به گزارش هنرآنلاین به نقل از ستاد خبری ششمین سمپوزیوم مجسمه سازی تهران؛ هیات داوران این سمپوزیوم ترکیبی از ۳ هنرمند برجسته ایرانی و خارجی است که از ۱۲ مهرماه به بررسی آثار ارایه شده به این سمپوزیوم میپردازند.
دو داور خارجی از کشورهای گرجستان و دانمارک و یک داور ایرانی این ترکیب را تشکیل میدهند که بر این اساس حمید شانس استاد برجسته مجسمه سازی کشورمان به همراه جان گوگا بریشویلی از گرجستان و علی جبار حسین هنرمند دانمارکی عراقی تبار به بررسی آثار خلق شده در این سمپوزیوم خواهند پرداخت.
بر همین اساس هنرمند گرجستانی برگزیده سومین سمپوزیوم مجسمه سازی تهران و هنرمند دانمارکی عراقی تبار نیز برگزیده اولین دوره سمپوزیوم مجسمه سازی تهران هستند.
نتایج داوری این سمپوزیوم برای دریافت جایزه بزرگ روز ۱۶ مهرماه و همزمان با اختتامیه این سمپوزیوم اعلام خواهد شد.
نگاه جهانی نسبت به هنر ایران در حال تغییر است
"سعید شهلاپور" یکی از مشاهیر مجسمه سازی ایران و عضو شورای سیاستگذاری ششمین سمپوزیوم بین المللی تهران با بیان این مطلب گفت: به جرات اکنون میتوان برای آینده سمپوزیوم مجسمه سازی تهران و به طور کلی هنر مجسمه سازی در ایران روزهای خوبی را متصور شد زیرا سطح هنرمندان شرکت کننده در این رویداد هر سال نسبت به سال قبل در حال بالاتر رفتن است.
عضو شورای سیاستگذاری ششمین سمپوزیوم تهران افزود: علاوه بر اینها از نظر ابعاد و اندازه و هنرمندان شرکت کننده این سمپوزیوم جزو ۳۰ سمپوزیوم مطرح و اول دنیاست و امیدوارم روزی از نظر وجهه و اعتبار هنری هم جزو بهترین سمپوزیومهای دنیا باشیم که این امر خیلی دور نیست. وی افزود: از یک سو شهر تهران به عنوان پایتخت ایران به عنوان کشوری با موقعیت فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی خاص، به دهها فعالیت بین المللی احتیاج دارد و یک سمپوزیوم یا فستیوال در یک سال برای آن خیلی کم است بلکه هر ماه در تهران، باید چندین فعالیت بینالمللی هنری انجام شود. چنانچه اکنون همزمان با سمپوزیوم مجسمه سازی فستیوال تاتر عروسکی در حال برپایی است، ضرورت دارد تهران فعالیتهای هنری زیادی داشته باشد. همین آمد و رفت هنرمندان بین المللی به ایران باعث میشود تبلیغات سو علیه کشور ما خنثی شده و بسیاری از این هنرمندان بعد از بازگشت میتوانند سفیران خوبی برای هنر ما در کشورهایشان باشند.
این هنرمند باسابقه مجسمه سازی کشورمان افزود: سمپوزیوم مجسمه سازی این ظرفیت را دارد که بتوانیم از آثار خودمان و هنرمندان کشورهای دیگر برای شهر تهران تامین اثر کنیم. هر سمپوزیومی بعد از پایان حدود ۳۰ اثر مجسمه سازی با درجات مختلف از خود به جا میگذارد که برای شهر تهران است و مبلغی که برای سمپوزیوم هزینه میشود در مقابل آثاری که از آن به جا میماند، بسیار ناچیز است و در کل شهر تهران ضرر نکرده است.
