سرویس تجسمی هنرآنلاین : امروزه باور به اینکه نمایش خوبی‌ها و بدی‌ها ی انسان‌ها در فضای هنر باعث اصلاح رفتار انسان شود دیگر در کانون توجه قرار ندارد. میان تولید فرم‌های هنری و کارکرد اجتماعی آن‌ها تناظر معینی وجود ندارد بلکه برقراری نوعی تعلیق در این رابطه است که شیوه‌های خاصی از بیان و بودن را امکان پذیر می‌کند. هنرمندان کسانی هستند که با درک واقعیت‌ها می‌کوشند چارچوب‌های امر رویت‌پذیر را تغییر دهند و عادی شدن تجربه روزمره را به چالش بکشند. این طریقی است برای به وجود آمدن روابط جدید میان امر فردی و امر جمعی.

نقاشی‌های نرگس سلیمان‌زاده نشان دهنده تلاشی است که تجربه هنری را به جنبه‌هایی از زندگی گسترش می‌دهد که در قلب زندگی روزمره قرار دارد. مشاهده تجربیات او نه به گونه‌ای منفصل بلکه به گونه‌ای است که همواره با محیط و جهان خویش درگیر است و در آن چیزهای تازه‌ای کشف می‌کند. بسیاری از نشانه‌های معمولی و غیر قابل اعتنا برای هنرمند محل چالشی تازه است تا آن‌ها را به عالم هنر وارد کند و خود را از نگاه تفکیک گذار حاکم بر ارزش‌های موجود در فضای هنر دور نگاه دارد. آثار او در مقابل دیدگاهی قرار می‌گیرد که بر این باورند که زندگی معمولی مبتذل و بی‌ارزش است و همه چیز در آن نوعی سترونی و عقیم بودن را نشان می‌دهد. تجربات خاص او از زندگی خود و افرادی که از نزدیک در میان آن‌ها زندگی می‌کند و از آن‌ها شناخت دارد بیشترین امکان و انگیزه را برای تولید فرم‌های هنری برای او به وجود می‌آورد.

هم سویی آثار هنرمند با نقاشان دهه ۱۹۸۰ به بعد در غرب که فعالیت آن‌ها حکایت از رونق دوباره نقاشی فیگوراتیو در آن سال‌ها بود نوعی سنخیت با آن‌ها را یادآوری می‌کند. آن‌ها نیز در برجسته کردن زندگی روزمره و استفاده از عکس و تصاویر مجلات و چهره مدل‌های مد و شخصیت‌های مشهور تلاشی آگاهانه را به نمایش می‌گذارند. هنرمندانی مانند الیزابت پیتن و ریچارد فیلیپس کوشش کردند در آثار خود نسخه‌هایی جدید از سوپر مدل‌ها را ارائه کنند. آثار نرگس سلیمانزاده بیشترین تمرکز و جستجو را نه در میان مدل‌های مشهور بلکه در میان اقشار و افرادی قرار می‌دهد که از نزدیک نسبت به تمایلات ذهنی و مشکلات آن‌ها آشنایی دارد و چه بسا خود نیز جزئی از همین افراد است. او با دست کاری چهره‌های خشن افراد و توجه به فریبندگی زنانه سوژه‌ها که در ذهن خود بدیلی هستند از سوپر مدل‌ها عناصر رویت ناپذیر را رویت پذیر کرده و در نمایش تضاد‌ها ی درونی شخصیت‌های آثار خود قدم‌های موثری را بر می‌دارد. شخصیت‌های آثار او در پس و پشت ظاهر خود جهانی آشوب زده و اغلب تیره را به نمایش می‌گذارند. وابستگی آن‌ها به حیوانات و نشانه‌های مصرفی جامعه‌ای که دیگر حاکمیت تصاویر و فضای معرفی بر آن انکار ناپذیر است و نوعی واقع گرایی هنری در زندگی روزمره را به نمایش می‌گذارد.

هنرمند در کاربرد رنگ‌ها ی تخت و وسیع و استفاده هم زمان از فضای آبستره و بیان احساسی و سه بعد نمایی به فرمی شخصی خود را نزدیک کرده و در پرهیز از جزئیات و پالایش نشانه‌ها به موفقیت‌های قابل توجهی دست یافته است. قدرت فرافکنی رنگ و ساختارهائی که بیانگر نوعی انسجام در کنار کاربرد ضرب قلم‌هایی که نشان دهنده اعتماد به نفسی متکی به شناخت رفتار نقاشانه هستند از ویژگی‌های این آثار است. هنرمند به اطراف خود نظاره می‌کند و به سوژه‌ها و مخاطبین آثار خود یاد آوری می‌کند که همه ما به گونه‌ای مشاهده می‌شویم.

نصرت الله مسلمیان/نقاش و مدرس هنر

انتهای پیام/