سرویس تجسمی هنرآنلاین: گالریهای تهران دیروز جمعه ۲۶ دی ماه هم میزبان افتتاح نمایشگاههای تازه شدند.
"روبه بیسو" در گالری بوم
"رو به بیسو" عنوان نمایشگاهی از نقاشیهای محمود سبزی است که با رویکردی عرفانى نوعی سرگردانی و حیرت را در آثارش بازگو میکند؛ ۲۵ اثر پاپ آرت با تکنیک اکریلیک ومیکس مدیا در گالری بوم ارائه میشوند که هنرمند با تلفیق سمبلهای هنری غرب و المانهایی از شرق قصد دارد هویت مونتاژ شده و در هم برهمی که جوامع مختلف به آن مبتلا هستند را بررسی کند و به معرض قضاوت مخاطبان بگذارد.
او معتقد است؛ فرهنگ و تاریخ ما در دو نشانه جلوه گر است، یکی طرح قالی و تذهیب و دیگری شعر، نماد فرهنگ غرب هم مشخصا فرهنگ پآپ آمریکائی است.
سبزی در این مجموعه همچون کارهای پیشین به دنبال نشان دادن دو دنیای مختلف مادی و ماورایی است. دو دنیای متفاوتی که باهم بیگانهاند اما درکنارهم هستند درست مثل زندگی فرهنگی خودمان که با تضادهای روزمره فرهنگی توأم شده به گونهای که این تضادها تبدیل به نوعی هویت تازه شده که به آن خو کردهایم درست مثل ازدواجی پراز درگیری ونزاع ولی متداوم. شاید بسیاری از این مصادیق برای ما عادی شده باشد، اما نمیتوان از تاثیرات آن چشم پوشی کرد. سبزی در این مجموعه سعی میکنم چنین پرسشهایی را با بینده آثارش درمیان بگذارد.
مجموعهای دیگر از "۶۰ سال عشق نهانی"
علی اصغر قره باغی در این نمایشگاه که همچون نمایشگاه قبلی این هنرمند "۶۰ سال عشق نهانی" نام دارد، ۹۰ تابلوی سوار کاری، اسب و بازی چوگان را به نمایش گذاشته است.
قره باغی در این آثار واقع گرایی را با نوعی رویکرد تغزلی در میآمیزد و از این رهگذر تصویرهایی دلنشین و صمیمی پیش روی مخاطب میگذارد. آثار او در این نمایش به شدت متنوع و جذاب است و وجوه مختلفی از سوژه کلی مجموعه را شامل میشود. سوارکاری و چوگان بازی این بار بهانهای برای نقاش فراهم آورده تا با ارائه نسخههای متعدد از زوایای گوناگون به این موضوع بنگرد و هربار تصویری نو از آن را به نمایش بگذارد.
قره باغی در این نقاشیها به وضوح شعر میگوید، نگاهش به فضا و عناصر آن چنان سرشار از معانی و دریافتهای شاعرانه است که مخاطب در مییابد او این بار و در پرداختن به مضمونی که ریشه در واقعیت دارد هم احساسات و عواطف درونی خود را دنبال میکند و در جستجوی بیانی تازه در روند خلق آثارش واقعیت را تنها بهانهای قرار داده است.
همنشینى کمال الملک و شاگردان با نقاشان کلاسیک غرب
نمایشگاهی شامل ۴٠ اثر شامل ٢٢ اثر از هنرمندان ایران و ١٨ تابلو از هنرمندان اروپایى که در میانشان نام هایى بزرگى مانند کمال الملک، على رخساز، حیدریان، على اکبر صنعتى، دوستعلى، پى جم، عباس کاتوزیان، حسین همدانى، محسن سهیلى... دیده مى شود به نمایشگاه گردانی بهنوش فروتن در گالری شکوه به نمایش درآمده است.
چنان که از سوی برگزار کنندگان نمایشگاه عنوان شده، هدف از ارائه آثار اروپایى همان دوره در کنار آثار ایرانى این است که مخاطبان بتوانند بین آثار ایرانى و اروپایى مقایسه داشته باشند و این تفاوت را در رنگها، سوژهها و مدل هایى که هنرمندان ایرانى و اروپایى به تصویر کشیدهاند از نزدیک ببینند.
فروتن نمایشگاه این مجموعه میگوید؛ "این آثار با تلاش فراوان از افراد مختلف جمع آورى شده و از بین تعداد زیادى کار انتخاب شدهاند. امیدوارم این گونه آثار از انبار خانهها بیرون آیند و بر روى دیوار گالرىها به تماشا درآیند تا ریشه هاى نقاشى مدرن و معاصر ایرانى بیشتر معرفى شوند."
"عروسهای من" در گالری والی
سعید رفیعی منفرد در مجموعه نقاشیش با عنوان "عروسهای من" منابع خود را در تصاویری تصاویری قابل استناد دنبال میکندکه اگر به واقعه مشخص و معلومی نظر نداشته باشند، لااقل به جنسی از رویدادها اشاره دارند که زندگی در بعد احساسی خود پیش پای همه آدمیان میگذارد. حافظهای سرریز و نامحدود که از قید زمان و مکان خلاصی یافته است.. چشم اندازی که "وجود" و "موجود" را در کالبدی واحد گردهم میآورد و تصاویرش را به عنوان تنها اسنادی که بودن ما را گواهی میکنند، به رخ میکشد.
چشم انداز یاد شده وجوه گوناگونی را شامل میشود. وجه نوستالژیک و غربت مآبانه، بیوگرافیک و تاریخ نگارانه و یا در اشکالی فراگیرتر وجه روزمره و ممتنع که در ذات خود حتی ارادهای خودآگاه در ثبت و ضبط رویدادها نشان نمیدهد و بیشتر به تشریفاتی ساده از برگزاری زندگی میماند.
