سرویس تجسمی هنرآنلاین: حامد سلطانی که چیدمان - پرفورمنس او با عنوان "چرا؟ جنگ!" از 31 اردیبهشت‌ماه در گالری صا اجر خواهد شد، درباره این رویداد به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: این اجرا در چهار بخش و تا 30 خرداد ماه ادامه دارد و دارای چهار بخش است که بخش‎های مختلف آن در روزهای جمعه یک ماه آینده آغاز خواهند شد. در این چیدمان - پرفورمنس موضوعات مختلف جنگ مورد بررسی قرار خواهد گرفت که رویداد هفته نخست "آوار جنگی " نام دارد. وی ادامه داد: در این رویداد، آواری که اشیا مختلف مانند لوازم خانه آن را تشکیل داده‎ است راه ورودی نمایشگاه را مسدود کرده است. برای ورود به گالری باید آوار‌برداری شود منتهی در این آواربرداری هریک از اجزای این آوار که در حقیقت چیدمانی از اشیای حاضر آماده است که به فروش گذاشته خواهد شد و با قیمت‎هایی بسیار بسیار کم به مخاطبان داده خواهند شد. این آواربرداری ممکن است با مشارکت یا عدم مشارکت مخاطب همراه باشد هرچند خود من و دو پرفورمر برای کار حضور داریم. در واقع هنگام بحث درباره جنگ ما همیشه یک وجه طنز داریم، کار ما نیز درباره جنگ نیست، این اثری انتقادی است که درحقیقت ضد جنگ است. این هنرمند درباره بخش دوم این رویداد هنری اظهار کرد: در دومین جمعه برنامه ما "صلح‌بازی" نام دارد. در این بخش مخاطب باید به شکلی اینتراکتیو همکاری داشته باشد. در این بخش هنگام ورود به گالری، تعدادی اسلحه و مقداری بانک زخم به مخاطب داده می‏‌شود و در ادامه هم کسانی که قصد شلیک دارند و کسانی که هدف گلوله قرار گرفته‌اند با باندهای زخم بسته می‌شوند تا به شکل توده‎هایی سفید و غیرقابل شناسایی تبدیل شوند. در اینجا نوعی بازی در جریان است که جنگ را از کار می‎اندازد و به علاوه شادابی که در یک بازی وجود دارد نیز در آن می‌تواند وجود داشته باشد. سلطانی همچنین با اشاره به بخش سوم این رویداد هنری گفت: در هفته سوم چیدمان از یکصد لباس نظامی را خواهیم داشت که با دوختن پیراهن‌ها به شلوارها هیاتی انسانی پیدا کرده‌اند. این لباس‌ها در جاهای مختلف گالری آویزان شده‌اند و در بعضی از آنها به نشانه قطع عضو شلوار یا آستین لباس تا زده شده و یک مهتابی در محل دست یا پای قطع شده قرار دارد. این بخش تاکیدی است بر آدم‌هایی که ممکن است قهرمان نباشند اما باید تکلیف عضوهای قطع شده آنها روشن شود.

وی افزود: به طور کلی از نخستین روز این چیدمان-پرفورمنس و پشت آوارها باکس‌های نورانی سفید رنگی کف گالری قرار دارند که نمادی از سنگ قبر هستند تا بر مرگ به عنوان یکی از جنبه‎های غیر قابل حذف جنگ تاکید کنند. در هفته چهارم روی هر یک از این قبرها تابی نصب می‏‌شود. تاب دارای دو وجه هم‌زمان ترس و لذت است، مخاطبان، می‎توانند روی این تاب‎ها نشسته و بازی کنند تا هر دو حس را در این فضا تجربه کنند. به علاوه 300 عروسک به شکل کودک نیز در این روز در گوشه و کنار گالری قرار داده شده است و یک پرستار به آنها واکسن جنگ‌افروزی تزریق می‏‌کند. این بخش البته جنبه طنز دارد اما تاکید من بر این موضوع است که باید راه حلی وجود داشته باشد که به وسیله آن کودکان نسبت به جنگ حس مخالفت داشته باشند. طراح چیدمان-پرفورمنس "چرا؟ جنگ!" درباره این بخش همچنین گفت: واقعیت این است که چون راهکاری قطعی برای صلح‌طلب کرد نسل‎های بعدی وجود ندارد شاید بتوان گفت اگر مهربانی بیشتر شده و خشم در افراد کاهش پیدا کند امکان رسیدن به صلح بیشتر خواهد شد. اگر هر سربازی پیش از رفتن به جنگ سوال کند که چرا باید در این جنگ شرکت کند؟ پیش از آغاز بسیاری از جنگ‎ها می‎توان از ظهور آنها جلوگیری کرد و اگر کودکان با این چرا‌ها بزرگ شوند در آینده در مورد جنگ و صلح موضع بهتری خواهند داشت.

این هنرمند در بخشی از یادداشتی که درباره این رویداد هنری نوشته آورده است: " چطور می‏‌شود اگر هیچ کس داوطلب آغاز هیچ جنگی نشود. چطور می‏‌شود بعد از این همه ویرانی، میان این همه نشانه‏ درهم ریخته، هویت‏‌های از دست رفته را بازیافت و باز کنار هم چید و باز زنده کرد."

پرفورمنس چیدمان "چرا؟ جنگ!" از 31 اردیبهشت تا 30 خرداد ماه در گالری صا به نشانی خیابان پاسداران، بوستان هشتم، پلاک 134 برگزار می‎شود.