سرویس تجسمی هنرآنلاین : محمدعلی رجبی، پژوهشگر هنر، مدرس دانشگاه و داور نهمین دوسالانه نگارگری، درباره آثار رسیده به این دوسالانه گفت: تا آنجا که به کار هنرجویان و استادان مربوط میشود کارها بسیار خوب بود و نکته مهم آنکه در این دوره از دوسالانه شاهد هنرمندان جوانی بودیم که با شیوههای نوآورانه کار کرده بودند. آثار این هنرمندان جوان از این جهت دارای اهمیت بود که علاوه بر نوآوری تلاش شخصی خود هنرمندان نیز در آنها دیده میشد. به عنوان مثال در بعضی از آثار هنرمندان با استفاده از اصول تصویرسازی فضای جدیدی خلق کرده بودند که در نوع خود جالب توجه بود.
وی با بیان اینکه آثار گل و مرغ و نگارگری نیز از کیفیت لازم برخوردار بود اظهار کرد: جامعه هنری ما به کار خود مشغول است و همه تلاش خود را نیز در این زمینه انجام میدهد اما نکته قابل تامل این است که به این هنرمندان آن طور که باید و شاید توجه نمیشود. هنرمندان نگارگر یا باید کارهایشان را در خانه انبار کنند یا آنها را با کمترین قیمت به دلالان هنری میفروشند، کسانی که نه تنها آثار را ارزان میخرند بلکه هنرمندان را مجبور میکنند بر اساس میل و سلیقه آنها کار کنند.
داور نهمین دوسالانه نگارگری درباره نحوه داوری آثار این دوسالانه نیز گفت: به عنوان داور هنگام داوری آثار، همواره به چهار نکته دقت میکنم. نخست اینکه دقت میکنم هنرجو تا چه اندازه اصول و مقدمات هنر را فهمیده است. نکته دوم آنکه هنرجو چقدر مطالعه دارد و این مطالعه را در انتقال موضوع نشان داده است. سوم آنکه هنرجو چقدر در کار خود نوآوری داشته و نکته چهارم نیز آنکه اثر یک هنر جو چطور توانسته است در عین نوآورانه عمل کردن پیوند تاریخی خود را با ریشههای هنر ایرانی حفظ کند.
این پژوهشگر هنر همچنین افزود: من قبل از این نیز پیشنهاد داده بودم که اکسپوی وزارت ارشاد به دو شکل بهاره و پاییزه برگزار شود، یکی از این اکسپوها به هنر مدرن اختصاص یابد و در دیگری هنر سنتی ما به فروش رسد. هنرمندان نمیتوانند خودشان به دنبال بازار باشند آنان به حمایت و فرصتی برای مطالعه، کار و تجربه نیاز دارند، در غیر این صورت مجبور خواهند شد شغل دیگری انتخاب کرده و در اوقات بیکاری به هنر بپردازند.
رجبی ادامه داد: نکته دیگر آنکه استادان هنر سنتی ما کمتر مورد تجلیل قرار میگیرند بدون آنکه توجه شود مکاتب هنری ما حاصل دسترنج این استادان است.
وی درباره برگزاری دوسالانهها نیز گفت: دوسالانه مکانی برای نمایش حاصل دو سال کار هنرمندان است و به همین دلیل با جشنواره فجر تفاوت دارد. به علاوه این رویداد فضایی است برای آشنایی هنرمندان با آثار یکدیگر، هنرمندان در دوسالانه از یکدیگر درس میگیرند و از آنچه بر فضای کلی هنر کشور حاکم است با خبر میشوند.
انتهای پیام/