سرویس تجسمی هنرآنلاین: علیخان عبداللهی مجسمه‎ساز خودآموخته که مجموعه آثار او اکنون در گالری کبیری در حال نمایش است درباره این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: در این نمایشگاه 40 اثر به نمایش گذاشته شده است، بخشی از آثار شیرها و بزهایی است که قبلا هم به نمایش گذاشته شده بود و بخش دیگر آثارم کبوترهایی هستند که تازه آنها را ساخته‎ام.

این هنرمند با اشاره به اینکه کارهای من با آنکه یک موضوع دارند اما هیچ‌یک از آنها قابل کپی کردن و دوباره ساختن نیستند ادامه داد: زمانی که کار می‏‌کنم هیچ نمی‎دانم حاصل کارم چه شکلی خواهد داشت یا به چه چیزی تبدیل خواهد شد، این شکل‎ها تخیلات درونی من هستند که با علاقه من ساخته می‎شوند. همه آدم‎ها تخیل درونی دارند اما اینکه چه زمانی این تخیل جرقه بخورد و پیدا شود معلوم نیست.

عبداللهی درباره روی آوردن خود به هنر نیز گفت: من از سال 67 تاکنون سرایدار یک ساختمان هستم، سال‌ها پیش یک روز با پیرمردی مواجه شدم که روی پله این ساختمان نشسته بود و روی مقوایی نقاشی می‏‌کرد، چند بار دیگر هم او را دیدم، از کارش پرسیدم و کم کم با هم دوست شدیم، او به نقاشی وابستگی بسیاری داشت و هرچیز که به ذهنش می‎رسید را می‏‌کشید. او حسن حاضر مشار بود که بعدها شناخته شد.

وی افزود: استاد حسن همیشه به من می‏‌گفت: "هیچ وقت نگو یک کار نمی‌شود" این جمله باعث شد من هم فکر کنم چه چیزی را دوست دارم، رفتم مقداری تیر و تخته و میخ پیدا کردم تا با آنها چیزی بسازم. برای شکل دادن به آنها از خمیر نان استفاده می‎کردم، که دو تا از این مجسمه‎ها را آقای کامبیز درمبخش خرید. روزها و سال‎ها گذشت و من همچنان به دنبال ماده‎ای بودم که قابل شکل‎پذیری باشد. یک روز در جوی آب مقوای تخم مرغی را دیدم که خیس شده بود، با پا به آن ضربه زدم و متوجه شدم که خمیر شد، بسیار خوشحال شدم، شانه تخم مرغ را برداشتم و به استاد حسن نشان دادم، برای شکل دادن باید به آن چسب اضافه می‏‌شد، ابتدا چسب چوب را امتحان کردم که فایده نداشت و بعد سریش را اضافه کردم، این ترکیبی بود که همیشه به دنبال آن می‎گشتم و از آن پس مجسمه‏‌هایم را با ترکیب شانه تخم مرغ و سریش ساختم.

این هنرمند با بیان اینکه موقع کار اصلا نمی‎‏فهمم کجا هستم اظهار کرد: ساختن مجسمه روح مرا آرام می‎کند، اینها خواست خداوند است، او بنده‎هایش را دوست دارد اگر ما حرکتی کنیم نتیجه خواهیم گرفت. در ذهن من تصاویر بسیاری وجود دارد، نمی‎دانم این تصویرها از کجا می‌‏آیند و هیچ وقت برنامه‎ای برای درست کردن مجسمه‎هایم ندارم، کارم را شروع می‏‌کنم تا ببینم در نهایت چه خواهم ساخت.

علیخان ادامه داد: وقتی به کارهایم نگاه می‏‌کنم متوجه می‌شوم که هنرمند مانند یک دزد حرفه‌‏ای است، او از هرچه می‌‏بینند بهترین را برداشته و از نگاه خود می‎سازد. من در هرچیزی یک دنیا می‏‌بینم و هرگاه در کارم به مشکلی برمی‎خورم تنها از خودم کمک می‏‌گیرم و آنقدر تمرکز می‏‌کنم تا راه حل درست را بیابم.

نمایشگاه آثار علیخان عبداللهی تا 9 دی ماه در گالری کبیری به نشانی خیابان دیباجی جنوبی، بالاتراز پارک ارغوان، پلاک 60 ادامه دارد.

انتهای پیام/