سرویس تجسمی هنرآنلاین: گالریهای تهران در آخرین جمعه آذر ماه میزبان ۱۴ نمایشگاه تجسمی شدند.
دسترسی محدود در گالری ویستا
گالری ویستا عصر جمعه ۲۸ آذرماه شاهد افتتاح یکی از بخشهای پنجمین دوره مجموعه نمایشگاههای دسترسی محدود۵ بود. این مجموعه نمایشگاه که با تاکید بر ویدئو آرت، سنمای تجربی و مستند و همچنین صدا و اجرا برگزار شده است به جز گالری ویستا در گالریهای آران و شماره ۶ و پلتفرم داربست نیز برگزار میشود. برنامههای این جشنواره غیر رقابتی به مدت یک هفته در این چهار گالری به شکل چرخشی برگزار میشود.
نمایش ویژه سینمای تجربی برنامه روز جمعه این جشنواره در گالری ویستا بود. جامعه سینمای تجربی، گروهی مستقل و آوانگارد است که بر ساخت فیلمهایی با بودجه اندک تمرکز دارد. این انجمن که در سال ۲۰۰۰ در ایران و به وسیله روزبه رشیدی پایهگذاری شد از سال ۲۰۰۴ در شهر دوبلین به کار خود ادامه داده است.
نمایش ویژه سینمای تجربی دارای دو بخش نمایش فیلمهای کوتاه و نمایش فیلم نیمه بلند است. در بخش فیلمهای کوتاه، ۹ فیلم کابوس ساخته آتوسا پورحسینی، چشمان ناپدید شده ساخته بهار صمدی، گودال اسب ساخته جیسون مارش، روشنایی گاز ساخته اسپرانزا کلادو، پروژه هموساپینس ساخته روزبه رشیدی، قتل ساخته میشل هینگینز، آخرین ساعات شب ساخته دین کاوانا، آیین شبانه ساخته مکسمیلین لوکن و لاک پشت ساخته حمید شمس جاوی به نمایش درآمد و بخش فیلم نیمه بند نیز به نمایش فیلم ساختارها، ماشینها، دستگاهها و فرآیندهای کارخانهای ساخته روزبه رشیدی و به مدت ۹۳ دقیقه اختصاص داشت.
فیلمهای انجمن سینمای تجربی، بار دیگر روی چهارشنبه ۳ دی ماه در گالری اران به نمایش درخواهد آمد.
گالری آران میزبان جزایر سرگردانی ۳
جشنواره غیر مسابقهای دسترسی محدود ۵ عصر جمعه در میان جمع کثیری از علاقهمندان به هنر ویدئوآرت، شاهد افتتاح بخش "جزایر سرگردانی ۳" خود در گالری آران بود. آثار ویژه این بخش را امیرعلی قاسمی و طلا وهابزاده انتخاب کردهاند. این مجموعه برای نخستین بار در نمایشگاه دسترسی محدود ۲ به نمایش گذاشته شد. مجموعه دوم جزایر سرگردانی در دسترسی محدود چهارم و در گالری آران به نمایش گذاشته شد.
مجموعه سوم آن در ادامه دو بخش قبلی به معرفی تجربیات ویدئویی هنرمندان ایرانی میپردازد، هنرمندانی که از ژانرها و حیطههای کاری گوناگون گرد هم جمع شدهاند. در این بخش حدود هشت ویدئوآرت به شکل همزمان پخش میشود و مراجعان میتوانند به انتخاب خود ویدئویی را تماشا کرده و صدای آن را نیز از طریق یک هدفون بشنوند. گرچه این آثار ویدئو هستند اما عنصر صدا در آنها از اهمیت خاصی برخوردار است و به همین دلیل بدون شنیدن صدا و استفاده از هدفونهای قرار داده شده کنار هر مانیتور نمیتوان به آنچه هنرمند قصد بیان آن را داشته دست یافت. "جزایر سرگردانی ۳" روز شنبه ۲۹ آذر در گالری ویستا و یکشنبه ۳۰ آذر در گالری شماره ۶ نمایش داده خواهد شد.
