سرویس تجسمی هنرآنلاین: شیرین اتحادیه نقاش پیشکسوت معاصر که مجموعهای جدید از آثار او با عنوان "مهاجرانی که خاطرهها را با خود میبرند" اکنون در گالری شیرین به نمایش گذاشته شده است درباره این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: کار روی آثار این نمایشگاه را از دو سال قبل و بدون طرح و نقشه آغاز کردم، با این حال ایده اولیه این نمایشگاه پس از اتمام آثار به ذهنم رسید. من همیشه بین کارهای رئال و انتزاعی رفت و برگشت دارم چون هنر انتزاعی بیانتها است و من همیشه میترسم که در این فضا گم شوم. من دورهای را روی چهرههای زنان عشایر کار کرده بودم به همین دلیل دوباره کارهای انتزاعی را آغاز کردم که حاصل آن آثاری است که در این نمایشگاه روی دیوار رفته است.
او درباره شکلگیری این نقاشیها همچنین اظهار کرد: در نمایشگاه قبلی من که در گالری حنا برگزار شد در نقاشیها آدمهای سرگردانی دیده میشدند که در فضای طبیعت پراکنده بودند. وقتی کار روی مجموعه جدیدم را آغاز کردم این آدمها به شکل دستهجمعی درآمدند و گروههایی دیده میشوند که به سمتی حرکت دارند. در این میان اخبار مبارزه در کوبانی فراگیر شد و من تحت تاثیر این اتفاق قرار گرفتم. این تاثیرات به خلق این گروههای انسانی که به سویی در حرکت هستند منجر شد که مدتی بعد باز کارها کمی متفاوت شدند. در کنار این نقاشیها گلها نیز مثل همیشه شکل میگرفتند که البته جدا از آن نقاشیهای دیگر نیستند. اینها البته واقعا گل نیستند و هم گل هستند وهم خاطرهای از چیزی هستند.
این هنرمند نقاش با اشاره به اینکه موضوع نمایشگاه را از پیش انتخاب نکرده است افزود: گالری شیرین زمان نمایشگاه مرا سوم مهر اعلام کرد و این زمان با ماجرای مهاجرت سیلآسای مردم کشورهای مختلف به اروپا مصادف شد. ما این عنوان و موضوع را برای آثار انتخاب کرده بودیم و به شکل ناخودآگاه با جریانات روز همراه شد. مهاجران با خاطرات خود زندگی میکنند، این موضوعی جهانی است و تنها مختص ایرانیان نبوده و در میان همه مهاجران وجود دارد. در واقع مردمی که به کشوری دیگر مهاجرت میکنند خاطره سرزمین مادری را با خود نگه میدارند به عنوان مثال یک نفر ایرانی ساکن آمریکا از من و شما بیشتر اصرار دارد که هر هفته قورمه سبزی بخورد یا آیینی ایرانی را به جا آورد زیرا او از کشور خود تنها خاطرات را با خود برده است و همواره تلاش دارد تا این خاطرهها را زنده نگه دارد.
اتحادیه همچنین تاکید کرد: من اصلا با انتخاب موضوع برای کار موافق نیستم، اگر از ابتدا موضوعی را برای نقاشی انتخاب کنیم کارمان شبیه تکالیف مدرسه بچهها میشود درحالی که هنر باید از درون آدمی بجوشد و من نمیتوانم به این شیوه کار کنم کار من هنر مفهومی است و به همین دلیل باید در آزادی کامل کار کنم.
وی ادامه داد: به لحاظ متریال نیز این نقاشیها تجربه خود من بوده و حاصل ۳۵ سال کار من است. از نظر اجرا این آثار هریک دارای ویژگی خاصی هستند و در واقع فرمول ندارند. در واقع تکنیک من با آنکه عناصری ثابت و ویژه دارد اما بسته به هر اثر تغییر کرده یا بهتر است بگویم خلق میشود.
این نقاش معاصر درباره شیوه انتزاعی کارهای خود نیز گفت: درست است که کارهای من انتزاعی است اما آثارم لایههای بسیار دارند. البته انتزاعیست که به هنر ایرانی مرتبط است و جنبههای استعاری در آن وجود دارد. در زمینه رنگ و فرم نیز بسیار آزاد کار میکنم و بدون محدودیت رنگها را انتخاب میکنم و شخصا این موضوع برایم اهمیت دارد که همه اینها در من درونی است.
اتحادیه سپس در مورد استفاده از رنگ طلایی در بیشتر نقاشیهای این نمایشگاه نیز توضیح داد: من عاشق رنگ طلایی هستم و وقتی معماری داخلی میخواندم نیز همیشه این رنگ در کارهایم وجود داشت، نمیدانم شاید این رنگ جایگزین نور یا امید باشد. به هر حال نوعی جذابیت نیز در این رنگ وجود دارد که البته پیش پا افتاده نیست.
اتحادیه در یادداشت کوتاهی بر این نمایشگاه نوشته است: "پاییز فصل خاطرههاست. این بار نقاشیهای من خاطره گل$ها و مهاجرانی است است که خاطره سرزمین خود را خود میبرند."
نمایشگاه "مهاجرانی که خاطرهها را با خود میبرند" تا ۱۵ مهرماه در گالری شیرین به نشانی خیابان کریمخان زند، خیابان سنایی، کوچه ۱۳ پلاک ۵ ادامه دارد.
انتهای پیام/