سرویس تجسمی هنرآنلاین: لیلا ویسمه نقاش معاصر درباره نمایشگاه مجموعه جدید آثار خود در گالری"MAC Maja Contemporary Art" در رم به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: به دعوت این گالری قرار است از 17 اردیبهشت تا 2 تیر ماه 12 اثر از مجموعه نقاشی های من با عنوان "شکار" به نمایش گذاشته شود. این گالری از مدتی قبل کارهای مرا دنبال میکرد و پاییز سال گذشته پیشنهاد همکاری به من داد.
وی ادامه داد: موضوع این نمایشگاه در ادامه آثار قبلی من است و در واقع مجموعه "شکار" را میتوان ادامهای بر نمایشگاه قبلی من با عنوان "باعث تمام دردسرها خرگوشها بودند" دانست؛ مجموعهای که بیانی اجتماعی سیاسی داشت و از آن استقبال غیر منتظره ای شد و این نمایشگاه میتواند اختتامیهی خوبی برای آن باشد.
این هنرمند نقاش با بیان اینکه فضای بصری "شکار" نیز در ادامه مجموعه قبلی است اظهار کرد: در این مجموعه ابژهها تغییر کردهاند اما باز هم خروسها و خرگوشها در کارها حضور دارند. در این مجموعه خروسها نماد دولت ها و خرگوشها نماد مردم همه سرزمینها هستند .
ویسمه درباره تکنیک و انتخاب رنگ در آثارش نیز گفت: تکنیک کار من همیشه به همین شکل بوده است، برای مخاطبان ایتالیایی که تاکنون آثار را دیدهاند جالب است که چرا من پسزمینه کارهایم را بعد از گذاشتن تاش های رنگی با رنگ سفید می پوشانم. دلیلش این است که من حس اصلیام را در پس زمینهها نشان میدهم و بنا بر یک احساس شخصی همه ی این تا ش های رنگی و پر شتاب را دوباره با رنگ سفید میپوشانم.
وی افزود: ویژگی اصلی کارهای من بیمکانی است این ویژگی را در همه کارهای این مجموعه نیز میتوان دید. ابژهها مربوط به زمان های خاصی هستند و پس زمینه به یک ویژگی بصری خاص تبدیل شده وبا وجود خالی بودنش یرای خودش هویت پیدا کرده است.
این هنرمند نقاش با اشاره به اینکه زیست هنرمند تاثیر به سزایی بر ارزش اثر هنری دارد درباره کار در خارج از ایران گفت: من سفر را دوست دارم ولی ماندن در سرزمینی دیگر مورد علاقه من نیست. در این روزها آنقدر شبکههای اجتماعی ارتباطات را جهانی کردهاند که دیگر فرقی نمیکند کجا باشید حتی میتوانید از کوچکترین و خصوصیترین مسأله زندگیتان همه دنیا را با خبر کنید چه برسد به تصویر اثر هنری... من مالک این سرزمینم و پادشاهی دشوار خود را برای اینکه در جایی دیگر سرباز خوشبختی شوم رها نمیکنم.
ویسمه ادامه داد: فضای زیست هنرمند در شکل زندگی و نوع بیان او تاثیر بسزایی دارد البته این نظر شخصی من است که هنرمند تنها در سرزمین مادریش که ریشه دارد میتواند درخت شود. کار کردن با گالریهای خارج از کشور تجربه جذابیست، اینکه با یک گالری در تهران کار کنید و در کشورهای مختلف نمایشگاههایی داشته باشید با هم منافاتی ندارند. اما اعتراف میکنم موفقیتهای داخلی برای من هیجان انگیزتر است. با این حال یکی از حسنهای برپایی نمایشگاه در خارج از کشور این است که میتواند هنرمند را به سمت جهانی شدن اثرش سوق دهد و با نوع نگاه مخاطبان مختلف در سرزمینی دیگر آشنا شود و بداند هنرش در کجای جهان ایستاده است.
هلیا همدانی منتقد و کیوریتور در رم , در یادداشتی بر این نمایشگاه نوشته است: "روزی روزگاری سطح سپیدی بود، فضایی تخت که برای نقاش قصه ما دنیای چندلایه امکانهای خیال شد. سپس نوبت به ضربههای قلم، رنگها، سایهها و فرمها رسید که همچون کلمات، قصهای تمثیلی را روایت کنند.