موقعیتهای ناپایداری در گالری شماره ۶
بخش دیگری از جشنواره ویدئوآرت، فیلم مستند و صدا و اجرا با عنوان دسترسی محدود۵، جمعه عصر، در گالری شماره ۶ افتتاح شد.
"موقعیتهای ناپایداری" عنوانی است که برای این بخش انتخاب شده است. در این مجموعه آثار هنرمندان جوانی به نمایش گذاشته میشود که در اتریش زندگی میکنند و پدیدارشناسی بینایی، نگاه و ابعاد آن را به عنوان موضوع آثار خود انتخاب کردهاند. در آثار این هنرمندان پرسشهایی مانند چگونه میتوان از نگاه ساختارشکنی کرد؟ چگونه توانایی ما در دیدن بر مشاهدات ما تاثیر میگذارد؟ و ما به چه خیرگیهایی چشم دوختهایم؟ مطرح میشود.
در بخش "موقعیتهای ناپایداری" هشت اثر کوتاه به نمایش گذاشته شده است. این آثار عبارتند از: وایت اوت ساخته لیدی شفکنخف، شش صبح تا هشت صبح ساخته سیمونا اوب هولزر، تصویر درونی شده ساخته ناتالی کوگر، تیک تاک ساخته ژوزفین آنلت، نوئما ساخته کریستینا پرشون، خانه ساخته باربارا شوورتفرر، M. ANY ساخته جنیفر ماتس و بدون عنوان "درختان پرنده" ساخته کاتریینا اسوبودا. آثار به نمایش درآمده در این بخش به شکل HD بوده و به جز یک فیلم بقیه رنگی هستند.
همچنین در افتتاحیه نمایشگاه دسترسی محدود در گالری شماره شش، مجموعه دیگری با عنوان "متا اسمبلاژ" نیز به نمایش گذاشته شد. این مجموعه را نیما بهرهمند انتخاب کرده است. "متا اسمبلاژ"، تمهایی را از پرفورمانس ویدئویی تا بازاجرا و از بازتولید تکنیکی تصاویر تا بازتولید از طریق سر هم کردن تکهفیلمها، در کنار هم قرار داده است. در این بخش آثاری از امانوئل وندراوورا، کپرس دوباسکا، بنیامین ورهورن، لوکیا آلاوانو و یورا شوست به نمایش گذاشته شده است.
"موقعیتهای ناپایداری" بار دیگر سه شنبه ۲ دی در گالری آران و چهارشنبه ۳ دی در گالری ویستا به نمایش گذاشته خواهد شد. مجموعه "متا اسمبلاژ" نیز یک بار دیگر روز سه شنبه ۲ دی در گالری ویستا در معرض دید علاقهمندان به ویدئوآرت قرار داده خواهد شد.
کیمیاگران لبخند در اعتماد ۲
حسین جواهری که در شریف، کیمیاگری (شیمی) خوانده و در آریزونا فوق لیسانس شیمی را اخذ کرده پس از آن نقاشی را بصورت آکادمیک در همانجا دنبال کرده و کارشناسی ارشد نقاشی را هم در دانشگاه ایالتی آریزونا دریافت کرده. او حالا اولین نمایشگاه انفرادیاش را در ایران بر پا کرده است.
این نقاش جوان امسال دوره نقاشی پیشرفته را در نیویورک به پایان رسانده و روایتهای خودش از طبیعت و حیوانات را بر روی بوم کشیده. خودش میگوید این مجموعه آثار در دوسال اخیر خلق شده و درباره انسان و طبیعت و همچنین اسطورههای شخصی است که همه با طبیعت در حال تبادل هستند.
وقتی وارد طبیعت (که همیشه برای من موضوعی فلسفی و در عین حال شخصی دارد) میشویم شناخت آن، زمان میبرد و هر گوشهای ناشناختههایی دارد و من در آثارم چنین تلاشی کردم که در طول زمان کشف شوند و ساده و سهل الوصول نباشند. اگر رنگهای من شفاف نیست بخاطر این است که اگر همه چیز واضح باشد چیزی برای کشف کردن و لذت بردن در طول زمان نمیماند.
