سرویس تجسمی هنرآنلاین : حسینعلی ماچیانی نگارگر و داور نهمین دوسالانه نگارگری درباره این رویداد به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: زمانی که در سال ۷۲ دوسالانه نگارگری کار خود را آغاز کرد شاهد خلاقیت و شکوفایی در هنرمندان بودیم. در آن سال چنین به نظر می‎رسید که انرژی‌های نهفته‎ای در زمینه نگارگری وجود دارد که در حال ظهور و بروز است و جرقه‌هایی از اندیشه نوین در آنها قابل شناسایی است.

وی افزود: دوسالانه پس از چند سال دچار رکود شد و تنها بخش آن که امروز پیشرفت داشته تذهیب است. پیشرفت تذهیب نیز تنها یک علت دارد و آن استقبال خوب خریداران از این هنر است. همین موضوع باعث شده آثار بهتری در این شاخه خلق شود و امروز ما شاهد قوت بخش تذهیب در دوسالانه نگارگری باشیم در حالیکه این قوت در بخش نگارگری و گل و مرغ وجود ندارد.

داور نهمین دوسالانه نگارگری با بیان اینکه در بخش مدعو آثار خوبی به دوسالانه ارائه شده است گفت: متاسفانه بخش رقابتی از این قوت برخوردار نبود و شاید بتوان در کنار تذهیب از قوت هنر تشعیر نیز در این دوره یاد کرد.

ماچیانی درباره ضعف بخش نگارگری یادآور شد: رکود اقتصاد هنر موجب شده است که هنرمندان نگارگر انگیزه‎ای برای کار در این زمینه نداشته باشند. هنر نگارگری بسیار گران و زمان‌بر است و به همین دلیل به حمایت نیاز دارد همانطور که حمایت شاه عباس صفوی موجب پدیدآمدن آثار بزرگ در آن زمان شد.

این هنرمند نگارگر درباره لزوم وجود دوسالانه‌ها نیز اظهار کرد: متاسفانه در دوسالانه نمی‏‌توان به شکلی که درست است تصمیم گرفت. در روز نخست جلسه شورای سیاست‎گذاری تصمیم گرفتیم تنها بهترین آثار را به نمایشگاه راه دهیم حتی اگر تعداد آثار تنها یکصد اثر باشد. در میانه کار سیاست تغییر کرد زیرا ادامه آن روش باعث می‎شد تعداد حد نصاب آثار پایین بیاید و واقعا چاره‎ای برای این موضوع وجود نداشت. به علاوه اطلاع‎رسانی در زمینه دوسالانه بسیار پایین است، به نظر من هنرمندان بیشتری می‎توانستند در این دوسالانه شرکت کنند. فرهنگ هر کشوری برای رشد به متقاضی نیاز دارد، متقاضی یا در واقع مخاطبی که با هنر آشنا باشد و سطح توفع بالایی داشته باشد زیرا سطح توقع پایین مخاطب موجب ارائه آثاری در سطح پایین خواهد شد.

انتهای پیام/