سرویس تجسمی هنرآنلاین: گالریهای تهران این هفته شاهد بیش از 34 افتتاحیه بودند و در میان این رویدادهای هنری نمایش آثاری از بزرگان هنر معاصر ایران در سبکها و مدیاهای گوناگون چشمگیر بود.
هنرمندان جوان نیز همچون باقی در این افتتاحیهها سهم بزرگی از گالریهای شهر را به خود اختصاص داده بودند تا آثار نقاشی، طراحی، عکس، حجم و زویرآلات خود را به نمایش بگذارند.
از میان این نمایشگاهها، رویدادهای پنج گالری آبانبار و آریا، محسن، مهروا و آران را برای گزارش این هفته گالریگردی انتخاب کردهایم.
بهجت صدر گالری آب انبار و آریا
"رد در سیاهی" عنوانی نمایشگاهی است که گالریهای آبانبار و آریا از آثار بهجت صدر نقاش مدرنیست ایرانی برپا کردهاند. در این نمایشگاه آثار دورههای گوناگون این نقاش به نمایش درآمده است، آثار بهجت صدر نمونه کامل مدرنیسم ایرانی هستد، او گاه آثاری هندسی و انتزاعی خلق کرد است و گاه با رویکردی سرد و تاریک طبیعت را به تصویر کشیده است.
نمایشگاه آثار صدر کوششی است برای نشان دادن همه جنبههای کاری این نقاش بزرگ که در دهههای مختلف رویکردهای متفاوتی در آثار خود داشته است.
بیجانها در گالری محسن
رئوف دشتی در جدیدترین نمایشگاه آثار خود مجموعه بیجانها را به نمایش گذاشته است. این مجموعه که از عکسهای چیدمان شده تشکیل شده است، آثاری را به نمایش میگذارد که از سنت نقاشی طبیعت بیجان تبعیت میکند. با این حال او از دریچه مرگ به طبیعت بیجان مینگرد، گویی از طبیعت تنها بیجان بودن آن را مد نظر قرار داده است. دشتی در این عکسها که همه اشیا در آن یک دست سفید دیده میشوند به دلیل همین رنگ یک دست سفید، هالهای رازآلود دور خود دارند.
نمیتوان فهمید این سفیدی آنها را پاک جلوه میدهد یا ناپاک، هرچه هست آنها خوفناکاند، قدرتی عظیم از مرگ را به تصویر میکشند. تصاویری که رئوف دشتی خلق کرده است همه چیز را در دنیایی یخ زده نشان میدهد دنیایی یک دست سفید که هیچ زندگیای به آن راه ندارد.
حول محور آب گالری آران
مهران صابر مجموعهای از نقاشیهای رنگ روغن خود را در گالری آران روی دیوار برده است، جهانی سوررئالیستی که در آن انسانها در محاصره شرایطی ناپایدارند، آنها در وضعیتی معلق رهاشدهاند و اختیاری از خود ندارند. حتی فیگورهایی که به نظر میرسد کنشی انجام میدهند مایوسانه تلاش میکنند، یا کارهایی بی سرانجام را پیگیری میکنند. جهان خلق شده از سوی صابر، جهانی غرق در بیمعنایی است که شباهت بسیاری به روزگار ما دارد هیچ چیز قابل شناسایی نیست، همه چیزی درخود پیچیده است.
دنیای رنگارنگ ساخته دست صابر که همواره در آن یک استخر یا لولههای آب دیده میشود به این پیچیدگی بیشتر دامن میزند هرچند این جهان چشمنواز میتواند در عین آشفتگی زیبا نیز به نظر برسد. اینجا جغرافیای آشنایی وجود ندارد، مرزی مشخص نیست، هرکس به دنبال کاری موهوم است و شخصیتها تعاملی با هم ندارند، به نظر میرسد اینجا کمترین همدلی میان شخصیتها وجود دارد همانطور که ما امروز در جهانی غریبه گرفتار شدهایم.
ته نشین در گالری مهروا
نسیم گلی مجموعه عکس چیدمان خود را ته نشین نامیده است، او معتقد است آدمها در مسیر رسیدن به آینده در گذشته تهنشین میشوند به همین دلیل جهانی را خلق کرده است که در آن افرادی از سنین و جایگاههای متفاوت در آن حضور دارند، جهانی یک سر سفید رنگ که تنها یک صندلی در آن وجود دارد، آنها نسبت به دوربین و این صندلی واکنشهای مختلفی دارند و نگاهشان بیش از آنکه به زندگان شباهت داشته باشد گویی از دنیای پس از مرگ به ما مینگرد.
شرایط بیزمان و مکان عکسها به اینکه مدلها را مرده بپنداریم بیشتر منجر میشود، کودکان که در این مجموعه کم تعداد نیز نیستند همگی برهنهاند آنها یا خط افق را میکاوند یا مشغول بازیهای کودکانه خویشاند با این حال فضای ناشناس عکسها آنها را در موقعیتی نامعمول نشان میدهد موقعیتی که از جهان واقعی فاصله بسیار دارد به نظر میرسد آنها به گذشته تعلق دارند یا شاید در گذشته تهنشین شدهاند.