از مجموع ۱۹ اثری که در گالری میبینیم ۱۱ کار بزرگ و ۸ کار کوچک از مجموعهای جدیدتر به نام صد برادر به چشم میخورد.جواهری سابقه ۵ نمایشگاه انفرادی را در امریکا در ۵ سال گذشته دارد و تا ۹ دی ماه نقاشیهای کیمیاگرانهاش را میتوان به تماشا نشست.
یک نقطه در اعتماد ۱
شاه پری بهزادی که از سال ۷۱ با عروسک سازی برای نمایشهای مختلف در سفارت فرانسه کار خود را آغاز کرده بود تازهترین آثار نقاشی خود را به گالری اعتماد آورده و در این نمایش با آثاری معلق بین گرافیک و نقاشی بینندگان خود را به تحسین واداشته است.
بهزادی که لیسانس گرافیک دارد با چیدمان نقطهها و نظم هندسی آن، ما را به یاد معماری میاندازد. تا آنجا که خودش میگوید این آثار با الهام از نقوش هندسی سقف و گنبد مساجدی چون مسجد شیخ لطف الله اصفهان و صنیع الملک و مسجد کبود تبریز بوده و بیشتر تلاشم به دست آوردن و به نقش کشیدن عمق بوده است.
این هنرمند که مدتی روابط عمومی گالری اثر را به عهده داشته بیش از ۱۰ نمایشگاه انفرادی برپاکرده که نیمی از ان در اسلواکی است و در سمپوزیومهای بین المللی در فرانسه و اسلواکی و مجارستان حضوری فعال داشته است که این حضور در اروپای شرقی باعث نزدیکتر شدن آثارش به انتزاع بوده و در ۱۵ سال نقاشی حرفهای همیشه انتزاعی کار کرده و بقول خود هنرمند، مینیمال بودن در وجود و ذهنش هست.
این آثار که فقط با نقطه ایجاد شده گر چه متاثر از معماری ایرانی است و دورنامیی معمارانه دارد اما از رنگهای انتزاعیتر استفاده شده تا این تعلق خاطر زیاد چشمگیر نباشد.
بیشتر آثار قطع مربع دارند و در اندازههای بزرگ کشیده شده تا بیننده مجذوب فضای معمارانه و متفاوت کار قرار گیرد.
در بروشور نمایشگاه چیزی که بیشتر جلب توجه میکند توضیحات هنرمند در بارهٔ اثر هست که مثل خود اثار که از نقطههای کنار هم شکل گرفته کلمات نیز بدین شکل قرار گرفتهاند: نقطه، نقطه. نقطه. مرکز. مرکز. مرکز. نقطه. نقطه. گنبد. بینظمی. دایره. انتزاع....
نقاشیخط در گالری ترانه باران
گالری ترانه باران که کم کم به عنوان گالری تخصصی خوشنویسی و نقاشیخط جایگاه خود را به دست آورده است در آخرین نمایش خود آثار خط و تذهیب عسکر محمدی تبار و ایوب جوانکار فومنی را به تماشا گذاشته است.
محمدی تبار که درجه استادی از انجمن خوشنویسان دارد در مسابقات بین المللی البرده و الجزایر برگزیده شده و حضوری فعال در نمایشگاههای قرآن داشته است.
این هنرمند ۴۸ ساله از ۱۵ سالگی خط را آغاز کرده و نزد هاشم زمانیان و غلامحسین امیرخانی و سپس فلسفی و شیرازی به تکمیل هنر خوشنویسی پرداخته است.آثار این هنرمند که سابقهٔ نگارش کامل خافظ را در کارنامه خود دارد در کنار تذهیبهای ایوب جوانکار دیدنیتر شده است.جوانکار که هم مدرک عالی خوشنویسی دارد و هم در نگارگری هنرمندی فعال هست سابقه همکاری در مرمت موزه حضرت عبدالعظیم را دارد. این هنرمند در همین ماه نیز آثار نگارگری و لاکی خود را در نگارخانه هنر ایران به تماشا گذاشته بود و در ورک شاپها و نمایشگاههای گروهی حضوری چشمگیر دارد.