وی دلیل انتخاب متریال سنگ برای این سمپوزیوم را چنین عنوان کرد: اولا تهران آنقدر شهر بزرگی است که هرچه برای آن مجسمه ساخته شود باز کم است و دوما این مجسمهها برای شهر در نظر گرفته میشوند باید برای نگهداری و حفظ و آسیب ندیدن آنها هم چارهای اندیشیده شود که از این لحاظ متریال سنگ از مقاومت بیشتری برخوردار است. در کشور ما حدود ۷۵۰ نوع سنگ وجود دارد و دسترسی به آن آسان است. سمپوزیوم مجسمه سازی که اززمان محدودی برای اجرا برخودار است نمیتواند از متریالهایی استفاده کند که پروسه ساختش طولانی شود البته جاهایی در جهان هستند که مثلا کار برنز هم انجام میدهند ولی محدود هستند.
اگر امکانات اجرایی بالا رود طبعا به جای یک سمپوزیوم میتوان چند سمپوزیوم در طول سال برگزار کرد. به هر حال یکی از اتفاقاتی که افتاده، این است که سمپوزیوم مجسمه سازی تهران باعث شده خوشبختانه در جاهای دیگر ایران نیز این اتفاق بیفتد. اکنون همزمان با تهران در تبریز هم سمپوزیوم مجسمه سازی با سنگ در حال برگزاری است و چندی پیش سمپوزیوم مجسمه سازی پدیده را با کمک بخش خصوصی در مشهد داشتیم که نشان از رشد این رشته هنری در بقیه شهرهای ایران دارد.
تصمیم دارم مجسمه ساز شوم مریم حیدرزاده، ترانه سرای معاصر کشورمان روز گذشته و در یکی از روزهای شلوغ ششمین سمپوزیوم مجسمهسازی تهران ، با حضور در برج میلاد گفت: حس می کنم مجسمه سازی هنری است که باید لمس شود تا دیده شوند و این نمایشگاه فرصت خوبی برای این امر به شمار می رود.
این ترانه سرای روشندل با حضور در بخش نمایشگاه جانبی و با لمس مجسمههای سنگی از این آثار بازدید کرد.
مریم حیدرزاده در بخشی از این بازدید و در پاسخ به این سوال، که آیا پیگیر اخبار مجسمهسازی هستید، گفت: من تمام اخبار فرهنگی و هنری را پیگیری میکنم و از سوی استاد نقاشیام امیرمحمد قاسمزاده ترغیب به حضور در این سمپوزیوم شدم.
حیدرزاده با بیان علاقهاش به هنرهای تجسمی اضافه کرد: من در طول این چهار سال دو نمایشگاه انفرادی نقاشی داشتم و تصور میکنم مجسمهسازی بسیار به حس و حالم نزدیک است و برایم کاملا قابل لمس است و تصمیم دارم مجسمه سازی را به زودی تجربه کنم.
وی اضافه کرد: سنگ را دوست دارم چون معتقدم در دل سختی آن لطافتی ویژه نهفته است که دلم میخواهد آن را کشف کنم.
این ترانهسرا روشندل درباره علت حضور خود در سمپوزیوم مجسمه گفت: من به اینجا آمدم تا کار مجسمهسازها را از نزدیک لمس کنم و با آنها آشنا شوم تا بتوانم این عرصه را به طور جدی پی بگیرم و شاید در دورههای بعدی جزو کسانی باشم که در فراخوان سمپوزیوم شرکت میکنند.
نور و سایه دو عنصر مهم مجسمه سازی است
نخستین نشست جنبی ششمین سمپوزیوم مجسمه سازی تهران روز گذشته با سخنرانی کارلوس روبرتو مونگه سانچز مجسمه ساز برجسته مکزیکی و محمد بیکزاده هنرمند کشورمان درباره تولید آثار حجم با محتوای هنر شهری در محل برج میلاد برگزار شد.
دراین نشست کارلوس روبرتو مونگه سانچزبا بیان این مطلب که نور در مجسمه سازی او جایگاه ویژه ای دارد گفت: زمانی که من یک مجسمه را طراحی می کنم ،تمام تمرکزم را تنها معطوف به اجرای اثرم براساس طرح اولیه نمی کنم، بلکه پس از مدتی کار روی مجسمه، از کار دست می کشم و مجسمه در حال شکل گیری را از زوایای مختلفی نگاه می کنم، این کار به من کمک می کند تا به قابلیت های اثرم در هنگام خلق اضافه کنم.
