سرویس تجسمی هنرآنلاین : ارواح هایدگر، نظریه دلوز و ترمینولوژی کانت در متن مقدمه‌نویس کاتالوگ "بی‌نظمی منسجم" احضار شده‌اند تا فضای گنگ حاکم بر دریافت مخاطب را تبدیل به پیچدگی کنند. اما باید گفت که مجموعه پیام مفیدی چنین نیازی را برای احضار ارواح فلسفه همچون بسیاری دیگر از کنش‌های مشابه اعلام نمی‌کند. این فضای گنگ چیست؟ یا بهتر است پرسش را اینگونه پیش ببریم که چنین فضایی چگونه شکل گرفته است؟

قرار گرفتن در مکان نمایشگاه بیش از موضوعی برای دیدن و اشیایی برای تشخیص دادن مجموعه‌ایی از متن‌های هویت نیافته را در اختیار قرار می‌دهد. قطعه شعری از یدالله رویایی بر روی دیوار، چند تابلو و دو ویدئو عناصر تصویری، نوشتاری و روایی هستند که امکانات نمایشگاه را فراهم می‌کنند. مجموعه از ترکیب این عناصر رسانه‌ها را در تعامل با هم قرار می‌دهد. هر کدام از این عناصر معناهایی را ممکن می‌کنند تا مجموعه‌ایی از ناگفته‌ها و هیجان‌ها تولید شود.

تکنیک عکاسی "صحنه‌پردازی" شده و سپس انتقال تصویر حاصل از آن بر روی کاغذ، تصویری محو را فراهم نموده است. کم رنگ شدن شکل‌ها، ابهام خطوط دورگیری، گستره‌ایی از وهم را برای ادراک دیداری ایجاد می‌کند در همین نقطه است که هنر مقاومت خود را نسبت به تقلیل یافتن به انعکاسی از جهان ایجاد می‌کند. تکنیک کار‌ها با کاهش دادن شدت رنگ‌ها و محو نمودن؛ یکی از فرایندهایی است که فضایی وهمی و دریافتی گنگ را می‌سازد. دیگر تکنیک که در کنار کار ماده فضا را برخوردار از گنگی می‌کند، حضور عنصری غریب است. چیزی مرموز که حلقه‌ای از پرسش‌ها را به دور خود ترسیم می‌کند. دستی بر فراز سر زنی در حال فشردن پارچه‌ای است و از این فشردن شره‌ایی قرمز رنگ جاری می‌شود. دست، دگر بار در دیگر مناظر ظاهر می‌شود بر خطوط سیاه و سفیدی منظره‌ایی که قرمز، همچون خونی در میان آن جاری می‌گردد. نصب اریب پرده نمایش ویدئو‌ها در فضای گالری مواجه با آن‌ها را امری ناگزیر می‌کند. افعال غریب در یکی از ویدئو‌ها نظم علت و معلولی جهان را در چالش به نمایش می‌گذارد. زنی با هیبت "مده‌آ" روبه آسمان چشم می‌دوزد اما سرنوشت ادیپوس در تصویرش مقدر می‌شود آنجا که در صحنه دهشتناک تراژدی یونانی، سنجاق در دیدگان فرو می‌نهد. "ویدئو شماره ۳" بلافاصله پس از ویدئو شماره ۱ پخش می‌شود زنی آشفته با دیدگانی که پارچه سپید رنگ آن‌ها را مسدود کرده در میان جنگلی سیاه و سفید سرگردان است. ناشناخته بودن مکان، دهشت سیاه و سفید بودن بافت جنگل در کنار جنونی که از کنش‌های ویدئوی پیشین به یاد مانده هراس را در فضای صحنه مضاعف می‌کند.

طبیعت و ابعاد غریب آن فضایی است که مجموعه "بی‌نظمی منسجم" تصویری از آن را روایت می‌کند. انسان در میان طبیعت قرار می‌گیرد طبیعت استعاره‌ایی از سرشت او می‌شود که البته شناخت شده نیست و پیش بینی ناپذیر است. جنون مده‌آیی به جهان نفوذ پیدا می‌کند. اسطوره‌ها با حوادث خلاف عادت در این صحنه آشفته؛ هراسناک به چشم می‌خورند آنجا که با اشاره‌هایی به جهان بالا مانند درختی که از آن سر‌ها آویخته شده‌اند، شعله ور و قرمزاند در یک از تابلو‌ها روبرو می‌شویم. تمام این اشاره‌ها و دیگر قطعاتی که در نمایشگاه می‌توان بدان‌ها نفوذ کرد اما راه برای تفاسیر پیچده و برکشیدن دلالت‌های ژرف هموار نمی‌کند چرا که هنر تنها با حرکت در ژرفا معنا نمی‌یابد و پیگیری چنین حشوی، بیان قدرتمند موجود در فضا را تضعیف می‌کند. مجموعه پیام مفیدی در گیر با تکنیکی چند لایه و منسجم است که این امکان را می‌گستراند که گنگی موجود در فضای تجربه آن مقداری هراسناک باشد. این حفره ناشناخته است که هراسناک می‌شود و آرام آرام مخاطب را به مفاهیم فلسفی متوسل می‌کند. مجموعه پیام مفیدی اما فضای خود را با بهره گیری از چیدمان، کار ماده‌های متنوع و عناصر رسانه ایی گوناگون استخراج می‌کند تا دلالت‌های مفهومی.

جواد حسنجانی

انتهای پیام/