طراحی های محمود بخشی در اعتماد۳
طراحیهایی از شهیدها، امام خمینی و آدم های دیگر، تکههای مربع که با کمی کلنجار میشود فهمید برشهایی از خطوط مرزی ایران هست، و سه جمله درباره هنر از اندی وارهول و امام خمینی کمی عجیب به نظر میرسد محمود بخشی که با آثارش به گالری شماره ۳ اعتماد امده و در بروشور نمایشگاه هیچ چیز جز نوشتهای از همینگوی به چشم نمیخورد: کلمات بسیاری بود که آدم دیگر طاقت شنیدنشان را نداشت و سرانجام فقط اسم مکانها آبرویی داشتند. کلمات مجرد، مانند افتخار و شرف و شهامت، یا مقدس، پوچ در کنار نامهای دهکدهها، شماره جادهها، شماره فوجها و تاریخها ننگین مینمود (وداع با اسلحه)
جملاتی که درباره هنر نوشته شده با فلز و پلکسی گلاس هستند و همه آثار روی زمین چیده شدهاند و قابها روی دیوار نیستند و به دیوار تکیه داده شدهاند.
بخشی که در هنرستان گرافیک خوانده و در دانشگاه رشته مجسمه سازی را ادامه داده است درباره طراحیها میگوید این آثار روی خاطراتم شکل گرفته. لشکر، شهیدان، خاطرات کودکی و....
برشهای نقشه ایران در قطع مربع و با خشت و خاک کار شدهاند و با خطوط منحنی خود نقاط مرزی را تداعی میکنند که بخشی میگوید بیشتر نقاطی که درگیری و جنگ داشتهاند و شاید نقاط استراتژیک تری بودهاند.
امیر شمس سی ساله است . عکاسی می کند و گاهی پیانو می نوازد به سینما هم علاقمند است و تازه ترین عکسهای خود را به گالری اعتماد 4 آورده است. سبک شخصی او فاین آرت و پرتره و عکاسی خیابانی است.
عکسهای امیر شمس در اعتماد ۴
شمس دربارهٔ آثارش میگوید: عکسهای این نمایشگاه یک مجموعهٔ خیابانی است که در شهرهای بزرگی چون فلورانس، بارسلونا، رم، پاریس و تهران عکاسی شده و سعی شده در تهران بخش نمادشناسی آن بیشتر ملموس باشد. چون تهران را کمی غبارگفته و تیره و تار میبینم که برای نجات خودش تلاش میکند. در تهران سیاهی رو بیشتر دیدم اما در اروپا کمی بیشتر زندگی ملموستر هست. به همین خاطر در برخی عکسهای سیاه و سفید کمی رنگ به چشم میخورد. گرچه از آدمها بیشتر فاصله گرفته شده ولی جریان زندگی کمی بیشتر در انجا وجود دارد.
۶سال وقت صرف عکاسی این مجموعه شده و از بین ۵۰ اثر فقط ۱۶ اثر به نمایش در آمده. این عکسها همه در قطع بزرگ ۱x۱/۵ چاپ شده و در قابهای سفید به همراه شیشه روی دیوار رفته و همین امر باعث شده تیرگی مفهوم آن بیشتر به چشم بیاید.
البته در کاتولوگ نمایشگاه ۲۰ اثر به چشم میخورد.این عکسها که همه سیاه و سفید چاپ شده بیشتر تقابل سیاهی و سفیدی است و کمتر خاکستری به چشم میخورد.
امیر شمس ۱۲ سال است در زمینه عکاسی فعالیت جدی و مستمد دارد و ۵ سالیست که آموزش عکاسی را آغاز کرده و این نخستین نمایشگاه انفرادی اوست.
انتهای پیام/