ریختشناسی شیوه تولید تصویر از سوی این هنرمند، مبنای چشماندازهایی فارغ از میزانسن و چیدمانهای حساب شده و شکوهمند است و تنها نمایشی از عریانی و صراحت را در قابی سهلانگارانه و ممتنع ارائه میدهد. هرچند که گاهی رویکرد و منش نقاشانه با دخالت و تزریق احساساتش سعی در بیانی دیگرگونه از واقعیت دارد، اما نتیجه کار در نهایت تصویری است که واقعیت سلب و سخت به اثر تحمیل میکند. واقعیتی که اعتبارش را از ناخودآگاه جمعی انسان و یادآوری تلخ و شیرینهای حیاتشان در گذر سالیان به دست میآورد.
ونوسهای درخشنده در گالری اعتماد
به نظر میرسد زنانی که هومن درخشنده با عنوان "ونوس" در این مجموعه به تصویر کشیده، به جای بیصبری نشان دادن، رفتاری درون گرایانه و متفکرانه از خود نشان میدهند و سعی دارند جنبههای تراژیک زندگی را با منشی مراقبه گونه پشت سر بگذارند. تومانینه این زنان در قبال با آنچه لااقل در لحظه به تصویر کشیده شدنشان با آن درگیراند، مواجهه درونی آنان در تقابل با آنچه از بیرون تحدیدشان میکند را به نمایش میگذارد.
نقاشیهای درخشنده زنان و دختران را نشان میدهد، زیبا، خیره و تک رنگ. آنها ونوسهایی امروزی هستند که کلماتی از نسخهها و اعلانها به زمینه یا بر روی آنها اضافه شده. درخشنده با این کلمات و نیز مخدوش کردن پیکرهها وگاه غیبت دستها و اجزا میکوشد بر قامت زنان نقاشیاش تنشهای بیرونی را نشان دهد. این گونه زیبایی در تهدید قرار میگیرد. او از تضاد شکلهای انتزاعی و غیر آن و سطح و حجمپردازی سود میجوید تا مترادف ونوسی را نقاشی کند که فریبندگی و ترس را با هم دارد، ونوسهایی که در لحظهٔ اکنوناند، اما بیم فروریختنشان نیز هست.
"فانتزیهای قرمز" هنگامه صدری
نمایشگاه نقاشیهای هنگامه صدری با عنوان "فانتزیهای قرمز" در ادامهٔ نمایشگاه سال گذشته تحت عنوان "راز فرنگیس در تهران" به دنبال پرسشهایی است که عموما زنان از طرح و بازگو کردن آنها اجتناب میکنند و یا به صورت غیر واقعی از خود، به طرح آنها میپردازند تا مورد تایید قشر عظیمی از جامعه قرار گیرند.
هنگامه صدری سال گذشته نمایشگاهی با عنوان "راز فرنگیس در تهران" که شامل گزینشی از ابیات شاهنامه فردوسی در مورد زنان اسطورهای تاریخ ایران بود در گالری ساربان به نمایش گذاشت اینبار نمایشگاهی با عنوان "فانتزیهای قرمز" را به نمایش گذاشته است.
عموما رسم نیست زنان از خیال پردازیها و فانتزیهای ذهن خود سخن بگویند ولی با این حال سیستم مغز جدای از جنسیت زنانه و مردانه و فرهنگ رایج، کار خود را طبق طبیعتش انجام میدهد. تفاوت بر سر نیازهای آشکار و نهان است. امیالی که در زنان از نیازهای نهان آنها حکایت دارد. زنان همچون مردان دارای تفکرات و خیالاتی هستند که از آنها به عنوان فانتزیهای ذهنی یاد میشود.
نقاشیهای مرتضی خسروی در گالری گلستان
نقاشیهای مرتضی خسروی در گالری گلستان، ترکیببندیهایی ایستا با عناصر افقی و عمودی و منحنی؛ سایهپردازی در در تلفیق نشانههای تزیینی و تصویری، و رنگ گزینی محدود با تسلط رنگهای گرم در یک قالب پالایش یافته را به نمایش میگذارد که در اشتراک با حال و هوای نقاشیها و تصویرسازیهای دریافت گر قرار میگیرد.
نقاش ادامه و تکامل پیکرهها و طرحها را زمینه اصلی کار قرار داده که میتواند گواه بر این باشد که هنرمند در کنار ایجاد هماهنگی اثر تلاش کرده است تا فضایی غیر مادی و ذهنی را به بیننده القا کند. مجموعهای که از نظر محتوای فکری و حسی شاید تنها برای خوشامد بصری خلق نشده باشد.
با وجود اینکه جنبههای روانشناختی در آثار خسروی نمود چندانی ندارد، اما او غالبا سوژه را ایستا و میخکوب شده به تصویر نشان میدهد. چشم اندازهای او در وضعیتی ساکن و غیر متحرک سکونی ابدی را بر تصویر حاکم میکند.
هنرمند در تصویر کردن مضمون موقعیتهای روانشناختی را لحاظ نمیکند، بلکه سعی دارد به صورتی تمثیلوار موضوع تصاویر را از دریچه خیال خویش گذرانده و شکلی تمثیلی از آن بسازد و واکنش عاطفی خود را نسبت به موضوع بیان میکند. او نمیخواهد نقاشیهایش شکلی صرفا تصویرسازانه پیدا کند و در حد یک تصویر صرفا روایتنگارانه باقی بماند، بلکه به دنبال هویتی ویژه و قائم به کیفیتهای تصویری است.
انتهای پیام/