به گزارش هنرآنلاین ، برنامه گفتوگوی فرهنگی با موضوع "مجسمههای شهری و کارکردهای فرهنگی آن" با حضور فرهاد ابراهیمی (مجسمه ساز) و تماس تلفنی ارژنگنژاد (مجسمه ساز) و حمید شانس (رئیس انجمن مجسمه سازان) روی آنتن رادیو گفتوگو رفت.
در ابتدای این برنامه ابراهیمی درباره تاریخچه مجسمههای شهری گفت: تاریخچه مدونی در این رابطه وجود ندارد اما از ۵۰ سال پیش مجسمههای شهری دیده میشد. در حال حاضر زمینهای برای اجرای گسترده مجسمههای شهری در شهرداری انجام و آثار بسیاری در شهر نصب میشود.
وی افزود: مکان یابی برای مجسمه باید به عهده هنرمند باشد اما سلیقهای با این مسأله برخورد میشود؛ چون مجسمه ساز باید بداند که مجسمه در فضای مورد نظر چقدر دیده و چگونه با آن برخورد میشود. معمولاً به هنرمند گفته میشود که از مکان مورد نظر خود عکاسی کن اما در پایان با او سلیقهای برخورد میشود.
این مجسمه ساز درباره سمپوزیوم مجسمهسازی بیان کرد: برگزاری این سمپوزیومها بسیار خوب است اما شیوه اجرایی آن خوب نیست چون زمان اختصاص داده شده برای آن بسیار محدود است. گاهی نیز ابزار انتخاب شده برای ساخت سنگ یا دیگر مجسمهها ممکن است مناسب نباشد.
ابراهیمی در خصوص ارتباط مجسمهسازی و معماری نیز اظهار کرد: معمار و مجسمه ساز میتوانند از روی نقشه کنار یکدیگر قرار گیرند. معمار به دلیل اینکه به فضاهای یک مکان فرهنگی اشراف دارد میتواند به مجسمه ساز بگوید که چه فضایی میتواند برای چه مجسمهای مناسب باشد.
وی ادامه داد: این موضوع در ایران رواج ندارد و معمار، مجسمه ساز و شهرداری هرکدام کار خود را انجام میدهند. همچنین مجسمه ساز میتواند در رابطه با مبلمان شهری به معمار برای تلطیف فضا کمک کند.
این استاد مجسمهسازی درباره ساخت مجسمه از مواد بیکیفیت گفت: معمولاً هنرمند مجسمههایی که با این نوع مواد تخریب شدنی ساخته میشود را دوست ندارد. برخی کارها را نیز به دانشجویان برای افزایش توانایی و قوای مالی هدیه میدهند. این کارها تنها یک مسکن برای نگه داشتن برخی افراد در این عرصه است.
ابراهیمی با اشاره به لزوم توجه به ماندگاری اثر حجمی یادآور شد: اگر قرار است مجسمهای ساخته شود باید با فکر ساخته شود و مناسبترین مکان برای قرارگیری آن انتخاب شود. به نظرم امکان پرداختی که روی سنگ و یا برنز داریم در دیگر مواد وجود ندارد. علاوه بر اینجایگاه مجسمه باید به گونهای باشد که مردم بتوانند آن را ببینند و بتواند با مخاطب خود ارتباط برقرار کند.
در ادامه این برنامه حسن ارژنگنژاد در خصوص استفاده از مواد نامرغوب در ساخت مجسمه گفت: اکثر کارهایی که ما بر دیوار دادگستری، شیرهای بانک ملی در خیابان فردوسی و آرش کمانگیر در کاخ سعدآباد کار کردیم از جنس برنز و مس است و از بین رفتنی نیست.
همچنین حمید شانس (رئیس انجمن مجسمه سازان) در تماسی تلفنی درباره نقش مجسمههای شهری عنوان کرد: ارزش مجسمههای شهری به اندازه و حجم نیست بلکه وابسته به کارکرد اجتماعیشان است. این کارها در مرحله اول بیان کننده ارزشها و مباحث پایدار شهری هستند و در نتیجه مجسمهسازی به گونهای با جریان ارزشی سازی اجتماعی و در شکل بخشی به روحیات و عواطف جمعی نقش دارد.
وی در پایان گفت: مردم به تدریج با دیدن مجسمهها آن را در خاطرات جمعی خود ثبت میکنند و این در ساخت هویت شهری تأثیرگذار است.
فایل صوتی "گفتوگوی فرهنگی" از طریق وبگاه شبکه قابل دریافت است.