مجموعه "شکار" اثر لیلا ویسمه برگرفته از داستانی از جیمز تربر به سال 1339 است: خرگوشهایی که مسبب تمام مشکلات بودند؛ جدالی نابرابر میان گرگها و خرگوشها. گرگها روزی اعلام کردند که روال زندگی خرگوشها را نمیپسندند. گرگها شیفته روال زندگی خودشان بودند، چون اعتقاد داشتند که راه زندگی آنها تنها راه زندگی است. به همین دلیل به بهانههای مختلف خرگوشها را مسبب بلایای طبیعی میدانستند. مثلا "در جریان زلزله" چون همه میدانند که خرگوشها با پاهای عقبی خود به زمین میکوبند و باعث زلزله میشوند." یا در حادثه برق گرفتگی یکی از گرگها،" چون همه میدانند که کاهوخوران رعد و برق ایجاد میکنند. "گرگها تهدید کردند که اگر خرگوشها آرام نگیرند آنها را "متمدن" خواهند کرد و خرگوشها تصمیم گرفتند که به جزیرهای متروک فرار کنند اما سایر جانوران که به دور از خطر زندگی میکردند گفتند فرار شرمآور است. چرا که "این دنیا برای فراریان ساخته نشده است." روزی سیل وحشتناکی آمد که عده کثیری از گرگها را غرق کرد، چون همه میدانند که هویجخوران و درازگوشان موجب سیل میشوند. گرگها به خاطر خود خرگوشها بر آنها تاختند و محض امنیتشان آنها را در غار تیره و تاری زندانی کردند. "وقتی پس از هفتهها خبری از خرگوشها نیامد سایر جانوران جویای وضع شدند و گرگها پاسخ دادند که خرگوشها خوردهشدهاند و چون خورده شدهاند مسئله کاملا داخلی است..."
داستان استعاریای که هنرمند ایرانی برگزیده است، با طنزی تلخ انعکاس دهنده تعارضی ابدی میان قدرت، دیگران و مردم است. ویسمه، فیگور گرگ را با خروس لاری جایگزین میکند؛ جانوری که در فرهنگ ایران باستان به مثابه نمادی از خشونت است. خرگوشها که موجوداتی اجتماعی، بازیگوش و در شرایط خطر مستعد به فرار هستند، در مقابل خروسهای جنگی ظاهر میشوند؛ موجوداتی که برای تفریح و سرگرمی خونین، دیگری را میکشند.
درگیری نمادین میان شخصیتهای داستان با گزینش تکنیکی و رنگ گذاری( در اکثر مواقع سیاه و سفید و قرمز) نقاش همراه میشود. حیوانات به شدت اکسپرسیو، رنگی و با تاشهای دراماتیک تصویر شدهاند. در حالی که فیگورهای انسانی سیاه و سفیداند، گویی برای گرفتن عکسی یادگاری در جا منجمد شدهاند. همچون شاهدان تاریخ، خیره به ما مینگرند. فضاسازی بومها تداعیگر عمقی هستند که حاصل قواعد پرسپکتیو نیست، در حقیقت، تضاد میان لایههای تصویری سازنده ی بُعد و محرک اصلی روایت و توالی زمانی است.
علاوه بر کنتراست مفهومی میان سوژهها، هیجان درونی نقاشانه در پس زمینه سفید آثار به خوبی قابل مشاهده است. زمینه تابلویکدست نیست، به نظر میرسد سفیدی چرک شده باشد چرا که فضای بوم برای لیلا ویسمه فضایی است درونی برای تخلیه آزادانه احساسات و هیجانات خودانگیخته در حین کار. در اطراف فیگورها تاشهای قدرتمند و پرشتاب ترسیم میکند و در پایان همه را در زیر پوششی سفید پنهان میکند. اما اگر با دقت به اثر نگاه کنیم در زیر این فضای به ظاهرسفید، ریتم حرکات نامرئی قلم مجسم میشود. بدین ترتیب، حافظه تاشهای نقاشانه در سکوتِ بوم مرئی میشود."
نمایشگاه "شکار" از 17 اردیبهشت تا 2 تیرماه در گالری "MAC Maja Contemporary Art" رم برگزار میشود.