرمند نقاش که مجموعه‌ای آثار او با عنوان "عروسک‌ها با چشمان باز می‌خوابند" در گالری افرند روی دیوار رفته است درباره این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: در این نمایشگاه 10 نقاشی از من به نمایش گذاشته شده است و شامل آثاری است که من پس از عکاسی از روی مدل زنده خلق کرده‎ام. من پس از عکاسی، از میان آثارها، آنهایی که با فضای مورد نظرم هماهنگ بود را انتخاب کردم و سپس آنها را در فضایی برخاسته از تخیل روی بوم آوردم. وی با بیان اینکه به مرور موضوعات مورد نظرش در دنیای واقعی را در این عکس‎ها بازیافته است ادامه داد: در این عکس‎ها کوشیدم موضوعاتی مانند ارتباط کودک با رسانه، نوع تفکر دختربچه‎ها و جهان آنها را با رویکردی کاملا شخصی نشان دهم. به علاوه توجه به وضعیت ناپایدار و پرخطر کودکان در دنیای کنونی که جنگ‎های پی در پی در آن اتفاق می‌افتد نیز موضوع دیگری است به آن در نقاشی‎هایم پرداخته‎ام. این هنرمند نقاش افزود: در این نقاشی‎ها شما با فضایی پرمخاطره روبه‎رو نیستید، اتفاقاتی که در جامعه رخ می‎دهد و تلخی که در همه این حوادث وجود دارد در نقاشی‎های من بدون اشاره مستقیم بیان شده است اما نوع نورپردازی، رنگ‏‌ها و حتی نگاه کودک نشان می‏‌دهد که خطر هر لحظه می‏‌تواند او را تهدید کند. در واقع آرامش محیط منکر خطرات نیست و حتی در یکی از نقاشی‏‎ها دخترک با حالتی بسیار مضطرب به مخاطب نگاه می‎کند. عبدالله پور درباره انتخاب نام نمایشگاه نیز توضیح داد: نگاه عروسکی که در نقاشی‎ها حضور دارد همیشه به سمت مخاطب است، کودک توجهی به مخاطب ندارد و در دنیای خود به سر می‏‌برد اما عروسک همچنان به مخاطب چشم دوخته است و ناظر اوست و به همین دلیل نام نمایشگاه را "عروسک‌ها با چشمان باز می‌خوابند" انتخاب کردم. وی با اشاره به اینکه فضای خلوت و کم جزییات را در نقاشی دوست دارد اظهار کرد: قاب‏‌های این مجموعه معمولا خالی هستند و حتی زمینه‎ها نیز کاملا ساده هستند، من چیدمان‌های شلوغ را دوست ندارم و هدفم این بود که تنهایی کودک و تهدید موجود در این شرایط را با این سادگی به مخاطب نشان دهم. این فضا البته آینه‎ای زندگی خود من نیز هست زیرا تنهایی و فضای خلوت برایم آزاردهنده نیستند. این هنرمند همچنین گفت: در مجموع آنچه در این نقاشی‎ها حس می‌‏کنید در تناقض با چیزی است که صرفا به تصویر کشیده شده است، این دختربچه ممکن است شاد به نظر نرسد و شما رفتارهایی که از دختربچه‎ها انتظار دارید را در او نمی‏‌بینید. بخشی از این فضا به این دلیل است که مدل من واقعا احساساتی که باید را به درستی نشان می‏‌داد به علاوه من با روحیات خودم، مفاهیم و احساساتی که مد نظر داشتم را به این آبجکت اضافه کردم تا در نهایت آنچه می‎خواستم به دست آید.

عبدالله‌پور ادامه داد: دیدی که من در نقاشی این دختر داشتم موجب شده است که نقاشی‎ها از حالت هایپر رئالیستی خارج شده و فضایی که خود من می‏‌خواستم در نقاشی به وجود آید. این مسئله حتی موجب شده است بسیاری چهره مدل را شبیه خودم بدانند، این موضوع احتمالا به این دلیل است که من به عکس چیزهایی که در ذهن داشتم را افزوده‎ام. احمدرضا دالوند در یادداشتی بر نمایشگاه "عروسک ها با چشمان باز می خوابند" نوشته است: به نظر می‌رسد سمیه عبداله‌پور، قبل از اینکه فرآیند شیرین و خیال‌انگیز کارش را در چارچوب‌های خشک و ترکیب‌بندی‌های منطقی گرفتار سازد، با ممارست بسیار واژگان بصری کارش را کشف می‌کند. او آنقدر فرصت دارد که به زودی جملات بدیع و شعر تصویری‌اش را از دل این گام‌های نخستین خلق کند. این هنرمند جوان موضوعات مورد علاقه‌اش را بر اساس حساسیت‌های طبع هنرمندانه‌اش، تصحیح می‌کند. گویی او نمی‌خواهد حرف‌های بزرگ و جدی را در کالبد آثارش وارد کند، او در لحظه اجرای نقاشی‌هایش منطق و عقل متعارف را موقتا" کنار می‌گذارد تا با فراغ بال بیشتری پای به عرصه رویاها و تصورات کودکی بگذارد. به همین سبب در تابلوهایش خیال کودکانه موج می‌زند. شاید از همین روست که همه چیز در این تابلوها با چشمانی رازآلود و پرسشگر به ما خیره می‌شود. دنیای نقاشی‌های او سرشار از مهربانی و پاکی است. نقاشی‌هایی که موزون و خوش آهنگ هستند. نقاشی‌هایی ساده، ولی نه ساده لوحانه، کودکانه اما نه بچگانه. او از جمله نقاشانی است که به وجه شبح گونه و رازآمیز پدیده‌ها نظر دارد. او از دو عنصر "تصور" و "تخیل" توامان بهره می‌گیرد. تخیل به عرصه غیر واقعیت تعلق دارد اما تصور با واقعیت مرتبط است. اگر تخیل متعلق به فردی با قوه تصور مناسب باشد دارای این توانایی است که تاثیرات خود را بر واقعیت مشاهده کند. هنگامی که تخیل به عنوان عاملی تسریع کننده برای تصور عمل کند فرد قادربه خلق آثاری بدیع خواهد بود که تا آن زمان دیده نشده است. تخیل عامل تسریع‌کننده تصور است در حالی که تصور نوعی صافی است که تخیل برای پیوستن به واقعیت باید از آن بگذرد. سمیه عبداله پور از دیدگاهی متمایز از دیگر افراد به واقعیت می‌نگرد و به آن ها سبک خاص خود را می‌بخشد برخی از آنها را می‌زداید و در ذهن خود مدام تغییر شکل می‌دهد. او راهی برای بیان درونیات خود یافته است." نمایشگاه "عروسک ها با چشمان باز می خوابند" تا 28 خرداد ماه در گالری افرند به نشانی تهران، یوسف آباد، جهان آرا، خ 19 (جلال حسینی)، پلاک 48 ادامه دارد.