او ادامه داد: در یک مجسمه نور و شکست نورخیلی اهمیت دارد و این موضوع به قابلیت های مجسمه اضافه می کند. مثلا من در برخی از مجسمه هایم با روش های خاص خودم سطح بیرونی مجسمه را روشن و براق تر می کنم تا بخش های داخلی مجسمه عمیق تر به نظر برسد.البته در برخی از موارد سطوح براق مجسمه موجب می شود مجسمه حال و هوای صنعتی به خود بگیرد.
این مجسمه ساز که بخش عمده مجسمه های سنگی اش را ابعاد بسیار بزرگ می سازد ادامه داد: می خواهم نور درمجسمه هایم حرکت کند برای همین در مجسمه های بزرگ فلزی ام با ایجاد پیچ هایی مسیر نور را تغییر می دهم . البته در مجسمه های که با استیل ساخته می شوند بازی تور و سایه سخت تر است.
او درباره محل نصب مجسمه هایش گفت: زمانی که یک مجسمه را می سازم، برایم بسیار مهم است که مجسمه ام در کجا نصب شود و روی چه سطحی قرار گیرد. من اصولا از سطوح آسفالت و یا سیمانی خوشم نمی آید و در بیشتر موارد مجسمه هایم را در مکانی نصب می کنم که چمن و حتی چمن مصنوعی باشد؛ قرار گرفتن مجسمه در فضای طبیعی به بار مجسمه اضافه می کند.
این مجسمه ساز پیشکسوت که بخشی از سال را در سمپوزیوم ها و در کشورهای مختلف به خلق مجسمه می پردازد گفت: به نظر من سمپوزیوم مجسمه سازی تایلند یکی از مهمترین سمپوزیوم های جهان است و در سمپوزیوم تهران نیز دو تن از مجسمه سازانی که پیشتر در این سمپوزیوم شرکت کردیم حضور دارند و می تواند حرف من را تایید کنم. سمپوزیوم مجسمه سازی تهران نیز در رده های بعدی اهمیت در جهان قرار دارد و امیوارم در دوره های آتی با شکوه تر برگزار شود.
او درباره موقیعت انسان امروز با مجسمه های شهری گفت: در گذشته مخاطبان در مواجهه با یک مجسمه شاید به یک برداشت کلی از اثر دست پیدا می کردند و همه برداشت های مشابه ای داشتند اما امروز چنین نیست و هر مجسمه بار معنایی و مفهومی متعددی می تواند داشته باشد و شاید به تعداد هر مخاطب برداشت ها از یک مجسمه اضافه شود. از این رو مخاطب یک مجسمه باید به سادگی از کنار یک مجسمه نگذرد.
او در بخش پایانی صحبت هایش گفت: به نظرمن سمپوزیوم مجسمه سازی تهران در ایام برگزاریش تاکنون بسیار حرفه ای بوده اما بگذارید نظر کلی را در پایان سمپوزیوم بگویم.
درادامه محمد بیک زاده تصاویری از مجسمه هایش را به وسیله اسلاید شو نشان داد و گفت: نوع برخورد من با تکنیک و موضوع هر مجسمه متفاوت است و در طول سال هایی که مجسمه سازی را فراگرفته و مشغول این هنرهستم خودم را مجبور نکردم که از تکنیک خاصی استفاده کنم و تکنیک های متعددی را تجربه کرده ام.
او افزود: من در مجسمه سازی همواره به ادبیات و اسطوره ها توجه دارد، مثلا یک مجموعه از آثارم را به ساخت مجسمه هایی پیرامون شخصت رستم دادم.
لازم به ذکر است؛ هر روز ساعت 13:45 دقیقه یک نشست با حضور یک مجسمه ساز در سالن اجتماعات سمپوزیوم مجسمه سازی تهران در حاشیه برج میلاد برگزار می شود.
ششمین سمپوزیوم بین المللی مجسمه سازی تهران از 23 شهریورماه تا 15 مهرماه در محل برج میلاد برگزار می شود. بازدید از نحوه چگونگی ساخت مجسمه ها برای علاقه مندان آزاد است.
انتهای پیام/