به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومى گالرى اثر، این روزها دیوارهای گالری اثر میزبان تازه ترین آثار بابک روشنی نژاد است؛ این نخستین نمایش نگارخانه اثر در سال ٩٤ خورشیدى ست؛ شش تابلو در اندازه هاى بسیار بزرگ که از انسان تا یک در، یک هواپیما و حتى شکلات کیت کت و یک روزنامه را به تماشا مى گذارند که وجه تشابه همگى شان کنش نقاشانه هنرمند و ارائه اى دقیق با رعایت مولفه هاى زیباشناختى یک اثر نقاشى از هر یک از آنهاست. روشنى نژاد مثل همیشه کوشیده تعبیر فرهنگى و تاثیر جامعه شناختى اشیا روزمره و پیرامونى انسان ها را در این نقاشى ها خاطر نشان کند.

« به چپ چپ» عنوان این نمایشگاه است که در آن از سه مجموعه این هنرمند با عنوان هاى: «اینترلود» ،«پرسونا» ، «نه! تاریخ را فاتحان نمی نویسند، آن لعنتی را من می نویسم!» آثارى به تماشاست.

رنگ گذاری های برجسته و غلیظ روی بوم نقاشى، همچنان امضاى شاخص روشنى نژاد است او در افتتاحیه نمایشگاهش در گالرى اثر در این باره گفت: « براى من، استفاده از رنگ روغن در خلق اثر، صرفا یک ابزار نیست، فراى تکنیک ، به جسمانیت رنگ هم اشاره دارم ، نگاهم هم زیباشناختى ست و هم استعاره هایی تجسمی با آن پدید مى آید؛ آنهم در سرزمینی که نفت، سرنوشت آن را دچار تحول کرده است، اگر در بوم هایم وجه قیری رنگ ها مشهود است، می خواهم به مخاطب، کیفیت نفتی بودن آنها را یادآور شوم زیرا تاریخ من و شما را از سده ها پیش تا کنون ، همین وجود نفت تغییر داده است».

روشنی نژاد که آخرین نمایش انفرادی اش آبان ١٣٩١ در گالرى اثر بر پا شده بود در مورد آثار تازه اش گفت:« این آثار در ادامه و امتداد آثار قبلی من هستند؛ چیزی که برای من اهمیت بسیار دارد تاکیدی است که در تمام این آثار بر روی «نقاشی هنری» که همچنان زنده است دارم. من همیشه به دنبال آن هستم که راه ها و امکانات هنوز آزموده نشده این شکل هنری را جستجو و تجربه کنم ، بنابراین موضوع در این بین تنها یک بهانه است . برای من عمل نقاشی کردن بر هر چیز دیگری اولویت دارد و ساخت صرف یک تصویر از هر چیز دیگرى برایم برتر است».

او در آثارش اشیایی ساده که کاربردی روزمره دارند را بزرگ می کند و در واقع آنها را از بستر خود جدا کرده و در بستری نو می گذارد و بر بار معنایی و کارکرد نوین آن تاکید می کند مانند اثری که در آن شکلات« کیت کت »را در ابعادی بزرگ نقاشی کرده است، او در این باره می گوید :«این اثر، تمی اجتماعی دارد به این معنا که یک شیء ساده با کاربردی هر روزه در اجتماع امروزی تبدیل به یک شمایل و آیکون شده است ؛ در واقع هر چند کاربردش همچنان پابرجاست اما در عین حال فراى کاربرد شناخته شده اش یک نماد معناآفرین است؛ در حقیقت حوزه معنایی آن گسترش یافته است ؛ بنابراین دیگر صرفا چیزی برای خوردن نیست یک آیکون است؛ نمونه هاى این چنین در دور و برمان بسیار است».

گر چه می توان آثار روشنی نژاد را در این نمایشگاه به لحاظ موضوعی به چند دسته مختلف چون پرتره ، اشیایی بزرگ نمایی شده ، هواپیمای جنگی و .... تقسیم کرد اما از نظر او این درست نیست که پرتره های این نمایشگاه را به عنوان مثال: از دیگر اشیای به تصویر کشیده شده جدا کنیم . کشیدن هواپیمای جنگی بیان بخشی از کودکی اوست یا صفحه روزنامه ، آن چه را روزانه می خواند نشان می دهد اما علیرغم تفاوت موضوعی آثار ، آن چه که بیشتر اهمیت دارد برخورد وی با هر یک از این نقاشی هاست. در واقع همین برخورد است که در تمامی این آثار ارتباطی را بوجود آورده است. آنچه برای وی این آثار را تبدیل به یک مجموعه می کند جنس برخوردی است که از حیث تجسمی با اشیاء و افراد کرده است.

از این هنرمند در کنار آثار نقاشی، یک مجسمه به شکل چیدمان از مجموعه « نه! تاریخ را فاتحان نمی نویسند، آن لعنتی را من می نویسم!» ارائه شده است که شامل دو فشنگ شکاری در ابعاد بزرگ در کنار هم است که بدنه ای به رنگ قرمز و سری طلایی دارد. این اثر را می توان در ورودى گالرى اثر در طبقه هم کف از پشت پنجره دید .

گفتنى ست بابک روشنی نژاد از سال ۱۳۸۹ تا کنون با حضور پررنگ و مستمر در آرت فرهاى بین المللی نظیر آرت مسکو، کانتمپورسی استامبول و آرت دوبی، نگاه ها را به خود جلب کرده و با استقبال شایان توجه منتقدین هنری و نیز مجموعه داران معتبر هنرى روبرو شده است.

«به چپ چپ » تا ٢٩ خرداد ماه در نگارخانه اثر واقع در خیابان برفروشان ، روبروى خانه هنرمندان، پلاک ١٦ دایر است و علاقمندان می توانند غیر از شنبه ها ،همه روزه از ساعت ۱۱ تا ٢٠ ( جمعه ها ١٦ تا ٢٠) از این آثار دیدن کنند.

گزارش تصویری مرتبط